Ο εγκέφαλος μας έχει την τάση να αναλύει και να επικρίνει συνεχώς τον εαυτό μας, κάτι που μπορεί να καταπνίξει τη δημιουργικότητά μας. Όταν είμαστε συνεχώς συγκεντρωμένοι στα ελαττώματά μας και τα λάθη μας, είναι πολύ δύσκολο να δώσουμε χώρο στη δημιουργικότητά μας να αναπτυχθεί.

To Ai Chi με τη βοήθεια της αναπνοής μπορεί να μας βοηθήσει να ηρεμήσουμε το μυαλό και να επιτρέψουμε την ανάδυση της δημιουργικότητάς μας. Με βαθιά και αργή αναπνοή, στέλνουμε σήμα στον εγκέφαλο μας να χαλαρώσει. Έτσι έχουμε τη δυνατότητα να εστιάσουμε στο παρόν, απαλλαγμένοι από τις ανησυχίες για το παρελθόν και το μέλλον.

Το Ai Chi περιλαμβάνει άσκηση ήπιας μορφής. Οι κινήσεις μέσω μιας σύνδεσης ροής, που βοηθά τη σύνδεση στη μυαλού και του σώματος. Καθώς κινούμαστε – εκτελώντας τις κινήσεις του Ai Chi – συνδέουμε την κίνηση με την αναπνοή μας και πετυχαίνουμε ευθυγράμμιση με το σώμα μας.

Αυτή η επίγνωσή μας βοηθά να απαλλαγούμε από την ένταση και να παρατηρήσουμε τον εαυτό μας, καθώς εισέρχεται σε κατάσταση δημιουργικότητας.

Ουσιαστικά η φράση ¨ Μόλις σταματήσει η συνεχής ανάλυση και η αυτοκριτική, αναδύονται οι καλύτερες δημιουργίες ¨ υποδηλώνει ότι η δημιουργικότητα συχνά καταπνίγεται από την εσωτερική κριτική.

Πώς μας βοηθάει το Ai Chi στην πράξη να απαλλαγούμε από αυτή τη συνήθεια;

• Αναπνέουμε βαθιά και αργά, αφήνουμε το μυαλό μας να ηρεμήσει. Αυτό μας επιτρέπει να εστιάσουμε στην παρούσα στιγμή.
• Ευγραμμίζουμε την κίνησή μας με την αναπνοή μας μέσα από την ροή των ασκήσεων Ai Chi.
• Όταν είμαστε χαλαροί και δεκτικοί, είναι πιο πιθανό να έχουμε δημιουργικές ιδέες.
• Η δημιουργία χωρίς τον φόβο της κριτικής – ακόμη και από τον ίδιο μας τον εαυτό – αυξάνει την πιθανότητα να παράγουμε καλύτερα αποτελέσματα.
• Η αναπνοή μας είναι το θεμέλιο της ζωής μας.
• Το Ai chi είναι μια μορφή εσωτερικής επικοινωνίας, που μας βοηθά να συνδεθούμε με το σώμα μας και την αναπνοή μας.
• Η δημιουργικότητα περιγράφεται συχνά ως μια κατάσταση ροής – ακριβώς όπως και το Ai Chi. Όταν είμαστε σε ροή, είμαστε πλήρως απορροφημένοι στην παρούσα στιγμή και η δημιουργικότητά μας ρέει ελεύθερα. Το Ai Chi βοηθά στην καλλιέργεια αυτής της κατάστασης, που είναι για τη δημιουργικότητα.

Αφιερώστε λίγα λεπτά κάθε μέρα και επικεντρωθείτε στην αναπνοή σας. Παρατηρήστε την άνοδο και την πτώση του στήθους και της κοιλιάς σας. Αφήστε την αναπνοή σας να επιβραδύνει και να βαθύνει. Έτσι θα είστε ακόμη πιο έτοιμοι όταν θα βρεθείτε μέσα στο νερό και θα εκτελείτε τις ασκήσεις του AI Chi.

Μη φοβάστε να πειραματιστείτε. Δοκιμάστε νέα πράγματα και δείτε τι θα συμβεί. Όσο περισσότερο πειραματίζεστε, τόσο πιο πιθανό είναι να βρείτε τη δική σας μοναδική δημιουργική φωνή.

Το παρελθόν είναι μέρος αυτού που είμαστε. Είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίζουμε το παρόν και το μέλλον μας. Το πώς ερμηνεύουμε το παρελθόν μπορεί να έχει ουσιαστικό αντίκτυπο στο πώς ζούμε τη ζωή μας σήμερα και αύριο.

Μια εποικοδομητική ερμηνεία του παρελθόντος είναι αυτή που βλέπει τα καλά σε αυτό, ακόμα κι αν υπήρχαν και κακές στιγμές. Έτσι μπορούμε να μάθουμε από το παρελθόν και να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη γνώση για να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη.

Όταν ερμηνεύουμε το παρελθόν με εποικοδομητικό τρόπο, είμαστε σε θέση:

• Να μάθουμε από τα λάθη μας. Όλοι μπορούμε να κοιτάξουμε πίσω στη ζωή μας και να δούμε πράγματα που θα κάναμε διαφορετικά. Μια εποικοδομητική ερμηνεία του παρελθόντος μας επιτρέπει να μάθουμε από τα λάθη μας για να μην τα ξανακάνουμε.
• Να συγχωρούμε τον εαυτό μας και τους άλλους. Ολοι κάνουν λάθη. Όταν μπορούμε να συγχωρήσουμε τον εαυτό μας και τους άλλους για τα λάθη του παρελθόντος, απελευθερώνουμε τον εαυτό μας από το βάρος της ενοχής και του θυμού. Αυτό μας επιτρέπει να συνεχίσουμε τη ζωή μας και να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο μέλλον.
• Να αγκαλιάσουμε τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία μας. Όλοι έχουμε δυνατά και αδύνατα σημεία. Μια εποικοδομητική ερμηνεία του παρελθόντος μας επιτρέπει να δούμε θετικά τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία μας. Αυτό μας βοηθά να αξιοποιήσουμε τα δυνατά μας σημεία και να ξεπεράσουμε τις αδυναμίες μας.
• Να βρούμε νόημα στη ζωή μας. Όταν μπορούμε να δούμε το καλό στο παρελθόν μας, μπορούμε να βρούμε νόημα στη ζωή μας. Μπορούμε να δούμε ότι η ζωή μας έχει σκοπό και ότι κάνουμε τη διαφορά στον κόσμο.

Μια εποικοδομητική ερμηνεία του παρελθόντος μπορεί επίσης να μας βοηθήσει:

• Να είμαστε πιο ανθεκτικοί. Όταν γνωρίζουμε ότι έχουμε ξεπεράσει προκλήσεις στο παρελθόν, είναι πιο πιθανό να πιστεύουμε ότι μπορούμε να ξεπεράσουμε τις προκλήσεις στο παρόν και στο μέλλον.
• Να είμαστε πιο αισιόδοξοι. Όταν εστιάζουμε στα καλά του παρελθόντος μας, είναι πιο πιθανό να είμαστε αισιόδοξοι για το μέλλον.
• Να είμαστε ευγνώμονες. Όταν εκτιμούμε τα καλά πράγματα που έχουν συμβεί στο παρελθόν μας, είναι πιο πιθανό να είμαστε ευγνώμονες για τα καλά πράγματα που έχουμε στο παρόν.

Μια εποικοδομητική ερμηνεία του παρελθόντος δεν είναι πάντα μια εύκολη υπόθεση. Μπορεί να είναι οδυνηρό να θυμόμαστε δύσκολες στιγμές. Ωστόσο, αξίζει τον κόπο να το κάνουμε με θετικό τρόπο. Έτσι ενισχύουμε το παρόν και το μέλλον μας και κάνουμε τη ζωή μας πιο ουσιαστική.

Εκτός από τα σημεία που έχω ήδη αναφέρει, υπάρχουν και άλλοι ουσιαστικοί τρόποι με τους οποίους μπορούμε να ωφεληθούμε:

• Μπορεί να μας βοηθήσει να αναπτύξουμε την ταυτότητά μας. Οι προηγούμενες εμπειρίες μας, διαμορφώνουν αυτό που είμαστε και μια εποικοδομητική προσέγγιση αυτών των εμπειριών μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα τον εαυτό μας.
• Μπορεί να μας βοηθήσει να συνδεθούμε με άλλους. Όταν μοιραζόμαστε τις ιστορίες μας για το παρελθόν μας, μπορούμε να βρούμε κοινό έδαφος με άλλους και να οικοδομήσουμε ισχυρότερες σχέσεις.
• Μπορεί να μας βοηθήσει να θεραπεύσουμε κάποιο εσωτερικό τραύμα. Μια εποικοδομητική ερμηνεία τραυματικών εμπειριών μπορεί να μας βοηθήσει να προχωρήσουμε από το παρελθόν και να ζήσουμε μια πλήρη και ευτυχισμένη ζωή.

Τελικά, ο τρόπος που ερμηνεύουμε το παρελθόν εξαρτάται από εμάς. Μπορούμε να επιλέξουμε να το δούμε ως βάρος ή ως πηγή δύναμης. Όταν επιλέγουμε να προσεγγίσουμε το παρελθόν με εποικοδομητικό τρόπο, ανοίγουμε τον εαυτό μας σε έναν κόσμο ανεξάντλητων ευκαιριών και δυνατοτήτων για το παρόν και το μέλλον μας.

Όλοι έχουμε κάτι που μας κάνει να σηκωθούμε το πρωί και να αντιμετωπίσουμε τη μέρα μας, ακόμη και σε φάσεις τις ζωής μας στις οποίες νομίζουμε ότι δεν υπάρχει. Ακόμη και τότε είναι εκεί και συνήθως δεν είναι μόνο ένα το κίνητρο, απλά κάτι μας εμποδίζει να τα αναγνωρίσουμε. Πως όμως μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα κίνητρά μας;

Ας δούμε κάποιους τρόπους που μπορούν να μας βοηθήσουν:

• Αφιερώνουμε λίγο χρόνο για να αναλογιστούμε τις αξίες μας και τι είναι πραγματικά σημαντικό για εμάς.
• Σκεφτόμαστε τι μας αρέσει και σε τί είμαστε πραγματικά καλοί.
• Θέτουμε στόχους για τον εαυτό μας, βραχυπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους.
• Φροντίζουμε οι άνθρωποι που μας περιβάλλουν να λειτουργούν με θετικό πρόσημο, να είναι πάνω από τον δικό μας μέσο όρο, να μπορούν να μας στηρίξουν και να μας παρακινήσουν.
• Φροντίζουμε τον εαυτό μας ψυχικά, πνευματικά και σωματικά.

Όταν ξέρουμε τι είναι αυτό που μας κάνει να σηκωνόμαστε το πρωί, θα έχουμε περισσότερες πιθανότητες να αναλάβουμε δράση και να κάνουμε τα όνειρά μας πραγματικότητα. Εξερευνούμε λοιπόν τα κίνητρά μας και μαθαίνουμε που μας οδηγούν. Αυτό ίσως είναι το κλειδί για μια πιο επιτυχημένη ζωή.

Αυτό που μας παρακινεί μπορεί να είναι ένα πάθος, ένας στόχος, ένα όνειρο ή απλά η αίσθηση ότι οφείλουμε να κάνουμε κάτι. Ό,τι και αν είναι αυτό μας δίνει το κίνητρο να συνεχίσουμε, ακόμα και όταν τα πράγματα είναι δύσκολα.

Μερικά παραδείγματα κινήτρων είναι;

• Βοήθεια σε τρίτους. Μπορεί να μας παρακινεί η επιθυμία να βοηθήσουμε τους άλλους. Είτε μέσα από την εργασία μας, είτε μέσα από κάποια εθελοντική δραστηριότητα.
• Κάνοντας τη διαφορά. Μπορεί να μας παρακινεί η επιθυμία μας να κάνουμε τη διαφορά στον κόσμο. Πιθανόν να ανακαλύψουμε κάτι που θα βοηθήσει την ανθρωπότητα, να λύσουμε κάποιο πρόβλημα, να καταπολεμήσουμε μια ανίατη ασθένεια, να δημιουργήσουμε κάτι καινούργιο, ή απλά να κάνουμε τον κόσμο μας καλύτερο.
• Να πετύχουμε τους στόχους μας. Μπορεί να μας παρακινούν οι στόχοι μας. Μπορεί να ακολουθήσουμε κάποιο πρόγραμμα κατάρτισης, να ταξιδέψουμε, να επενδύσουμε, ή να ανοίξουμε μια νέα επιχείρηση.
• Προσωπική ανάπτυξη. Μπορεί να μας παρακινεί η επιθυμία μας για προσωπική ανάπτυξη. Να θέλουμε να μάθουμε νέα πράγματα , να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και να αξιοποιήσουμε πλήρως τις δυνατότητές μας.
• Σχέσεις. Μπορεί να μας παρακινούν οι σχέσεις μας. Να θέλουμε να είμαστε παρόντες για τους ανθρώπους που αγαπάμε, να τους κάνουμε ευτυχισμένους και να χτίσουμε γερά θεμέλια στις σχέσεις μας.

Όλα τα κίνητρα έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Μας δίνουνε ένα λόγο να σηκωθούμε το πρωί. Μας δίνουν την αίσθηση της κατεύθυνσης και μας βοηθούν να παραμείνουμε εστιασμένοι στους στόχους μας.

Ανεξάρτητα από το τι μας παρακινεί, είναι σημαντικό να βρίσκουμε τους τρόπους να συνδεόμαστε μαζί του καθημερινά. Όταν είμαστε συνδεδεμένοι με τα κίνητρά μας, έχουμε περισσότερες πιθανότητας να νιώσουμε την έμπνευση και να δράσουμε.

Όταν αισθανόμαστε πεσμένοι ή χωρίς κίνητρο, είναι σημαντικό να θυμόμαστε τι μας κάνει να σηκωνόμαστε το πρωί. Είναι αυτό που θα μας βοηθήσει να επιστρέψουμε στο δρόμο μας και να συνεχίσουμε το ταξίδι της ζωής.

Τί είναι λοιπόν αυτό που μας κάνει να σηκωνόμαστε το πρωί; Τι μας παρακινεί να συνεχίσουμε; Αφιερώστε λίγο χρόνο για να σκεφτείτε αυτές τι απλές ερωτήσεις και μπορεί να εκπλαγείτε από τα πράγματα που θα ανακαλύψετε.

Τι σημαίνει «αποφυγή ακροτήτων»;

Ως «άκρα» ορίζουμε οτιδήποτε είναι έξω από τα όριά μας, είτε θετικό είτε αρνητικό. Από τη θετική πλευρά, σημαίνει να αποφεύγουμε τον πειρασμό να υπερβούμε τα συναισθήματά μας, όπως να είμαστε υπερβολικά χαρούμενοι ή ενθουσιασμένοι. Από την αρνητική πλευρά, σημαίνει να αποφεύγουμε τον πειρασμό να είμαστε υπερβολικά θυμωμένοι, αγανακτισμένοι ή πικραμένοι.

Όταν αποφεύγουμε τα άκρα, είμαστε σε θέση να διατηρήσουμε μια ισορροπημένη και υγιή συναισθηματική κατάσταση. Επίσης, είναι λιγότερο πιθανό να πάρουμε βιαστικές αποφάσεις ή να πούμε και να κάνουμε πράγματα που αργότερα να μετανιώσουμε.

Τι σημαίνει «αποφυγή μνησικακίας»;

Μνησικακία είναι ένα αίσθημα θυμού, αγανάκτησης ή κακής στάσης απέναντι σε κάποιον που νιώθουμε ότι μας αδίκησε. Το να κρατάμε μνησικακία μπορεί να είναι πολύ επιζήμιο για τη σωματική και ψυχική μας υγεία. Μπορεί επίσης να μας δυσκολέψει να προχωρήσουμε στη ζωή μας και να απολαύσουμε τις σχέσεις μας.

Η φράση «ακόμα κι αν πιστεύεις ότι κάποιοι το αξίζουν» είναι σημαντική γιατί αναγνωρίζει ότι μερικές φορές οι άνθρωποι κάνουν πράγματα που μας πληγώνουν βαθιά. Ωστόσο, ακόμα κι αν νιώθουμε ότι κάποιος αξίζει να τιμωρηθεί, το να του κρατάμε κακία δεν θα μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα. Στην πραγματικότητα, πιθανότατα θα μας κάνει να νιώσουμε χειρότερα.

Γιατί είναι σημαντικό να αποφεύγουμε τις ακρότητες και τις μνησικακίες;

• Βλάπτει την υγεία μας. Όταν κρατάμε αρνητικά συναισθήματα, όπως ο θυμός και η αγανάκτηση, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη σωματική και ψυχική μας υγεία. Μελέτες έχουν δείξει ότι το να κρατάμε μνησικακία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρδιακής νόσου, εγκεφαλικού επεισοδίου και κατάθλιψης.
• Μας δυσκολεύει να προχωρήσουμε στη ζωή. Όταν κρατάμε μνησικακία, ξαναζούμε συνεχώς την πληγή και τον πόνο που βιώσαμε. Αυτό καθιστά δύσκολο να συνεχίσουμε τη ζωή μας και να απολαύσουμε τις σχέσεις μας.
• Βλάπτει τις σχέσεις μας. Όταν κρατάμε κακία στους άλλους, δημιουργείται μια αρνητική και τοξική ατμόσφαιρα στις σχέσεις μας. Αυτό μπορεί να δυσκολέψει την αποτελεσματική επικοινωνία και την εμπιστοσύνη με τους άλλους.
• Μας κάνει δυστυχισμένους. Το να κρατάς μνησικακία είναι μια πολύ κουραστική και εξαντλητική εμπειρία. Μπορεί να μας κάνει να νιώθουμε θυμό, αγανάκτηση και πικρία. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε συναισθήματα θλίψης, άγχους και κατάθλιψης.

Πώς μπορούμε να αποφύγουμε τις ακρότητες και τις μνησικακίες;

• Εξασκούμαστε στη συγχώρεση. Συγχώρεση δεν σημαίνει ότι συγχωρούμε αυτό που έκανε ο άλλος. Σημαίνει απλώς ότι αφήνουμε τον θυμό και την αγανάκτησή μας και επιλέγουμε να προχωρήσουμε.
• Εστιάζουμε στα θετικά. Όταν εστιάζουμε στις θετικές πτυχές της ζωής μας, είναι πιο εύκολο να αφήσουμε τα αρνητικά. Κάνουμε μια λίστα με πράγματα για τα οποία είμαστε ευγνώμονες και την διαβάζουμε συχνά.
• Περνάμε χρόνο με θετικούς ανθρώπους. Το να περιβάλλουμε τον εαυτό μας με θετικούς ανθρώπους μπορεί να μας βοηθήσει να παραμείνουμε θετικοί και αισιόδοξοι.
• Προσέχουμε τον εαυτό μας. Όταν φροντίζουμε τη σωματική και ψυχική μας υγεία, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε καλύτερα το άγχος και τα αρνητικά συναισθήματα. Φροντίζουμε να κοιμόμαστε αρκετά, να τρώμε υγιεινές τροφές και να ασκούμαστε τακτικά.

Συμπέρασμα

Η φράση «Αποφύγετε τις ακρότητες και τις μνησικακίες, ακόμα κι αν πιστεύετε ότι κάποιοι το αξίζουν» είναι μια αρχή που μπορεί να μας βοηθήσει να ζήσουμε πιο χαρούμενες και υγιείς ζωές. Ακολουθώντας αυτές τις συμβουλές, μπορούμε να μάθουμε να αφήνουμε τα αρνητικά συναισθήματα και να επικεντρωνόμαστε στις θετικές πτυχές της ζωής μας.

Η ευτυχία δεν είναι κάτι που απλά μας δίνεται, αλλά κάτι που δημιουργούμε μέσα από τις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις μας. Όταν οι σκέψεις, τα λόγια και οι πράξεις μας είναι σε ευθυγράμμιση με τις αξίες και τους στόχους μας, βιώνουμε μια αίσθηση γαλήνης και ικανοποίησης που είναι το θεμέλιο της ευτυχίας.

Με ποιους τρόπους μπορούμε να καλλιεργήσουμε την αρμονία στις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις μας;

• Με την εξάσκηση της ενσυνειδητότητας. Η ενσυνειδητότητα είναι η πρακτική να δίνεις προσοχή στην παρούσα στιγμή χωρίς κρίση. Όταν έχουμε επίγνωση, έχουμε πιο ξεκάθαρη εικόνα των σκέψεων και των συναισθημάτων μας και είναι λιγότερο πιθανό να παγιδευτούμε σε αρνητικά πρότυπα σκέψης. Είναι επίσης πιο πιθανό να επιλέγουμε τα λόγια και τις πράξεις μας προσεκτικά, σε ευθυγράμμιση με τις αξίες μας.
• Με την καλλιέργεια της συμπόνιας. Η συμπόνια είναι η ικανότητα να κατανοείς και να μοιράζεσαι τα βάσανα των άλλων. Όταν είμαστε συμπονετικοί, είναι λιγότερο πιθανό να πούμε ή να κάνουμε πράγματα που θα βλάψουν τους άλλους. Είναι επίσης πιο πιθανό να είμαστε ευγενικοί και εξυπηρετικοί, κάτι που μπορεί να συμβάλει στη δική μας ευτυχία.
• Με την καλλιέργεια της συγχώρεσης. Η συγχώρεση είναι η διαδικασία αφαίρεσης του θυμού και της αγανάκτησης απέναντι σε κάποιον που μας αδίκησε. Όταν συγχωρούμε, απελευθερωνόμαστε από τα αρνητικά συναισθήματα που μας μπλοκάρουν. Είναι επίσης πιο πιθανό να βιώσουμε χαρά και ευτυχία.
• Με την εξάσκηση του Ai Chi. Το Ai Chi είναι μια άσκηση του νου και του σώματος που μπορεί να μας βοηθήσει να καλλιεργήσουμε αρμονία στις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις μας. Το Ai Chi είναι μια ήπια μορφή άσκησης, με αργές κινήσεις ροής, που συνδυάζει τη σωματική άσκηση με το διαλογισμό. Καθώς κάνουμε Ai Chi, εστιάζουμε στην αναπνοή μας και στις κινήσεις του σώματός μας. Εστιάζουμε επίσης στο να είμαστε παρόντες στη στιγμή και να αφήνουμε να φύγουν οποιεσδήποτε σκέψεις ή ανησυχίες.

Η τακτική εξάσκηση του Ai Chi μπορεί να μας βοηθήσει:

• Να μειώσουμε το στρες και το άγχος.
• Να βελτιώσουμε τη φυσική μας ευελιξία και ισορροπία.
• Να αυξήσουμε την αυτογνωσία μας.
• Να ενισχύσουμε τα συναισθήματα ηρεμίας και γαλήνης.
• Να καλλιεργήσουμε την αίσθηση της αρμονίας στις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις μας

Αν ψάχνετε για έναν τρόπο να αυξήσετε την ευτυχία σας, σας ενθαρρύνω να δοκιμάσετε να εξασκήσετε την ενσυνειδητότητα, τη συμπόνια, τη συγχώρεση και το Ai Chi. Αυτές οι πρακτικές μπορούν να σας βοηθήσουν να δημιουργήσετε περισσότερη αρμονία στη ζωή σας, η οποία είναι το θεμέλιο της ευτυχίας.

Η καθαριότητα είναι καθοριστική σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Δεν αφορά μόνο τη εξωτερική εμφάνιση, αλλά και την ευεξία μας. Όταν είμαστε καθαροί, νιώθουμε καλύτερα σωματικά και ψυχικά. Επίσης, είναι λιγότερο πιθανό να αρρωστήσουμε.

Η φράση ξεκινά με τη λέξη «επιζητώ». Αυτό υποδηλώνει ότι η καθαριότητα είναι κάτι που πρέπει να επιδιώκουμε ενεργά. Δεν είναι κάτι που θα μας συμβεί τυχαία. Χρειάζεται να κάνουμε κάθε συνειδητή προσπάθεια για να διατηρήσουμε το σώμα, τα ρούχα και το περιβάλλον μας καθαρό.

Στη συνέχεια, η φράση προσδιορίζει τρεις τομείς όπου πρέπει να αναζητούμε την καθαριότητα: το σώμα, τα ρούχα και τον χώρο που βρισκόμαστε. Κάθε ένας από αυτούς τους τομείς είναι σημαντικός για τη συνολική μας ευημερία.

• Το σώμα μας είναι το φυσικό μας όχημα. Είναι σημαντικό να διατηρούμε το σώμα μας καθαρό για να αποτρέψουμε την εξάπλωση μικροβίων και να διατηρήσουμε την υγεία μας σε καλή κατάσταση.
• Τα ρούχα που φοράμε μπορεί επίσης να είναι εστία μικροβίων. Είναι σημαντικό να πλένουμε τακτικά τα ρούχα μας.
• Ο χώρος που βρισκόμαστε μπορεί επίσης να επηρεάσει την υγεία μας. Πρέπει να φροντίζουμε οι χώροι διαβίωσης και εργασίας μας να είναι καθαροί και τακτοποιημένοι. Αυτό θα βοηθήσει στη μείωση του αριθμού των μικροβίων και των αλλεργιογόνων στο περιβάλλον μας.

Η φράση «Να επιζητάς την καθαριότητα στο σώμα, στα ρούχα και στο χώρο που βρίσκεσαι» είναι μια υπενθύμιση ότι η καθαριότητα είναι σημαντική για τη σωματική και ψυχική μας υγεία. Όταν είμαστε καθαροί, νιώθουμε καλύτερα και είναι λιγότερο πιθανό να αρρωστήσουμε. Μπορούμε επίσης να βοηθήσουμε στην προστασία των άλλων από το να αρρωστήσουν διατηρώντας το περιβάλλον μας καθαρό.

Εκτός από τα φυσικά οφέλη της καθαριότητας, υπάρχουν και πνευματικά και συναισθηματικά οφέλη. Όταν είμαστε καθαροί, νιώθουμε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και αυτοκυριαρχία. Είναι επίσης πιο πιθανό να έχουμε θετική διάθεση και να είμαστε αισιόδοξοι. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε βελτιωμένες σχέσεις, καλύτερη απόδοση στην εργασία και μια πιο ικανοποιητική ζωή.

Έτσι, την επόμενη φορά που θα αισθανθείτε πεσμένοι ή αγχωμένοι, αφιερώστε λίγα λεπτά για να καθαρίσετε το σώμα σας, τα ρούχα σας και το περιβάλλον σας. Μπορεί να εκπλαγείτε με το πόσο καλύτερα νιώθετε.

Γιατί είναι σημαντική η καθαριότητα και σε τί μας βοηθάει;

• Είναι ζήτημα προσωπικής ευθύνης. Εναπόκειται στον καθένα μας να φροντίσει να είναι καθαρός και να διατηρεί το περιβάλλον του καθαρό.
• Είναι μια συνήθεια που μπορεί να καλλιεργηθεί. Όσο περισσότερο προσπαθούμε να είμαστε καθαροί, τόσο πιο εύκολο γίνεται.
• Είναι ένας τρόπος να δείχνουμε σεβασμό στον εαυτό μας και στους άλλους. Όταν είμαστε καθαροί, δείχνουμε ότι νοιαζόμαστε για την υγεία και την ευημερία μας.
• Είναι ένας τρόπος δημιουργίας θετικού περιβάλλοντος. Όταν μας περιβάλλει η καθαριότητα, νιώθουμε πιο άνετοι και χαλαροί.

Θυμηθείτε, η καθαριότητα δεν αφορά μόνο τη φυσική εμφάνιση, αλλά και τη γενική μας ευεξία. Όταν είμαστε καθαροί, νιώθουμε καλύτερα σωματικά και ψυχικά. Επίσης, είναι λιγότερο πιθανό να αρρωστήσουμε. Φροντίστε, λοιπόν, να αναζητάτε την καθαριότητα στο σώμα, στα ρούχα στο χώρο που βρίσκεστε, ώστε να ¨καθαρίζουν¨ και οι σκέψεις που κάνετε.

Οι περισσότεροι από εμάς μπορούμε πολύ εύκολα να πούμε τη γνώμη μας για κάποιον, ακόμη και αν δεν τον γνωρίζουμε πολύ καλά. Όμως πόσο καλά γνωρίζουμε τον εαυτό μας και με ποιόν τρόπο μπαίνουμε στη διαδικασία να τον κατανοήσουμε;

Η κατανόηση του εαυτού μας μπορεί να γίνει είτε με τη σκέψη, είτε με επίγνωση. Όποια προσέγγιση και αν ακολουθήσουμε αυτό που παίζει σημαντικό ρόλο είναι τα εργαλεία που χρησιμοποιούμε για να το πετύχουμε.

• Ειλικρίνεια. Για να κατανοήσουμε αληθινά τον εαυτό μας, πρέπει να είμαστε ειλικρινείς μαζί του, σχετικά με τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τα κίνητρά μας. Αυτό μπορεί να είναι δύσκολο, αλλά είναι απαραίτητο για έχουμε αυτογνωσία.
• Δεκτικότητα: Πρέπει επίσης να είμαστε ανοιχτοί σε νέες εμπειρίες και νέους τρόπους σκέψης. Αυτό σημαίνει να είμαστε πρόθυμοι να βγούμε έξω από τη ζώνη άνεσής μας και να αμφισβητήσουμε τις πεποιθήσεις μας για τον εαυτό μας και τον κόσμο.
• Αποδοχή: Χρειάζεται να αποδεχτούμε τον εαυτό μας για αυτό που είμαστε, ακόμη και τα ελαττώματά μας. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να προσπαθήσουμε να βελτιώσουμε τον εαυτό μας, αλλά ότι δεν πρέπει να κρίνουμε αυστηρά τον εαυτό μας ή να προσπαθούμε να γίνουμε κάποιοι που δεν είμαστε.
• Κρατάμε σημειώσεις (ημερολόγιο). Η τήρηση ημερολογίου και σημειώσεων είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να παρακολουθούμε τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις εμπειρίες μας με την πάροδο του χρόνου. Αυτό μπορεί να μας βοηθήσει να αναγνωρίσουμε επαναλαμβανόμενα μοτίβα που είτε μας βοηθούν, είτε μας μπλοκάρουν στη ζωή μας.
• Διαλογισμός (Ενσυνειδητότητα). Ο διαλογισμός μπορεί να μας βοηθήσει να αναπτύξουμε την αυτογνωσία και να εστιάσουμε στην παρούσα στιγμή. Αυτό μπορεί να είναι χρήσιμο για την κατανόηση των σκέψεων και των συναισθημάτων μας χωρίς κριτική.
• Συζήτηση. Η συζήτηση με έναν θεραπευτή μπορεί να είναι ένας ασφαλής και υποστηρικτικός τρόπος για να εξερευνήσουμε τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις εμπειρίες μας. Αυτό μπορεί να είναι χρήσιμο για να κατανοήσουμε τον εαυτό μας και να κάνουμε θετικές αλλαγές στη ζωή μας.
• Τεστ προσωπικότητας. Τα τεστ προσωπικότητας μπορούν να μας δώσουν πληροφορίες για τα δυνατά σημεία, τις αδυναμίες και τις προτιμήσεις μας. Αυτό μπορεί να είναι χρήσιμο για την κατανόηση του εαυτού μας και τη λήψη αποφάσεων σχετικά με την καριέρα, τις σχέσεις και τον τρόπο ζωής μας.
• Δοκιμάζουμε νέα πράγματα. Η δοκιμή νέων πραγμάτων μπορεί να μας βοηθήσει να ανακαλύψουμε νέες πτυχές του εαυτού μας. Αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει ταξίδια σε νέα μέρη, να δοκιμάσουμε νέα χόμπι ή να γνωρίσουμε νέους ανθρώπους.

Η κατανόηση του εαυτού μας είναι μια συνεχής διαδικασία, αλλά αξίζει τον κόπο. Όταν γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας, μπορούμε να κάνουμε επιλογές που ευθυγραμμίζονται με τις αξίες και τους στόχους μας. Μπορούμε επίσης να δημιουργήσουμε πιο δυνατές σχέσεις και να ζήσουμε μια καλύτερη ζωή.

Για να κατανοήσουμε αληθινά τον εαυτό μας, χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε όλες τις πτυχές της ύπαρξής μας, θετικές και αρνητικές. Αυτό περιλαμβάνει την αναγνώριση και αποδοχή των δυνατοτήτων και των αδυναμιών μας, των επιθυμιών και των φόβων μας, των φωτεινών και σκοτεινών πλευρών μας. Σημαίνει επίσης να είμαστε ανοιχτοί σε νέες εμπειρίες και προοπτικές, ακόμα κι αν αμφισβητούν τις υπάρχουσες πεποιθήσεις μας.

Για να περάσουμε από όλες τις πλευρές του εαυτού μας, χρειάζεται να είμαστε πρόθυμοι να αφήσουμε στην άκρη την κρίση και την αυτοκριτική μας. Χρειάζεται επίσης να είμαστε υπομονετικοί και συμπονετικοί με τον εαυτό μας, καθώς αυτό είναι ένα ταξίδι που απαιτεί χρόνο και προσπάθεια.

Ενώ η ιδέα να κατανοήσουμε τον εαυτό μας μέσω της σκέψης, αντιμετωπίζοντας όλες τις πτυχές της ύπαρξής μας μπορεί να φαίνεται να έχει νόημα, υπάρχουν μερικοί λόγοι για τους οποίους δεν αξίζει να το επιδιώξουμε.

1. Δεν είναι δυνατό να κατανοήσουμε κάθε πτυχή του εαυτού μας. Είμαστε πολύπλοκα πλάσματα με μια τεράστια γκάμα σκέψεων, συναισθημάτων και εμπειριών. Το να προσπαθήσουμε να τους κατανοήσουμε όλους θα ήταν μάταιο και εξουθενωτικό.
2. Δεν είναι σίγουρο ότι αυτό θα ήταν ωφέλιμο. Άλλωστε όλοι έχουμε σκοτεινές πλευρές και ελαττώματα. Εάν σκοπεύμε να εστιάσουμε υπερβολικά σε αυτές τις πτυχές της ύπαρξής μας, θα μπορούσε να μας οδηγήσει σε άρνηση του εαυτού μας και ακόμη και στην κατάθλιψη.
3. Δεν υπάρχει ένας και μόνο σωστός τρόπος να κατανοήσουμε τον εαυτό μας. Ο καθένας μας είναι μοναδικός και θα ξεδιπλώσει με τον δικό του μοναδικό τρόπο την κατανόηση του εαυτού του.

Οι σκέψεις μας είναι μόνο ένα μέρος αυτού που είμαστε. Έχουμε επίσης συναισθήματα, σχέσεις και εμπειρίες που παίζουν σημαντικό ρόλο στην αυτοκατανόησή μας. Για να κατανοήσουμε αληθινά τον εαυτό μας, χρειάζεται να είμαστε ανοιχτοί σε όλες τις πτυχές της ύπαρξής μας, τόσο σωματικές όσο και συναισθηματικές.

Η κατανόηση του εαυτού είναι ταξίδι, όχι προορισμός.

Το να παρατηρούμε χωρίς κρίση σημαίνει να δίνουμε προσοχή στις σκέψεις, τα συναισθήματά μας και τις αισθήσεις μας χωρίς να τους κολλάμε ταμπέλες. Αυτό σημαίνει απλώς να έχουμε επίγνωση του τι συμβαίνει στην εμπειρία της παρούσας στιγμής, χωρίς να προσπαθούμε να αλλάξουμε ή να διορθώσουμε κάτι.

Αυτό μπορεί να φαίνεται δύσκολο, επειδή συνηθίζουμε να κρίνουμε τον εαυτό μας και τις εμπειρίες μας. Ωστόσο, είναι μια βασική δεξιότητα για την ανάπτυξη της αυτογνωσίας. Όταν μπορούμε να παρατηρήσουμε τον εαυτό μας χωρίς κρίση, μπορούμε να αρχίσουμε να τον βλέπουμε πιο καθαρά και να τον κατανοούμε καλύτερα.

Έτσι, είμαστε σε θέση να δούμε τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις αισθήσεις μας όπως πραγματικά είναι, χωρίς το φίλτρο της δικής μας κρίσης. Αυτό μας επιτρέπει να συνειδητοποιήσουμε καλύτερα τα πρότυπα συμπεριφοράς μας και τον τρόπο που σχετιζόμαστε με τον εαυτό μας και τον κόσμο γύρω μας.

Για παράδειγμα, αν παρατηρήσουμε ότι συχνά έχουμε αρνητικές σκέψεις για τον εαυτό μας, η παρατήρηση αυτών των σκέψεων χωρίς κρίση μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε ότι αυτές οι σκέψεις είναι απλώς σκέψεις και ότι δεν αντανακλούν απαραίτητα την πραγματικότητα. Μπορούμε επίσης να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε γιατί έχουμε αυτές τις σκέψεις και από πού προέρχονται.

Αν παρατηρήσουμε ότι τείνουμε να αποφεύγουμε ορισμένα συναισθήματα ή αισθήσεις, η παρατήρηση αυτών των αντιδράσεων χωρίς κρίση μπορεί να μας βοηθήσει να συνειδητοποιήσουμε περισσότερο τις συναισθηματικές μας άμυνες και να αρχίσουμε να τις αμφισβητούμε.

Η επίγνωση έχει μια σειρά από οφέλη. Για παράδειγμα, μας βοηθάει:

1. Να πάρουμε καλύτερες αποφάσεις. Όταν έχουμε επίγνωση, μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα τις ανάγκες και τα κίνητρά μας. Αυτό μπορεί να μας βοηθήσει να λάβουμε αποφάσεις που είναι προς το συμφέρον μας, ακόμη και όταν είναι δύσκολες.
2. Να βελτιώνουμε τις σχέσεις μας. Βοηθώντας μας να επικοινωνούμε πιο αποτελεσματικά και να έχουμε περισσότερη κατανόηση και συμπόνια.
3. Να διαχειριζόμαστε το άγχος μας πιο αποτελεσματικά. Όταν γνωρίζουμε τα ερεθίσματα και τους μηχανισμούς αντιμετώπισης, μπορούμε να αναπτύξουμε πιο υγιείς στρατηγικές για τη διαχείριση του στρες και του άγχους.
4. Να αυξήσουμε την αυτοσυμπόνια μας. Όταν κατανοούμε τις δυνάμεις και τις αδυναμίες μας, και όταν έχουμε επίγνωση των προκλήσεων που αντιμετωπίζουμε, μπορούμε να είμαστε πιο ευγενικοί και να δείχνουμε κατανόηση στον εαυτό μας.
5. Να ζήσουμε πιο αυθεντικά τη ζωή μας. Όταν έχουμε επίγνωση του αληθινού μας εαυτού, μπορούμε να κάνουμε επιλογές που ευθυγραμμίζονται με τις αξίες και τα πάθη μας.

Πως παρατηρούμε χωρίς κρίση;

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να εξασκήσουμε στην παρατήρηση χωρίς κρίση.

1. Να παρατηρούμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας όλη την ημέρα. Όταν παρατηρήσουμε μια σκέψη ή ένα συναίσθημα, απλώς το αναγνωρίζουμε χωρίς κρίση. Μπορούμε να πούμε στον εαυτό μας κάτι σαν, «Έχω τη σκέψη ότι δεν είμαι αρκετά καλός» ή «Νιώθω θυμωμένος αυτή τη στιγμή».
2. Να εξασκηθούμε στην παρατήρηση χωρίς κρίση μέσω του διαλογισμού ενσυνειδητότητας. Ο διαλογισμός ενσυνειδητότητας είναι η πρακτική να δίνεις προσοχή στην παρούσα στιγμή χωρίς κρίση. Για να εξασκηθούμε στον διαλογισμό ενσυνειδητότητας, απλώς καθόμαστε ήσυχα και εστιάζουμε την προσοχή μας στην αναπνοή μας. Καθώς εισπνέουμε, παρατηρούμε την αίσθηση της αναπνοής που εισέρχεται στο σώμα μας. Καθώς εκπνέουμε, παρατηρούμε την αίσθηση της αναπνοής που φεύγει από το σώμα μας. Εάν το μυαλό μας περιπλανάται, φέρνουμε απαλά την προσοχή μας πίσω στην αναπνοή μας.
3. Κρατώντας ημερολόγιο. Το ημερολόγιο μπορεί να είναι ένας χρήσιμος τρόπος για να εξερευνήσουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας με πιο βαθύ τρόπο. Όταν γράφουμε ημερολόγιο, απλώς γράφουμε ό,τι έχουμε στο μυαλό μας. Δεν μας απασχολεί η γραμματική και η ορθογραφία. Απλά γράφουμε ελεύθερα και ειλικρινά.
4. Μέσω του Ai Chi. Η αίσθηση που μας δίνει το νερό, σε συνδυασμό με την ροή των κινήσεών μας σε αυτό, και την αναπνοής μας, μας δίνουν τη δυνατότητα να εξερευνήσουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο γύρω μας μέσα από να μάτια ενός βρέφους.

Η φράση «Για να κατανοήσουμε τον εαυτό μας με επίγνωση, αρκεί να παρατηρούμε χωρίς κρίση» είναι μια ισχυρή και διορατική δήλωση. Μας υπενθυμίζει ότι μπορούμε να μάθουμε πολλά για τον εαυτό μας δίνοντας απλώς προσοχή στις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις αισθήσεις χωρίς κρίση.

Εάν ενδιαφέρεστε να αναπτύξετε την επίγνωσή σας, σας ενθαρρύνω να δοκιμάσετε να το κάνετε μέσω του Ai Chi.

Με την εξάσκηση, θα μπορέσετε να παρατηρήσετε τον εαυτό σας πιο καθαρά και να τον κατανοήσετε καλύτερα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια σειρά από οφέλη, όπως καλύτερη λήψη αποφάσεων, βελτιωμένες σχέσεις και μια πιο αυθεντική ζωή.

Τα συναισθήματα και οι σκέψεις μας μπορούν να έχουν ισχυρό αντίκτυπο στην πραγματικότητά μας. Αγνοούμε κάτι, γιατί πιθανόν το φοβόμαστε. Όταν φοβόμαστε κάτι είναι πιο πιθανό να το προσελκύσουμε στη ζωή μας.

Οι σκέψεις και τα συναισθήματά μας, δημιουργούν ένα ενεργειακό πεδίο γύρω μας. Αυτό το ενεργειακό πεδίο μπορεί να προσελκύσει ή να απωθήσει ανθρώπους και γεγονότα στη ζωή μας. Παράλληλα λειτουργούν και ως φίλτρο, μέσα από το οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Έτσι δικαιολογούνται και οι ¨αυτοεκπληρούμενες¨ προφητείες.

Πως η άγνοια και ο φόβος προκαλούν αρνητικές πραγματικότητες;

1. Άγνοια κινδύνου. Η άγνοια κινδύνου μπορεί να μας οδηγήσει να εμπλακούμε σε μια δραστηριότητα ή σχέση, παρόλο που είναι επικίνδυνη.
2. Υπερβολικός φόβος. Αν φοβόμαστε για κάτι υπερβολικά, ίσως είναι πιο πιθανό να το αποφύγουμε, παρόλο που στην πραγματικότητα δεν είναι επικίνδυνο.
3. Άγνοια για τους ανθρώπους και τις καταστάσεις γύρω μας. Αν δεν γνωρίζουμε πρόσωπα και καταστάσεις γύρω μας, έχουμε περισσότερες πιθανότητες να πάρουμε κακές αποφάσεις και να έχουμε αρνητικές συνέπειες.
4. Φόβος της αποτυχίας. Ο φόβος της αποτυχίας, μειώνει τις πιθανότητες να αναλάβουμε κάποιο ρίσκο και να δοκιμάσουμε νέα πράγματα. Έτσι περιορίζουμε τις ευκαιρίες μας για επιτυχία και ανάπτυξη.

Πως ξεπερνάμε την άγνοια και τον φόβο;

1. Εκπαιδεύουμε το εαυτό μας για πράγματα που αγνοούμε. Όσο περισσότερες γνώσεις έχουμε, τόσο καλύτερα εξοπλισμένοι είμαστε για να πάρουμε αποφάσεις και να αποφύγουμε αρνητικές συνέπειες.
2. Προκαλούμε τους φόβους μας. Οι φόβοι μας βασίζονται όντος στην πραγματικότητα ή σε παράλογες σκέψεις; Μήπως τους έχουμε ¨ταΐσει¨ εμείς και μας φαίνονται πραγματικοί; Αν οι φόβοι είναι παράλογοι, τότε εκθέτουμε τους εαυτούς μας στους φόβους μας, καταρχήν σε ένα ασφαλές περιβάλλον.
3. Εστιάζουμε σε θετικές σκέψεις και συναισθήματα. Ξεκινάμε συνειδητά να σκεφτόμαστε τα καλά πράγματα που συμβαίνουν στην ζωή μας και είμαστε ευγνώμονες για αυτά. Αυτό θα δημιουργήσει ένα θετικό ενεργειακό πεδίο γύρω μας. Όσο περισσότερες θετικές σκέψεις και συναισθήματα έχουμε, τόσο πιο πιθανό είναι να αντιδρούμε θετικά σε ό,τι μας συμβαίνει.
4. Περιβαλόμαστε από θετικούς ανθρώπους. Οι άνθρωποι με τους οποίους περνάμε χρόνο μαζί, έχουν μεγάλο αντίκτυπο στις σκέψεις και στα συναισθήματά μας.

Η φράση ¨η άγνοια και ο φόβος μας, είναι που έλκουν αρνητικές πραγματικότητες¨, δεν έχει κυριολεκτική εφαρμογή. Δεν σημαίνει ότι αν σκεφτούμε ή νιώσουμε κάτι αρνητικό, σίγουρα θα μας συμβεί. Ωστόσο αυξάνεται η πιθανότητα να συμβεί.



Επηρεάζοντας αυτές τις πιθανότητες, είναι στο χέρι μας να δημιουργήσουμε τη δική μας πραγματικότητα σε σημαντικό βαθμό, όπως εμείς τη θέλουμε. Οι σκέψεις και τα συναισθήματά μας είναι δική μας ευθύνη. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τι θα μας συμβεί, μπορούμε όμως να ελέγξουμε πως θα αντιδράσουμε σε αυτό που θα μας συμβεί.

Αρκεί να λειτουργούμε με σύνεση και η ποιότητα της ζωής μας είναι στο χέρι μας.

Η κριτική βασίζεται στις απόψεις και στις πεποιθήσεις του ατόμου που την εκφράζει. Το χαρακτηριστικό που την κάνει επικίνδυνη είναι η υποκειμενικότητα, γιατί μπορεί να μας οδηγήσει να κάνουμε κρίσεις για άλλους με βάση τις προσωπικές μας προκαταλήψεις. Αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο σε καταστάσεις όπου οι άνθρωποι ασκούν κάποιο είδος εξουσίας, και στις σχέσεις.

Όταν επικρίνουμε κάποιον, συχνά τον συγκρίνουμε με τον εαυτό μας ή με κάποιον άλλον που τον θεωρούμε ως ιδανικό πρότυπο. Αυτή η διαδικασία βλάπτει την αυτοεκτίμηση του κρινόμενου. Πολλές φορές αυτός που κρίνουμε είναι ο εαυτός μας. Η σύγκριση αυτή μπορεί να οδηγήσεις σε πράξεις βίας.

Αρκεί να σκεφτούμε τις ψυχολογικές επιπτώσεις της σύγκρισης. Όταν συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους, ουσιαστικά υποβαθμίζουμε τον εαυτό μας. Ισχυριζόμαστε ότι δεν είμαστε αρκετά καλοί και ότι πρέπει να μοιάζουμε περισσότερο με το άτομο που συγκρινόμαστε. Αυτό μπορεί να μας οδηγήσει στο συναίσθημα της ντροπής, της ανεπάρκειας και χαμηλής αυτοεκτίμησης. Όταν είμαστε αγχωμένοι, το σώμα μας απελευθερώνει ορμόνες του στρες όπως η κορτιζόλη. Αυτές οι ορμόνες μπορεί να έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην σωματική μας υγεία και μπορεί να μας οδηγήσουν σε προβλήματα όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση, καρδιακές παθήσεις και εγκεφαλικό.

Πως αντιμετωπίζουμε την κριτική με υγιή τρόπο;

1. Θυμάμαι ότι κάθε κριτική είναι υποκειμενική. Βασίζεται στις απόψεις του άλλου και δεν είναι απαραίτητα σωστή ή δίκαιη.
2. Δεν παίρνω καμία κριτική προσωπικά. Η κριτική συνήθως ικανοποιεί ένα κομμάτι των ¨θέλω¨ του άλλου και δεν έχει σαν πρώτο στόχο εμάς.
3. Σκέφτομαι ποιος και γιατί με κρίνει. Αυτός που με κρίνει με γνωρίζει καλά; Έχει κατά βάθος κάποια συμφέροντα; Μήπως το κάνει για να με υποτιμήσει, ώστε αυτός να αισθανθεί καλύτερα;
4. Αξιολογώ την κριτική. Είναι έγκυρη η κριτική; Υπάρχει κάτι που μπορώ να μάθω μέσα από αυτήν; Αν ναι, τότε χρησιμοποιώ την κριτική για να βελτιωθώ. Αν η κριτική δεν είναι έγκυρη ή δεν έχει κάτι να μου μάθει, τότε την αγνοώ.
5. Μιλάω με κάποιον που εμπιστεύομαι. Αν μου προκαλεί δυσκολία η διαχείριση μια κριτικής, είναι προτιμότερο να μιλήσω με κάποιον που εμπιστεύομαι, ώστε να βρω την κατάλληλη βοήθεια και να την αντιμετωπίσω με υγιή τρόπο.

Είναι επίσης σημαντικό να θυμάστε ότι δεν είστε μόνοι. Όλοι βιώνουν την κριτική κάποιες φορές στη ζωή τους. Το σημαντικό είναι να μάθετε πώς να αντιμετωπίζετε την κριτική με τρόπο που να προστατεύει την αυτοεκτίμησή σας και την ψυχική σας υγεία.

Σε μία καθημερινότητα που μας έχει διδάξει την αξία της ζωής μέσα από την συναλλαγή, είτε υλική, είτε συναισθηματική, η παραπάνω φράση έρχεται να μας δώσει μια νέα οπτική. Ας αναζητήσουμε την αξία της ζωής μέσα από το κίνητρο σε ό,τι κάνουμε και όχι μέσα από την προσδοκία.

Αναγνωρίζοντας τί είναι αυτό που μας κινητοποιεί να δώσουμε, μπορούμε πολύ πιο εύκολα να αντιληφθούμε τα βαθύτερα κίνητρά μας, ώστε να μπούμε στη διαδικασία να τα αξιολογήσουμε και να αποφασίσουμε αν και κατά πόσο συνάδουν με τις αξίες και τους στόχους μας.

Πως μπορείς να εστιάσεις στο κίνητρο της δοτικότητάς σου;

1. Αναγνώρισε την εσωτερική σου ανταμοιβή. Πως νιώθεις όταν προσφέρεις; Νιώθεις χαρά, ικανοποίηση; Η αίσθηση του να κάνεις καλό στους άλλους τί συναισθήματα σου γεννά;
2. Αποδεσμεύσου από την προσδοκία. Αν σταματήσεις να περιμένεις αντάλλαγμα σε ό,τι δίνεις, αργά η γρήγορα θα αρχίσεις να νιώθεις γαλήνη. Έτσι θα πάψουν οι προσδοκίες σου να ελέγχουν τις πράξεις και τα συναισθήματά σου.
3. Εμπνεύσου από τους άλλους. Παρατήρησε την δράση άλλων ανθρώπων και άλλων ομάδων και ανακάλυψε νέους τρόπους προσφοράς.
4. Καλλιέργησε την ευγνωμοσύνη. Νιώσε ευγνωμοσύνη για ό,τι ήδη έχεις. Η ευγνωμοσύνη θα σε οδηγήσει στην προσφορά και στην αλληλεγγύη.
5. Βρες το γιατί σου. Αναρωτήσου, τί είναι αυτό που σε κάνει να θέλεις να προσφέρεις. Βρες το γιατί σου, μέσα σου. Αυτό θα σε βοηθήσει να βρεις το νόημα σε αυτό που κάνεις.
6. Κάνε την δοτικότητα τρόπο ζωής. Βάλε την δοτικότητα στην καθημερινή σου ρουτίνα. Με αυτόν τον τρόπο θα αποκτήσεις συνέπεια. Μέσω της συνέπειας χτίζεις τον χαρακτήρα σου.

Αφού καταφέρεις να εστιάσεις στο κίνητρο και να απαλλαγείς από την προσδοκία, θα νιώσεις ότι η πραγματική δοτικότητα πηγάζει από την ψυχή σου. Και η συνεχής εξάσκησή της με συνέπεια, ποτίζει την ψυχή σου.

Μέσω αυτής της διαδικασίας, καταφέρνεις ό,τι δίνεις να το δίνεις σε σένα. Και ό,τι δεν δίνεις να το χάνεις…

Αν και μπορείς να ερμηνεύσεις με πολλούς ακόμη τρόπους την παραπάνω φράση, ουσιαστικά η ερμηνεία που θα δώσεις, καταφέρνει να αποκαλύψει τις αξίες και τα πιστεύω σου. Είναι στο δικό σου χέρι να αποφασίσεις το πλαίσιο στο οποίο μπορείς να την εφαρμόσεις. Αρκεί να ξεκινήσεις!

Από μικρά παιδιά μαθαίνουμε ότι: ένα και ένα κάνουν δύο. Πόσες φορές έχεις πιάσει τον εαυτό σου να επιζητά την εφαρμογή του πιο πάνω κανόνα σε καταστάσεις που δεν έχουν άμεση σχέση με τα μαθηματικά; Πόσες φορές απογοητεύτηκες, διαπιστώνοντας ότι ο παραπάνω κανόνας αν και πολύ απλός, δεν βρίσκει εφαρμογή σε όλους τους τομείς της ζωής σου;

Την παραπάνω ανησυχία έρχεται να μας λύσει ο Eckhart Tolle με την φράση ¨Η εξουσία επάνω στους άλλους, είναι αδυναμία μεταμφιεσμένη σε δύναμη¨. Παρατήρησε πόσες φορές βρέθηκες σε κατάσταση να εξουσιάζεις κάποιον, ενώ μέσα σου ένιωθες αδύναμος. Πόσες φορές ένιωσες την εξουσία κάποιου επάνω σου. Πολύ πιθανόν και αυτός να ένιωθε αδυναμία.

Τι είναι αυτό που μπορεί να σε οδηγήσει να εκφράσεις μια αδυναμία σου μέσω μιας εξουσιαστικής συμπεριφοράς;

1. Εξωτερική εξάρτηση. Αν νιώθεις εξαρτημένος από εξωτερικούς παράγοντες όπως πλούτο, αναγνώριση, χειραγώγηση κλπ.
2. Φόβος και ανασφάλεια. Η επιθυμία να ελέγξεις τους άλλους μπορεί να προκύπτει από φόβο και ανασφάλεια. Ουσιαστικά πρόκειται για έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό σου.
3. Μη συνειδητή αδυναμία. Όταν η αδυναμία σου λειτουργεί μη συνειδητά, πιθανόν να οδηγηθείς σε εξουσιαστικές πρακτικές, οι οποίες συνήθως οδηγούν σε δυσαρέσκεια και συγκρούσεις. Το αποτέλεσμα είναι να πετυχαίνεις προσωρινό έλεγχο της κατάστασης που οδηγεί στην αποκάλυψη της αδυναμίας και στην αυτοκαταστροφή.

Στην εξίσωση της φράσης υπάρχουν 2 άγνωστα στοιχεία. Η δύναμη και η εξουσία. Η δύναμη σε αυτήν την φράση είναι άγνωστο στοιχείο γιατί λειτουργεί μόνο ως ψευδαίσθηση. Η ανάγκη για εξουσία είναι το αποτέλεσμα αυτής της ψευδαίσθησης. Το μόνο γνωστό στοιχείο σε αυτή την φράση είναι η αδυναμία. Πως από μια εξίσωση «φράση» με ένα γνωστό και δύο άγνωστους μπορούμε να έχουμε αποτέλεσμα; Μπορούμε αναλύοντας το αντίθετο του πρώτου άγνωστου στοιχείου που είναι η αληθινή δύναμη.

Η αληθινή σου δύναμη πηγάζει από εσωτερικές ιδιότητες που έχεις, όπως η ανθεκτικότητα, η αυτοκυριαρχία και η ακεραιότητα. Όταν έχεις αυτές τις ιδιότητες, δεν έχεις κανέναν λόγο να ασκείς εξουσία επάνω στους άλλους. Ακόμη και οι θέσεις ευθύνης που καλείσαι να υπηρετήσεις, σου ξυπνούν την ανάγκη για προσφορά και συνεργασία, παρά την ανάγκη για εξουσία.

Όταν βρεθείς στη θέση του ηγέτη οφείλεις να ασκείς επιρροή στους άλλους, το κλειδί είναι στην πρόθεση και την πηγή αυτής της επιρροής. Πηγάζει από την επιθυμία για κυριαρχία ή από ένα γνήσιο ενδιαφέρον για το κοινό καλό;

Το βέλος συμβολίζει τη δύναμη της πρόθεσής μας για βελτίωση. Όπως ένας τοξοβόλος στοχεύει με ακρίβεια, έτσι και εσύ χρειάζεται να κατευθύνεις τις προσπάθειές σου προς την προσωπική σου βελτίωση. Πάρε την απόφαση συνειδητά και μην εστιάζεις στην κριτική των άλλων. Εξέτασε τα δυνατά σου σημεία και τις αδυναμίες σου.

Ανέλαβε την ευθύνη και άσε πίσω την παθητικότητα. Ξεκαθάρισε τις προθέσεις σου και ευθυγράμμισέ τες με τον στόχο σου, χωρίς ματαιοδοξία. Η μοίρα σου είναι στα δικά σου χέρια. Άνοιξε τον εαυτό σου και γίνε πιο ανθεκτικός στις προκλήσεις, πιο ανοιχτός σε νέες εμπειρίες, ώστε να γίνεις πιο ικανός στο να πετυχαίνεις τους στόχους σου.

Όπως σταμάτησες να εστιάζεις στην κριτική των άλλων, σταμάτα να συγκρίνεις τον εαυτό σου. Επικεντρώσου στην πρόοδο σου και γιόρτασε κάθε μικρή κατάκτησή σου.

Για να έχεις τα αποτελέσματα που θέλεις, χρειάζεται να ακολουθήσεις μια σειρά:

1. Αναγνώρισε τα δυνατά σου σημεία. Σε κάθε τομέα της ζωής σου, αναγνώρισε πως επιδρούν τα δυνατά σου σημεία. Τι παραπάνω μπορείς να κάνεις;
2. Αναγνώρισε τις αδυναμίες σου. Παρατήρησε πως επηρεάζουν οι αδυναμίες σου κάθε τομέα της ζωής σου. Τι χρειάζεται να σταματήσεις να κάνεις; Προσοχή, αν οι αδυναμίες σου είναι ίσες σε αριθμό με τα δυνατά σου σημεία ή περισσότερες, επέστρεψε στο πρώτο βήμα και βρες περισσότερα δυνατά σημεία.
3. Εξασκήσου στην αυτογνωσία. Αναλογίσου τις σκέψεις σου, τις συμπεριφορές σου και τα συναισθήματά σου. Προσδιόρισε ποια είναι τα μοτίβα που μπορείς να βελτιώσεις ή να αλλάξεις.
4. Να θέτεις ξεκάθαρους στόχους. Καθόρισε συγκεκριμένους τομείς στους οποίους θέλεις να βελτιωθείς και θέσε ρεαλιστικούς στόχους για τον εαυτό σου. Αν κάποιοι στόχοι είναι μεγάλοι, σπάσε τους σε μικρότερα κομμάτια, ώστε να γίνουν πιο εύκολα επιτεύξιμοι.
5. Ζήτησε την γνώμη ανθρώπων που εμπιστεύεσαι. Ζήτησε ειλικρινή σχόλια από ανθρώπους που έχεις εμπιστοσύνη. Μπορούν να σε βοηθήσουν να αποκτήσεις πολύτιμες προοπτικές για την ανάπτυξη των δυνατών σου σημείων.
6. Γίνε αιώνιος μαθητής. Δες κάθε εμπειρία ως ευκαιρία για μάθηση και ανάπτυξη.
7. Γιόρταζε κάθε μικρή η μεγάλη κατάκτησή σου. Αναγνώρισε και γιόρτασε τα επιτεύγματά σου, όσο μικρά και αν είναι. Αυτό θα τονώσει την αυτοπεποίθησή σου και θα σε παρακινήσει να συνεχίσεις.

Η πορεία σου θα περάσει από σκαμπανεβάσματα. Ωστόσο όλα αυτά δεν είναι τίποτα περισσότερο από ευκαιρίες για να ακονίσεις τις δεξιότητές σου. Εστιάζοντας την προσοχή σου προς τα μέσα, μπορείς να απελευθερώσεις τις δυνατότητές σου και να δημιουργήσεις μια πιο όμορφη ζωή.

Όλα όσα έχεις ζήσεις στο παρελθόν, είναι ο θησαυρός από τον οποίο αντλείς τα εργαλεία για να χτίσεις το παρόν σου. Αυτά σε διαμόρφωσαν ως χαρακτήρα και μέσα από αυτά έμαθες να κατανοείς τον κόσμο και κυρίως τον ίδιο σου τον εαυτό.

Πολλές από τις εμπειρίες του παρελθόντος μπορεί να παραμένουν μέσα σου και να τις νιώθεις σαν ασύνδετες κουκκίδες. Τα συστατικά που θα αξιοποιήσεις για να «κολλήσεις» αυτές τις κουκκίδες καθορίζουν το τώρα και το μέλλον σου. Κάποια μπορεί να μοιάζουν ανόμοια, παίζουν όμως τον ρόλο τους στο σχέδιο που θα δημιουργήσεις, συνδέοντας τις κουκκίδες.

Είναι λοιπόν στο χέρι σου να επιλέξεις τον τρόπο και την κατεύθυνση που θα κινηθείς. Όπως είπε και ο Steve Jobs το 2005 στο Stanford «Δεν μπορείς να συνδέσεις τα σημεία κοιτώντας εμπρός. Μπορείς να το κάνεις μόνο εάν κοιτάξεις πίσω εκ των υστέρων. Έτσι, πρέπει να έχεις εμπιστοσύνη ότι τα σημεία αυτά, με κάποιον τρόπο, στο μέλλον θα ενωθούν. Χρειάζεται σε κάτι να έχεις πίστη. Στη διαίσθησή σου, στη μοίρα σου, στη ζωή, στο κάρμα, σε οτιδήποτε. Αυτή η προσέγγιση δεν με πρόδωσε ποτέ, και έχει κάνει όλη τη διαφορά στη ζωή μου».

Πως μπορεί να γίνει αυτή η σύνδεση:

1. Γράφοντας. Όταν αρχίσεις να αποτυπώνεις τις σκέψεις σου, τις ανησυχίες σου και τα όνειρά σου στο χαρτί, μπορείς να τα αναγνωρίσεις. Έτσι θα καταφέρεις να εντοπίσεις μοτίβα και ιδέες που μπορεί να μην είναι εμφανή στην καθημερινότητά σου.
2. Με αυτογνωσία. Η γραφή είναι πολύ καλό εργαλείο για να ξεκινήσεις το ταξίδι σου στην αυτογνωσία. Στην συνέχεια θα αναγνωρίσεις πολλά πράγματα που ενώ τα ήξερες, δεν είχες αντιληφθεί την σημασία τους και κυρίως την αιτία που τα δημιούργησε.
3. Αναζήτησε καθοδήγηση. Βρες κάποιον να σε καθοδηγήσει στα πρώτα σου βήματα. Αξιοποίησε την γνώση κάποιου άλλου για να «κόψεις δρόμο». Μπορείς να δεις τα πράγματα μέσα από άλλη οπτική, ώστε να κατανοήσεις καλύτερα τον αντίκτυπο του παρελθόντος σου, στο παρόν.
4. Προσέγγισε το παρελθόν σου με περιέργεια και ειλικρίνεια. Μη φοβάσαι να εξερευνήσεις τις πιο σκοτεινές πλευρές του παρελθόντος σου. Αναγνώρισε τα λάθη, τις αποτυχίες και τις προκλήσεις σου. Αντιμετωπίζοντας κατάματα το παρελθόν σου, μπορείς να αποκτήσεις πολύτιμες γνώσεις για τα δυνατά σου σημεία, την ανθεκτικότητα και την ικανότητά σου να ξεπερνάς τις δυσκολίες.
5. Σκέψου τις αξίες και τα πιστεύω σου. Αφιέρωσε λίγο χρόνο για να σκεφτείς τι πραγματικά έχει σημασία για εσένα. Ποιες είναι οι βασικές σου αξίες; Ποιες δραστηριότητες σε κάνουν χαρούμενο; Τι πιστεύεις και γιατί; Και αποτύπωσέ τα στο χαρτί. Η αναγνώριση των πιστεύω και των αξιών σου, μπορεί να σε βοηθήσει να πάρεις αποφάσεις που ευθυγραμμίζονται με τον αυθεντικό σου εαυτό και σε οδηγούν σε μια πιο ουσιαστική ζωή.

Η σύνδεση των σημείων του παρελθόντος σου, δεν είναι το να σταθείς στο παρελθόν. Δεν είναι να μετανιώσεις για τις αποφάσεις που πήρες, για αυτά που έκανες ή δεν έκανες. Η αξία προκύπτει από την στιγμή που θα κατανοήσεις το τώρα μέσα από το παρελθόν. Μπορεί αυτό να φαίνεται δύσκολο. Κάνοντάς το θα διαπιστώσεις ότι φέρνοντας το παρελθόν στο τώρα – μέσω της παρατήρησης και της ειλικρίνειας – σβήνεις την έννοια του χρόνου και την αξία κάθε συναισθήματος που σε βαραίνει από το παρελθόν. Αξιοποιείς όλα αυτά τα υλικά ως τα θεμέλια για την οικοδόμηση ενός πιο φωτεινού μέλλοντος.

Η διαδικασία αυτή έχει αρχή, αλλά δεν έχει τέλος. Είναι ένα ταξίδι που όταν το ξεκινήσεις θα το απολαμβάνεις για μια ζωή – τουλάχιστον!

Ζούμε διαρκώς σε ένα ατέρμονο ταξίδι μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος. Τί έγινε και τι θα γίνει; Ωστόσο, ίσως είναι προτιμότερο να αναρωτηθούμε, που βρισκόμαστε εμείς;

Μέχρι να διαπιστώσουμε ότι δεν βρισκόμαστε ούτε στο παρελθόν, αλλά ούτε και στο μέλλον, έχουμε χάσει ένα κομμάτι από το παρόν μας. Γιατί μας γοητεύει τόσο πολύ το μέλλον, ώστε να αποφασίζουμε να θυσιάσουμε την καθημερινότητά μας για χάρη του;

Είναι αλήθεια ότι το μέλλον είναι γοητευτικό. Η προσμονή της επιτυχίας ενός στόχου, απελευθερώνει ντοπαμίνη στο σώμα και αισθανόμαστε έντονα την ανταμοιβή για αυτό που μας συμβαίνει. Ωστόσο, η εστίαση στο μέλλον μπορεί να γίνει τόσο έντονη, ώστε το παρόν να μοιάζει ως απλά ένα μέσο για να φτάσουμε στον επιθυμητό προορισμό.

Όταν παραμελούμε το παρόν, μπορεί να βιώσουμε πολλές δυσάρεστες καταστάσεις. Όπως να χάσουμε ευκαιρίες, που υπήρχαν μπροστά μας και δεν τις βλέπαμε. Να νιώθουμε ότι βρισκόμαστε συνεχώς στον «αυτόματο πιλότο». Να μην απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή. Να νιώθουμε πίεση και άγχος για την επίτευξη του μελλοντικού μας στόχου. Να καταναλώνουμε υπηρεσίες και προϊόντα χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Να εργαζόμαστε χωρίς όρια και να χάνουμε την αίσθηση του χρόνου.

Πως μπορώ να ζω στο παρόν και παράλληλα να βάζω στόχους για το μέλλον;

1. Καθορίζω τις αξίες μου. Το πρώτο βήμα είναι να καθορίσω τις αξίες μου, ώστε να αναγνωρίσω: Τι είναι πραγματικά σημαντικό για μένα; Τι θέλω να πετύχω στη ζωή μου; Πως θα ξοδέψω ή θα επενδύσω τον χρόνο μου και την ενέργειά μου;
2. Θέτω ρεαλιστικούς στόχους. Φροντίζω οι στόχοι μου να είναι επιτεύξιμοι και συγκεκριμένοι.
3. Δημιουργώ ένα πρόγραμμα. Οργανώνω ένα εβδομαδιαίο πρόγραμμα, έτσι έχω ένα πολύ καλό εργαλείο ορισμού και παρακολούθησης της επίτευξης των στόχων μου. Αυτό είναι το πρώτο βήμα που με οδηγεί στο να εκτιμώ και να ζω στο τώρα.
4. Φροντίζω να είμαι ευέλικτος. Υπάρχουν τόσοι αστάθμητοι παράγοντες, ώστε σε κάποιες περιπτώσεις να μην είναι εφικτό να ακολουθήσω το πρόγραμμά μου. Η ευελιξία και η καταγραφή με βοηθούν να συνεχίσω να ζω στο τώρα και να αντιλαμβάνομαι τα εμπόδια ως τρόπους για να ακονίσω της δεξιότητές μου.
5. Φροντίζω να έχω ελεύθερο χρόνο και να ξεκουράζομαι. Το εβδομαδιαίο πρόγραμμα, δεν περιλαμβάνει μόνο εργασίες. Περιλαμβάνει ελεύθερο χρόνο και ξεκούραση. Με αυτόν τον τρόπο φροντίζω τον εαυτό μου και απολαμβάνω το τώρα χτίζοντας ένα καλύτερο μέλλον.
6. Ζητάω βοήθεια. Ακόμη και να νιώθω ότι μπορώ να καταφέρω τα πάντα, μπορώ να τα καταφέρω όλα με τον καλύτερο τρόπο; Σίγουρα όχι. Πως μπορώ να βελτιώσω την ποιότητα των αποτελεσμάτων μου; Ζητώντας βοήθεια. Αξιοποιώντας την βοήθεια ανθρώπων που γνωρίζουν πολύ καλά έναν τομέα που περιλαμβάνεται σε κάποιον στόχο μου, ουσιαστικά «κόβω δρόμο». Αυξάνω και την ταχύτητα επίτευξης του στόχου μου και την ποιότητά του.

Τελικά αξίζει να θυσιάσουμε το παρόν μας για την εκπλήρωση των μελλοντικών μας στόχων; Ή μήπως αξίζει να θυσιάσουμε τους μελλοντικούς μας στόχους για το παρόν;

Η απάντηση βρίσκεται ακριβώς στη μέση. Ισορροπία.

Ζούμε δημιουργικά στο παρόν και έτσι χτίζουμε το μέλλον που θέλουμε.

Το εγώ μας, δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να προσπαθεί να εκπληρώσει τα θέλω μας. Αυτός ο αυτόματος εσωτερικός μη συνειδητός μηχανισμός, μας βοηθά να επιβιώσουμε.

Πέρα από τον μηχανισμό επιβίωσης, υπάρχουν και οι κοινωνικοί κανόνες στους οποίους το εγώ μας οφείλει να υπακούει για την εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας. Αφού λοιπόν πρέπει να υπακούει στις ανάγκες μας και στους κανόνες την κοινωνίας, τότε γιατί να μην υπακούει και στις επιθυμίες μας; Σε αυτό το σημείο εντοπίζεται το πρώτο στάδιο της προβληματικής σύγκρουσης.

Η μη κάλυψη του εγώ μας, μας κάνει να νιώθουμε ότι απειλούμαστε, μας κάνει να νιώθουμε απογοήτευση, μας δημιουργεί άγχος και μας οδηγεί στο να χάσουμε την εσωτερική μας ισορροπία. Σε κάποιες περιπτώσεις και την ακεραιότητά μας. Ωστόσο όλα αυτά αξίζει τον κόπο να συμβούν, αν πρόκειται να σώσουμε τη ζωή μας ή την ζωή κάποιου άλλου. Κατά πόσο όμως αξίζει να συμβούν αν πρόκειται για την εκπλήρωση μιας απλής επιθυμίας μας; Μιας επιθυμίας που μπορεί να προκύπτει από προσδοκίες που μας έχουν δημιουργήσει άλλοι;

Αναλύοντας λοιπόν τους λόγους όπου το εγώ μας, δημιουργεί συγκρούσεις, είναι σημαντικό να αξιολογήσουμε ποιες συγκρούσεις αφορούν υπαρξιακά μας ζητήματα και είναι απαραίτητο, ίσως και εποικοδομητικό κάποιες φορές, να συμβούν και ποιες απλά εξαντλούν τις δυνάμεις μας και δοκιμάζουν χωρίς ουσιαστικό λόγο τις σχέσεις μας με τους άλλους και τον εαυτό μας.

Αν αποσυνδέσουμε το εγώ μας από τις επιθυμίες μας και τις προσδοκίες των άλλων, μπορούμε να αναγνωρίσουμε ότι οι κυριότερες και πιο καταστροφικές αιτίες συγκρούσεων δεν έχουν να κάνουν με το εγώ μας, αλλά με την αδυναμία μας να κάνουμε την παραπάνω αποσύνδεση. Η ταύτισή μας με τις επιθυμίες μας και με τα πρέπει της κοινωνίας είναι που μας κάνει να πιστεύουμε ότι είμαστε αυτά που επιθυμούμε και αυτά που οι άλλοι περιμένουν από εμάς.

Από την στιγμή που θα το αναγνωρίσουμε, είναι στο χέρι μας να αποφασίσουμε ποιες επιθυμίες αξίζει να συνδεθούν με το εγώ μας και ποιες προσδοκίες των άλλων αξίζει να ακολουθήσουμε. Μέσω αυτής της αναγνώρισης μπορούμε να κινηθούμε πέρα από τις εγωκεντρικές συγκρούσεις.

Με ποιους τρόπους μπορείτε να αποφύγετε τις εγωκεντρικές συγκρούσεις;

1. Αυτοεπίγνωση. Αυτό που περιγράψαμε παραπάνω είναι η αυτοεπίγνωση. Αναγνωρίστε την ταυτότητά σας και τι θέλετε να συνδέσετε με αυτήν. Έτσι μπορείτε να χειριστείτε καλύτερα τις εσωτερικές σας συγκρούσεις.
2. Ενσυναίσθηση. Μπαίνοντας στην θέση του άλλου μπορείτε να χτίσετε μια πιο εποικοδομητική επικοινωνία, με αποτέλεσμα να μην αισθάνεστε την ανάγκη να ενεργοποιήσετε τους αμυντικούς μηχανισμούς σας που καθοδηγούνται από το εγώ σας.
3. Συνεργασία. Εστιάστε σε κοινούς στόχους και θα καταφέρετε να αντικαταστήσετε την λέξη ανταγωνισμός με την λέξη συναγωνισμός.
4. Αυτοεκτίμηση. Αναπτύσσοντας την αυτοεκτίμησή σας, ως συνέχεια της αυτοεπίγνωσης, μειώνετε την «ανάγκη» σας για να λαμβάνετε επιβεβαίωση από τους άλλους.

Το εγώ μας δεν είναι απαραίτητα κακό. Μας επιτρέπει να διαπραγματευόμαστε, να δημιουργούμε σχέσεις, να συνεργαζόμαστε, να λειτουργούμε ως κοινωνία. Τελικά, υπάρχουν άλλοι παράγοντες πίσω από το εγώ, οι οποίοι συμβάλλουν στις συγκρούσεις. Γνωρίζοντας τον εαυτό μας και αναγνωρίζοντας τι κάνουμε και για ποιο σκοπό, μπορούμε να διαχωρίσουμε αυτούς τους παράγοντες από το εγώ μας. Έτσι μπορούμε να αλλάξουμε την θεώρηση που έχουμε για το εγώ μας.

Η φράση «Το κέντρο όλων των συγκρούσεών μας είναι το εγώ», μπορεί να γίνει η αφορμή για να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας και να αγαπήσουμε το εγώ μας. Ένα απολύτως λειτουργικό εγώ για το καλό όλων μας.

Στην καθημερινότητά σου γίνεσαι δέκτης, αλλά και πομπός, πάρα πολλών μηνυμάτων. Με πόση προσοχή αντιμετωπίζεις αυτά τα μηνύματα; Πριν ασχοληθείς με αυτό το ερώτημα, κάνε μια αναδρομή για να αναγνωρίσεις κάποιες στιγμές που άκουγες με προσοχή. Πότε ήσουν παρών με την ψυχή και το σώμα σου; Πως ένιωθες; Πως έκανες τους άλλους να νιώθουν; Πως σε επηρέαζε αυτή η εμπειρία;

Ωστόσο, είναι τόσα πολλά τα μηνύματα που δέχεσαι, που είναι κυριολεκτικά αδύνατο να τα ακούς όλα με προσοχή και αυτό είναι απολύτως κατανοητό. Όπως, όταν πας σε ένα εστιατόριο, δεν παραγγέλνεις όλο του μενού, αλλά επιλέγεις τι θέλεις να φας, έτσι επιλέγεις και σε τί θα δώσεις την προσοχή σου. Με ποια διαδικασία αποφασίζεις σε ποια μηνύματα θα προσφέρεις την προσοχή σου; Με επίγνωση ή ¨τυχαία¨;

Η επίδραση που έχει στην ζωή σου και στις σχέσεις σου η προσεκτική ακρόαση, την ορίζει ως υπέρτατη αρετή.

Γιατί η προσεκτική ακρόαση είναι αρετή;

1. Δείχνει συμπόνια και ενσυναίσθηση. Όταν ακούς με προσοχή, προσφέρεις στον συνομιλητή σου την πλήρη παρουσία σου. Εστιάζεις σε αυτά που λέει και στα συναισθήματά του, με αποτέλεσμα να δημιουργείς έναν ασφαλή χώρο για επικοινωνία.
2. Δείχνει Κατανόηση. Όταν ξεπεράσεις το πλαίσιο της απλής ακρόασης, μπαίνεις στην διαδικασία να κατανοήσεις το μήνυμα του συνομιλητή σου, συμπεριλαμβανομένων και των βαθύτερων σκέψεων και συναισθημάτων του. Αυτό σε οδηγεί στην κατανόησή του, η οποία είναι ζωτικής σημασίας για την αποτελεσματική επικοινωνία και το χτίσιμο σχέσεων.
3. Δείχνει σεβασμό. Όταν ακούς τον συνομιλητή σου με προσοχή, δείχνεις ότι σέβεσαι και τον ίδιο, αλλά και τις εμπειρίες του. Νιώθει, πως ό,τι είναι σημαντικό για αυτόν έχει σημασία και για σένα, με αποτέλεσμα να ενισχύσει την αμοιβαία εμπιστοσύνη.
4. Δείχνει διάθεση για μάθηση. Όταν ακούς προσεκτικά δίνεις στον εαυτό σου την ευκαιρία για νέες προοπτικές και νέους τρόπους σκέψεις. Μαθαίνεις μέσα από τις εμπειρίες και τις γνώσεις των άλλων, και εμπλουτίζεις και την δική σου οπτική.

Πως μπορείς να αναπτύξεις προσεκτική ακρόαση;

1. Ελαχιστοποιώντας τους περισπασμούς. Όταν κάτι σε ενδιαφέρει πραγματικά και θέλεις να το ακούσεις με προσοχή, κλείσε το τηλέφωνό σου. Φρόντισε να βρίσκεσαι σε ένα ήσυχο μέρος και εστίασε αποκλειστικά και μόνο στον πομπό του μηνύματος.
2. Μην διακόπτεις. Δώσε χρόνο στον συνομιλητή σου να εκφραστεί πλήρως. Όταν παρατηρήσεις ότι πλατιάζει, προσπάθησε να τον επαναφέρεις ευγενικά στο θέμα.
3. Κάνε διευκρινιστικές ερωτήσεις. Με αυτόν τον τρόπο δείχνεις στον συνομιλητή σου ότι σε ενδιαφέρει αυτό που ακούς και μπορείς να πάρεις περισσότερες λεπτομέρειες.
4. Διατήρησε την οπτική επαφή. Με την οπτική επαφή δείχνεις ότι είσαι αφοσιωμένος και ενδιαφέρεσαι πραγματικά για αυτό που σου λέει ο συνομιλητής σου.
5. Με το Ai Chi. Κάνοντας AI Chi στο νερό, μπορείς να μειώσεις το στρες και να συνδέσεις το σώμα σου με το μυαλό σου. Η ισορροπία του μυαλού με το σώμα σε συνδυασμό με την ηρεμία που προσφέρει η εξάλειψη του στρες, θα σε οδηγήσει στο να ακούς με περισσότερη προσοχή, αγνοώντας τους περισπασμούς της καθημερινότητας.

Τελικά το ερώτημα είναι αν ¨η προσεκτική ακρόαση είναι υπέρτατη αρετή;¨. Ή μήπως το ερώτημα είναι, ¨με ποιόν τρόπο αξιοποιείς στην καθημερινότητά σου αυτήν την αρετή;¨. Όπως είδαμε παραπάνω, πρόκειται για μια δεξιότητα που μπορεί να καλλιεργηθεί. Στο χέρι σου είναι να πάρεις την απόφαση. Θέλεις εσύ να ορίζεις πως θα εξελίσσεται η ζωή σου ή θα την αφήσεις στην ¨τύχη¨;

Για να καταφέρουμε να αποφύγουμε τις πηγές αρνητικότητας, χρειάζεται πρώτα να τις εντοπίσουμε. Είναι οι άνθρωποι που γκρινιάζουν, επικρίνουν, κουτσομπολεύουν και τελικά εξαντλούν την ενέργειά μας; Είναι συγκεκριμένα μέρη γεμάτα ένταση που επηρεάζουν την διάθεσή μας; Είναι μέσα επικοινωνίας και κοινωνικής δικτύωσης; Είναι ο εσωτερικός μας διάλογος που είναι επίμονα σκληρός και επικριτικός μαζί μας; Είναι οι συνήθειες μας, η αναβλητικότητά μας, η παραμονή σε λάθος επιλογές του παρελθόντος που σαμποτάρουν την πρόοδο και την ευημερία μας;

Πως μπορείς να αποφύγεις την αρνητικότητα;

1. Βάλε όρια. Καταρχήν στον εαυτό σου. Στο πως επιδρούν οι σκέψεις, οι πράξεις και τα συναισθήματά σου σε εσένα και τους άλλους. Στο τι δέχεσαι από τους άλλους.
2. Κάνε αποτοξίνωση από την αρνητική ενημέρωση. Μην ακούς ειδήσεις που δεν σου είναι χρήσιμες. Μην παρακολουθείς τις ζωές άλλων αν αυτό δεν αποτελεί εποικοδομητικό παράδειγμα για σένα.
3. Χτίσε υγιείς σχέσεις. Φρόντισε να συναναστρέφεσαι με ανθρώπους που έχουν θετική επίδραση σε σένα.
4. Εξάσκησε την ευγνωμοσύνη. Γράψε στο χαρτί οτιδήποτε σε ευχαριστεί. Οτιδήποτε σε κάνει να νιώθεις ότι γίνεσαι καλύτερος.
5. Φρόντισε τον εαυτό σου. Να τρως υγιεινά, να γυμνάζεις το σώμα σου και να το ξεκουράζεις. Αφιέρωσέ του χρόνο.

Η αρνητικότητα έχει αντίκτυπο στην ψυχική και σωματική σου υγεία. Αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σου σύστημα και μειώνει το αίσθημα της ευεξίας σου. Από την άλλη πλευρά, και η ανεξέλεγκτη θετικότητα έχει αντίστοιχα τοξικές συνέπειες. Σε οδηγεί σε μια εικονική πραγματικότητα, με αποτέλεσμα να χάνεις την ευκαιρία να ζήσεις την κάθε στιγμή.

Οι δύσκολες καταστάσεις μπορεί να σου φαίνονται αρνητικές. Είναι όμως πάντα αρνητικές; Αν αναλογιστείς την μέχρι τώρα ζωή σου, ίσως ανακαλύψεις κάποιες δυσκολίες, οι οποίες τελικά δεν ήταν αρνητικές. Ήταν ευκαιρίες για να αλλάξεις, για να εξελιχθείς. Ευκαιρίες που αν τις είχες αντιληφθεί ως αρνητικές και τις είχες αποφύγει, θα τις είχεις χάσει…

Την επόμενη φορά που θα αναγνωρίσεις κάτι ως αρνητικό, κάνε αυτήν την ερώτηση. Τί έχει να προσφέρει στον μελλοντικό μου εαυτό; Αν βρεις κάτι, αξιοποίησε την ευκαιρία. Αν δεν βρεις κάτι, βάλε τα όριά σου και κράτησε την αρνητικότητα μακριά από εσένα.

Αν και ακούγεται αρκετά γενικό και λογικό ταυτόχρονα, υπάρχει μια πολύπλοκη διαδικασία πίσω από αυτήν την μεγάλη αλήθεια. Οι συνήθειες που έχουμε και οι αντιλήψεις μας, μας οδηγούν σε πράξεις που καθορίζουν αυτό που γινόμαστε. Είναι κατά κάποιον τρόπο το κάρμα που δημιουργούμε για τον εαυτό μας.

Η παραπάνω φράση μέσα στην απλότητά της κρύβει και μια δόση υπερβολής. Είναι σκληρό να αποδεχθούμε ότι το κάθε τί μας καθορίζει. Είμαστε άνθρωποι και κάνουμε λάθη. Υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες μπορεί να είμαστε υπερβολικοί και να φερθούμε ή να μιλήσομε σκληρά σε κάποιον άλλον, ή και στον ίδιο μας τον εαυτό. Μέσα από αυτά τα λάθη έχουμε την δυνατότητα να μάθουμε και να βελτιωθούμε. Αν αξιοποιήσουμε αυτήν την ευκαιρία, οι επόμενες θετικές ενέργειες αλλάζουν αυτό που είμαστε. Η διαδικασία αυτή βέβαια δεν λειτουργεί ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ, ώστε να σβήνουμε τα λάθη μας. Τα λάθη μας είναι εκεί και λειτουργούν ως μαθήματα. Χρειάζεται να έχουμε επίγνωση και προσοχή.

Τι χρειάζεται να προσέξεις στην διαμόρφωση αυτού που είσαι:

1. Αναγνώριση. Το πρώτο βήμα είναι να αναγνωρίσεις τί κάνεις και γιατί το κάνεις.
2. Αποδοχή. Το δεύτερο βήμα είναι να αποδεχθείς τον εαυτό σου.
3. Συνειδητές επιλογές. Το τρίτο βήμα είναι να επιλέγεις συνειδητά τις σκέψεις και τις πράξεις σου, λαμβάνοντας υπόψιν ποιος θέλεις να είσαι.
4. Πρόθεση εναντίων επίπτωσης. Αποδέξου ότι ακόμη και αν έχεις τις καλύτερες προθέσεις σε κάτι που κάνεις, οι επιπτώσεις μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικές. Χρειάζεται να κρατάς την ισορροπία μεταξύ των προθέσεών σου και των επιπτώσεων που έχουν οι πράξεις σου
5. Ανάπτυξη και αλλαγή. Ό,τι έχεις κάνει στο παρελθόν, δεν είναι απαραίτητο να καθορίζει το μέλλον σου. Μπορείς να μάθεις από τα λάθη σου και να επιλέγεις συνειδητά πράξεις και συμπεριφορές σύμφωνα με αυτό που θέλεις να είσαι.

Οι πράξεις σου είναι μια έκφραση του εσωτερικού σου κόσμου, ενός κόσμου που διαμορφώνεται από εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες. Επιλέγοντας συνειδητά ενέργειες που ευθυγραμμίζονται με τις αξίες και τις φιλοδοξίες σου, λαμβάνεις μέρος στην δημιουργία και αναγέννηση της δικής σου ταυτότητας.

Το κλειδί για να πετύχεις όλα τα παραπάνω και να καταφέρεις αυτό που πραγματικά θέλεις, είναι να ξέρεις τι πραγματικά θέλεις. Η γνώση του εαυτού σου είναι ο δρόμος που θα σε οδηγήσει να κάνεις τις σωστές για σένα επιλογές σε κάθε νέο σταυροδρόμι της ζωής σου.

Αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας μέσα από όλα αυτά που έχουμε κάνει και μας έχουν συμβεί στο παρελθόν. Όπως και όλα αυτά που θέλουμε να κάνουμε και να μας συμβούν στο μέλλον. Αυτό που μας διαφεύγει είναι, ότι όλα τα παραπάνω λειτουργούν ως μια καλοστημένη παγίδα, από εμάς για εμάς.

Όταν εστιάζουμε στο παρελθόν, επηρεάζουμε τον ψυχισμό και την σωματική μας κατάσταση με ζητήματα που δεν έχουν σχέση με το τώρα. Αυτή η συνήθεια μπορεί να μας οδηγήσει να αισθανόμαστε ντροπή, τύψεις, ενοχές, πικρία, θυμό. Αντίστοιχα, όταν εστιάζουμε στο μέλλον μπορεί να αισθανόμαστε ανησυχία, αβεβαιότητα, υπέρμετρη αισιοδοξία και άγχος.

Όλα αυτά μας συμβαίνουν, λόγω της ακατανόητης συνήθειας μας να αντιμετωπίζουμε το τώρα μέσα από τον φακό του παρελθόντος ή του μέλλοντος. Το αποτέλεσμα είναι να χάνουμε την χαρά και την ομορφιά της κάθε στιγμής, την σύνδεση με τα αγαπημένα μας πρόσωπα, την δυνατότητα να μπαίνουμε στην δράση και να αξιοποιούμε τις ευκαιρίες που συναντάμε στην καθημερινότητά μας.

Αν καταφέρουμε να αφήσουμε στην άκρη τους φακούς του παρελθόντος και του μέλλοντος, θα ανακαλύψουμε ένα άλλο εγώ, το εγώ του τώρα. Ένα υγιές εγώ!

Πως μπορείς να καλλιεργήσεις ένα υγιές εγώ στο τώρα;

1. Συνειδητότητα. Παρατήρησε τις σκέψεις και τα συναισθήματά σου χωρίς κριτική. Απλώς αναγνώρισέ τα και άφησέ τα να περάσουν.
2. Αποδοχή. Αποδέξου τον εαυτό σου και τις καταστάσεις όπως είναι, χωρίς να προσπαθείς να τις αλλάξεις.
3. Ευγνωμοσύνη. Εστίασε στα θετικά στοιχεία της ζωής σου και εξέφρασε ευγνωμοσύνη για ό,τι έχεις.
4. Συγχώρεση. Άφησε πίσω όλα τα αρνητικά συναισθήματα για τον εαυτό σου και τους άλλους.
5. Φρόντισε το εαυτό σου. Βεβαιώσου ότι καλύπτει τις βασικές σου ανάγκες. Υγιεινή διατροφή, ξεκούραση άσκηση, εργασία με όραμα.
6. Ζήσε στο παρόν. Αφιέρωσε χρόνο για να απολαύσεις το τώρα και να αφήσεις τα άγχη του παρελθόντος και τις ανησυχίες τους μέλλοντος.
7. Προσευχή, διαλογισμό, ψυχοθεραπεία, Ai Chi. Μπορείς να ηρεμήσεις το μυαλό σου και να εστιάσεις στο παρόν. Να εξερευνήσεις τα μοτίβα σκέψης και συμπεριφοράς σου και να υιοθετήσεις υγιείς στρατηγικές. Να συνδυάσεις σωματικές ασκήσεις και αναπνοές, ώστε να προσφέρεις ευεξία σε σώμα και πνεύμα.

Καλλιεργώντας ένα υγιές εγώ στο τώρα, θα απελευθερωθείς από την παγίδα που εσύ ο ίδιος στήνεις στον εαυτό σου. Έτσι θα καταφέρεις να βιώσεις την ζωή σου με περισσότερη γαλήνη, χαρά και αυτογνωσία.

Πόσες φορές ένιωσες ότι η καθημερινότητά σου είναι τόσο γεμάτη, ώστε δεν έχεις χρόνο; Η αίσθηση αυτή μπορεί να λειτουργήσει ως μια πολύ καλή δικαιολογία για να αποφύγεις να κάνεις πράξεις καλοσύνης. Ωστόσο, το πραγματικό πρόβλημα είναι ο χρόνος ή ο τρόπος που αντιμετωπίζεις τις πράξεις καλοσύνης;

Αν συνεχίζεις να πιστεύεις ότι είναι ο χρόνος, τότε ίσως καταφέρεις να αναθεωρήσεις διαβάζοντας παρακάτω. Αν έφτασες στο σημείο να αποδεχτείς ότι είναι ο τρόπος, τότε βρίσκεσαι πολύ κοντά στην λύση. Και η λύση έρχεται με την λέξη ¨τυχαία¨. Φρόντισε οι πράξεις σου να είναι τυχαίες, ώστε να μην χρειάζεται χρόνος και να είναι απαλλαγμένες από κάθε προσδοκία.

Αφού φτάσεις σε αυτό το σημείο είσαι έτοιμος για την μεγάλη αλλαγή. Φρόντισε να κάνεις τουλάχιστον μία τέτοια τυχαία πράξη, κάθε μέρα. Έτσι θα καταφέρεις να τις εντάξεις στην καθημερινή σου ρουτίνα. Οι ενέργειές σου θα αποκτήσουν συνέπεια και η συνέπεια ξεπερνά κάθε μεμονωμένη χειρονομία.

Ποια επίδραση μπορούν να έχουν οι τυχαίες πράξεις καλοσύνης, σε εσένα και στους γύρω σου;

1. Θα αισθανθείς ευτυχία, ικανοποίηση, αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση. Η προσφορά στους άλλους – χωρίς προγραμματισμό – ενεργοποιεί συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου σου, οι οποίες σχετίζονται με το αίσθημα της ευχαρίστησης, της χαράς και της πληρότητας. Συνειδητοποιώντας ότι κάνεις τη διαφορά στην ζωή των άλλων, μπορείς να ενισχύσεις την αυτοπεποίθησή σου και να νιώσεις πιο αισιόδοξος. Παράλληλα μπορεί να καλλιεργήσει μια θετική εικόνα για τον εαυτό σου, καθώς θα νιώθεις χρήσιμος.
2. Θα μειώσεις το άγχος και την έντασή σου. Οι τυχαίες πράξεις καλοσύνης μπορεί να λειτουργήσουν ως φυσικό αντικαταθλιπτικό, να μειώσουν την κορτιζόλη και να παραγάγουν ψυχική γαλήνη.
3. Θα ενισχύσεις το νόημα της ζωής σου. Όταν προσφέρεις στους άλλους χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα, ενισχύεται το νόημα της ζωής σου και νιώθεις ότι ανήκεις σε κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό σου.
4. Βελτίωση της διάθεσής τους και μείωση του άγχους και της μοναξιάς τους. Η τυχαία καλοσύνη μπορεί να φτιάξει τη μέρα κάποιου και να τον κάνει να νιώσει χαρούμενος και αισιόδοξος. Μπορεί ακόμη να προσφέρει παρηγοριά και υποστήριξη σε μια δύσκολη στιγμή, μειώνοντας το συναίσθημα της απομόνωσης.
5. Θα εμπνεύσεις του γύρω σου και για άλλες πράξεις καλοσύνης. Η καλοσύνη είναι μεταδοτική. Όταν κάποιος σε δει να φέρεσαι με καλοσύνη, νιώθει την ανάγκη να προσφέρει και αυτός.
6. Ενισχύει την κοινωνική συνοχή. Η καλοσύνη διαχέεται στην κοινωνία, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα φιλικότητας και αλληλεγγύης. Φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά, χτίζοντας γέφυρες και γεφυρώνοντας χάσματα.

Οι καθημερινές τυχαίες πράξεις καλοσύνης, εκτός από πολύ απλές και χωρίς υστεροβουλία, είναι και μεταδοτικές. Όταν ξεκινήσεις να τις μεταδίδεις με συνέπεια στο περιβάλλον γύρω σου, σύντομα διαπιστώνεις ότι και άλλοι ακολουθούν το παράδειγμά σου. Με αποτέλεσμα η καλοσύνη να αποκτά μια συνεχή ροή, η οποία λειτουργεί υποστηρικτικά στην κοινωνία μας και στον καθένα από εμάς ξεχωριστά.

Αν και η πρόθεσή είναι θετική είναι σημαντικό να προσέξεις το επίπεδο άνεσης των συνανθρώπων σου. Αναγνώρισε τα όριά τους και φρόντισε να μην τα ξεπερνάς, ώστε να μην μετατραπεί η ενέργειά σου από μια τυχαία πράξη καλοσύνης, σε μια παρεμβατική ενέργεια. Οφείλουμε να σεβόμαστε τα όρια των άλλων, ακόμη και αν διαπιστώνουμε ότι αυτό που κάνουμε είναι για το καλό τους.

Ακόμη πιστεύεις ότι δεν έχεις χρόνο; Ξεκίνα με μικρές πράξεις, όπως το να κρατήσεις την πόρτα για να περάσει κάποιος, να προσφέρεις ένα χαμόγελο, να πεις μια καλή ειλικρινή κουβέντα. Αυτά τα φαινομενικά μικρά πράγματα, μπορούν να φωτίσουν την μέρα κάποιου, τον οποίο δεν είναι απαραίτητο να τον γνωρίζεις. Έτσι θα συμβάλεις να χτίσουμε ένα πιο όμορφο και φωτεινό κόσμο.

Η ζώνη άνεσης είναι ο χώρος που αισθανόμαστε ασφάλεια, ψυχικά, πνευματικά, συναισθηματικά και σωματικά. Όταν ακολουθούμε συγκεκριμένες ρουτίνες, επαναλαμβάνουμε συγκεκριμένες δραστηριότητες, μιλάμε μόνο με τους ίδιους ανθρώπους, περπατάμε μόνο από τους ίδιους δρόμους, κάνουμε τα πράγματα πιο εύκολα για εμάς. Ωστόσο η συνεχής παραμονή στην ζώνη άνεσής μας, μας οδηγεί σε στασιμότητα και χαμένες ευκαιρίες.

Όταν αποφασίσουμε να βγούμε από την ζώνη άνεσής μας, σημαίνει ότι θα αναλάβουμε νέες προκλήσεις και θα ζήσουμε νέες εμπειρίες. Η μετάβαση αυτή μπορεί να μας φέρει δυσφορία. Η δυσφορία αυτή μπορεί να εκδηλωθεί ως φόβος, άγχος και ανασφάλεια. Η αναγνώριση και η αποδοχή αυτής της δυσφορίας είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξή μας. Είναι το πρώτο βήμα, μετά από αυτό βρισκόμαστε ήδη εκτός της ζώνης άνεσής μας.

Πως μπορείς να βγεις έξω από την ζώνη άνεσής σου;

1. Αναγνώρισε την ζώνη άνεσής σου. Αναγνώρισε τι κάνεις καθημερινά και σε κάνει να νιώθεις άνετα και ασφαλής.
2. Αποδέξου την αβεβαιότητα. Η βεβαιότητα και η ασφάλεια πολλές φορές λειτουργούν ως καταστάσεις που σε υπνωτίζουν. Αποδέξου ότι η αβεβαιότητα μπορεί να φέρει αποτυχίες και εστίασε στις ευκαιρίες που δημιουργεί.
3. Ξεκίνα με μικρά βήματα. Κάνε μικρά βήματα προς τους στόχους σου, δοκιμάζοντας νέες ιδέες.
4. Δοκίμασε νέες δραστηριότητες. Πειραματίσου με νέα ενδιαφέροντα και ανακάλυψε κρυφές σου ικανότητες.
5. Δικτυώσου με νέους ανθρώπους. Γνώρισε άτομα από διαφορετικά πεδία και άντλησε έμπνευση από τις εμπειρίες τους.
6. Μάθε από τις αποτυχίες σου. Αντιμετώπισε τα λάθη ως εμπειρίες για μάθηση και όχι ως εμπόδια.

Το να βγεις έξω από την ζώνη άνεσής σου και να εξερευνήσεις νέα πεδία, δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να εγκαταλείψεις εντελώς την άνεσή σου. Με κάθε σου βήμα έξω από την ζώνη άνεσής σου, αναγνώρισε την ισορροπία μέσα από την διεύρυνση των ορίων σου, σεβόμενος παράλληλα την ανάγκη σου για ασφάλεια. Η αρχική δυσφορία λειτουργεί ως μήνυμα ότι τεντώνεις τα όριά σου και εξελίσσεσαι. Καλλιεργείς ανθεκτικότητα, προσαρμοστικότητα και γίνεσαι πιο αποτελεσματικός.

Δεν πρόκειται απλά για μια έκκληση για δράση, είναι μια φιλοσοφία για μια πιο γεμάτη ζωή. Αγκάλιασε την δυσφορία του άγνωστου, αναγνώρισέ την ως καταλύτη για την προσωπική και την επαγγελματική σου ανάπτυξη. Κάνοντας μικρά βήματα, αμφισβητώντας τους φόβους σου και βγαίνοντας έξω από την ζώνη άνεσής σου, θα καταφέρεις να ξεκλειδώσεις ένα κόσμο δυνατοτήτων, εμπλουτίζοντας τις γνώσεις και τις δεξιότητές σου, αλλά και συνολικά την ζωή σου.

Κυριολεκτικά αυτή η φράση φαίνεται εκτός πραγματικότητας. Μαθαίνουμε να προγραμματίζουμε στην καθημερινότητά μας πράγματα τα οποία είναι εφικτά. Ωστόσο, λειτουργώντας έτσι παραμένουμε στην ζώνη άνεσής μας και ουσιαστικά κινούμαστε γύρω από τον άξονά μας, χωρίς να εξελισσόμαστε.

Η μεταφορική έννοια αυτής της φράσης, μας ενθαρρύνει να θεωρούμε το ¨αδύνατο¨ ως πρόκληση για την εξέλιξή μας και όχι ως εμπόδιο. Αρκεί βέβαια τα βήματα εκτός της ζώνης άνεσής μας να είναι αρχικά μικρά και να μεγαλώνουν σταδιακά. Πολλές φορές μπερδεύουμε τις έννοιες αδύνατο και ακατόρθωτο. Στην πραγματικότητα πολλοί από τους αδύνατους στόχους μας, όταν τους προσεγγίσουμε με πλάνο και συνέπεια, αποδεικνύονται απόλυτα δυνατοί.

Βέβαια η ερμηνεία της φράσης για το αδύνατο είναι πάντα υποκειμενική. Ο καθένα μας βάζει τα όριά του εκεί που ο ίδιος πιστεύει ότι είναι. Αμφισβητώντας τα πιστεύω μας και τις προκαταλήψεις μας, έχουμε την δυνατότητα να ανακαλύψουμε νέο όρια.

Πως μπορείς να εντάξεις στην καθημερινότητά σου τουλάχιστόν ένα ¨αδύνατο¨;

1. Με δημιουργικότητα. Γράψε μια φανταστική ιστορία. Ζωγράφισε κάτι που δεν έχεις ξαναδεί ποτέ. Σύνθεσε ένα μουσικό κομμάτι.
2. Με προσωπική ανάπτυξη. Ξεκίνησε διαλογισμό. Ανέπτυξε την αυτογνωσία σου. Βάλε έναν στόχο λίγο έξω από την ζώνη άνεσής σου. Αντιμετώπισε μια φοβία που ίσως έχεις.
3. Με κοινωνική συνεισφορά. Ακολούθησε μια φιλανθρωπική δραστηριότητα. Βοήθησε ένα φίλο ή έναν άγνωστο. Κάνε κάτι για να γίνει ο κόσμος καλύτερος.
4. Με την τέχνη και τον πολιτισμό. Παρακολούθησε μια θεατρική παράσταση ή μια συναυλία, διάβασε ένα βιβλίο. Επισκέψου ένα μουσείο.
5. Με την επιστήμη και την τεχνολογία. Παρακολούθησε μια ενημερωτική διάλεξη για ένα επιστημονικό θέμα. Επισκέψου το πλανητάριο. Δοκίμασε ένα νέο gadget.
6. Με χόμπι και παιχνίδια. Ασχολήσου με ένα νέο χόμπι, όπως η κηπουρική, η μαγειρική κλπ. Μάθε μια νέα δεξιότητα, όπως η ζωγραφική, ο χορός κλπ. Γράψου σε μια ομάδα με κοινά ενδιαφέροντα. Παίξε ένα ομαδικό παιχνίδι. Ονειρέψου.
7. Εξάσκησε την ευγνωμοσύνη. Κάρτα ημερολόγιο ευγνωμοσύνης.

Αφού κατανοήσεις την μεταφορική έννοια της φράσης ¨συμπεριέλαβε στην καθημερινή σου ατζέντα τουλάχιστον ένα «αδύνατﻨ, θα νιώσεις ότι ενθαρρύνει την νοοτροπία σου για ανάπτυξη. Σε προσκαλεί και δεις τις προκλήσεις ως ευκαιρίες για μάθηση και ανάπτυξη. Αρκεί το ¨αδύνατο¨ να μην μετατραπεί σε εμμονή, που θα σε κάνει να παραμελήσεις τα καθήκοντά σου. Έτσι, θα καταφέρεις να καλλιεργήσεις μια πιο ανθεκτική και προσαρμοστική στάση, απέναντι σε ό,τι αντιμετωπίζεις.

Άνοιξε τον εαυτό σου σε έναν κόσμο πιθανοτήτων, ανάπτυξης και θαυμάτων. Λοιπόν, τι «αδύνατο» θα προσθέσεις σήμερα στην ατζέντα σου;

Ο φόβος είναι ένας από τους μηχανισμούς επιβίωσης που έχουμε. Αν και αρχικά μας βοηθά στην επιβίωσή μας, πολλές φορές μας οδηγεί στην αβεβαιότητα, μέσω των σκέψεων.

Σε αυτές τις περιπτώσεις νιώθουμε ότι χάνουμε τον έλεγχο του εαυτού μας και παραδίνουμε το πνεύμα μας σε μια εσωτερική μηχανή παραγωγής φανταστικών σεναρίων. Αν και οι πιθανότητες να πραγματοποιηθούν αυτά τα τρομακτικά σενάρια είναι μηδαμινές, καταφέρνουμε να πείσουμε τον εαυτό μας ότι είναι η πραγματικότητά μας. Και δυστυχώς, κάποιες φορές καταφέρνουμε να τα μετατρέψουμε σε αυτοεκπληρούμενες προφητείες.

Η παραπάνω διαδικασία κάνει το άλμα να μοιάζει ανυπέρβλητο. Προτιμούμε να αναβάλλουμε και να αποφεύγουμε το άλμα, με αποτέλεσμα ο φόβος να γίνεται ακόμη πιο δυνατός και να εγκλωβιζόμαστε στα δίχτυα του.

Πως μπορείς να ξεπεράσεις τους φόβους σου και να κάνεις το άλμα;

1. Αναγνώρισε τους φόβους σου. Κατέγραψε όλους τους φόβους, που καταφέρνουν να σε κρατούν πίσω. Ποιες είναι οι ανησυχίες σου; Τι σε φοβίζει περισσότερο; Όταν δώσεις ένα όνομα σε κάθε φόβο σου, είναι πιο εύκολο να τον αντιμετωπίσεις.
2. Αμφισβήτησε τις σκέψεις σου. Κατέγραψε τις σκέψεις που κάνεις σε σχέση με τους φόβους σου και αναγνώρισε ρεαλιστικά τις πιθανότητες που έχουν να συμβούν. Έτσι θα καταφέρεις να αναγνωρίσεις τις υπερβολές μέσα στις σκέψεις σου.
3. Εστίασε στα οφέλη. Σκέψου τα οφέλη που μπορείς να αποκομίσεις αν ξεπεράσεις τους φόβους σου. Τι θα κερδίσεις; Πως θα βελτιωθεί η ζωή σου;
4. Δημιούργησε ένα πλάνο και δράσε σταδιακά. Ετοίμασε ένα πλάνο δράσης και φρόντισε τα βήματά σου να είναι μικρά. Όσο προχωράς μπορείς σιγά σιγά να μεγαλώνεις τα βήματα. Η σταδιακή διαχείριση θα σε βοηθήσει να μειώσεις το άγχος και να βελτιώσεις την αυτοπεποίθησή σου.
5. Μην τα παρατάς. Η υλοποίηση των στόχων σου απαιτεί χρόνο, επιμονή και υπομονή. Θα υπάρξουν στιγμές που θα νιώσεις την χαρά της επιτυχίας και άλλες που θα νιώσεις ότι όλα καταρρέουν. Μην τα παρατάς. Οι δυσκολίες δίνουν αξία στην κατάκτησή σου.
6. Φρόντισε τον εαυτό σου. Φρόντισε ένα τρως υγιεινά, να ξεκουράζεσαι και να κοιμάσαι όσο χρειάζεσαι. Να ασκείς το σώμα, το πνεύμα και την ψυχή σου. Μια πολύ καλή μέθοδός να το κάνεις, είναι το Ai Chi. Με το Ai Chi καταφέρνεις να ισορροπήσεις σώμα, πνεύμα και ψυχή, ενώ παράλληλα αυξάνεις και την ενσυνειδητότητά σου.

Όταν αρχίσεις να ξεπερνάς τους φόβους σου αντιλαμβάνεσαι δύο σημαντικά πράγματα. Το πρώτο είναι ότι ο φόβος είναι φίλος σου, αρκεί να τον αφουγκραστείς και να μην τον υιοθετήσεις. Το δεύτερο είναι ότι το άλμα είναι η διαδικασία εξέλιξης, για την οποία βρισκόμαστε σε αυτήν την ζωή. Αρκεί το άλμα να μας προκαλεί ένα αίσθημα εμπιστοσύνης και όχι κινδύνου.

Το άλμα συνήθως είναι πολύ πιο μικρό από ό,τι φαίνεται και οι ανταμοιβές μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερες από ό,τι φαντάζεσαι. Ανταμοιβές που μπορούν να σε ενδυναμώσουν και να σε κάνουν να ξεκλειδώσεις νέες δυνατότητες.

Βομβαρδιζόμαστε συνεχώς με πληροφορίες και ερεθίσματα, με αποτέλεσμα η ικανότητα να επικεντρωνόμαστε σε μία εργασία τη φορά χωρίς να αποσπάται η προσοχή μας γίνεται όλο και πιο προκλητική. Αυτό οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, όπως η εξέλιξη της τεχνολογίας, η συνεχής ροή ειδοποιήσεων και μηνυμάτων καθώς και η αυξανόμενη πολυπλοκότητα της ζωής μας.

Η φράση «Κάνε ένα πράγμα τη φορά, χωρίς περισμπασμούς» ουσιαστικά αναφέρεται στην πρακτική του single-tasking. Αυτό είναι το αντίθετο του multitasking, που είναι η δυνατότητα εναλλαγής μεταξύ πολλών εργασιών ταυτόχρονα.

Ποια είναι τα οφέλη του να κάνουμε ένα πράγμα τη φορά;

1. Βελτιωμένη εστίαση και συγκέντρωση. Όταν εστιάζουμε σε μια εργασία τη φορά, είμαστε σε θέση να της δώσουμε την αμέριστη προσοχή μας, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη παραγωγικότητα και αποτελεσματικότητα.
2. Μειωμένο άγχος. Το multitasking μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο στρες και άγχος, καθώς ακροβατούμε συνεχώς μεταξύ πολλών εργασιών και προσπαθούμε να παρακολουθούμε τα πάντα. Η εστίαση σε μία εργασία μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση αυτού του άγχους, επιτρέποντάς μας να εστιάζουμε σε ένα πράγμα τη φορά.
3. Βελτιωμένη δημιουργικότητα και δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων. Όταν δεν μας αποσπούν άλλες εργασίες, είναι πιο πιθανό να βρούμε δημιουργικές λύσεις στα προβλήματα.

Ωστόσο, το να κάνουμε ένα πράγμα τη φορά μπορεί να είναι δύσκολο σήμερα, όπου διάφορες προκλήσεις μας τραβούν συνεχώς προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Ακολουθούν μερικές συμβουλές για το πώς να κάνουμε ένα πράγμα τη φορά, χωρίς να αποσπάται η προσοχή μας:

1. Δημιουργούμε ένα περιβάλλον χωρίς περισπασμούς. Αυτό σημαίνει να απενεργοποιήσουμε το τηλέφωνό μας, κλείνουμε τα μηνύματά μας και βρίσκουμε ένα ήσυχο μέρος για να εργαστούμε.
2. Χωρίζουμε τις μεγάλες εργασίες σε μικρότερα, πιο διαχειρίσιμα κομμάτια. Αυτό θα κάνει την εργασία να φαίνεται λιγότερο τρομακτική και θα διευκολύνει την εστίαση σε ένα βήμα τη φορά.
3. Βάζουμε ρεαλιστικούς στόχους για τον εαυτό μας. Δεν προσπαθούμε να κάνουμε πολλά σε μια μέρα. Θέτουμε μικρούς, εφικτούς στόχους για τον εαυτό μας και τους αυξάνουμε σταδιακά καθώς βελτιωνόμαστε στην εστίαση.
4. Επιβραβεύουμε τον εαυτό μας όταν εστιάζουμε σε μία εργασία. Αυτό θα μας βοηθήσει να παραμείνουμε παρακινημένοι και να κάνουμε την εργασία να φαίνεται πιο ευχάριστη.
5. Ασκούμαστε στην ενσυνειδητότητα. Αυτή είναι η πρακτική ώστε να είμαστε παρόντες στη στιγμή και να δίνουμε προσοχή στις σκέψεις και τα συναισθήματά μας. Η ενσυνειδητότητα μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των περισπασμών και στη βελτίωση της εστίασής μας.
6. Κάνουμε ένα διάλλειμα κάθε 45 λεπτά ή μία ώρα. Μέσω αυτής της διαδικασίας καταφέρνουμε να αποφορτιζόμαστε και να επιστρέφουμε στην εργασία μας ανανεωμένοι.

Ακολουθώντας αυτές τις συμβουλές, μπορούμε να εκπαιδεύσουμε τον εαυτό μας να εστιάζει σε ένα πράγμα τη φορά, ώστε να πετυχαίνουμε μεγαλύτερη παραγωγικότητα και ικανοποίηση στην εργασία και την προσωπική μας ζωή.

Η βελτίωση της ικανότητάς μας να εστιάζουμε σε ένα πράγμα τη φορά απαιτεί χρόνο και εξάσκηση. Ωστόσο, τα οφέλη του να κάνουμε ένα πράγμα τη φορά, αξίζουν την προσπάθεια. Μπορούμε να μάθουμε να εστιάζουμε σε μία εργασία τη φορά, ακόμη και σήμερα που οι περισπασμοί είναι σαν να θέλουν συνεχώς να μας αποσπούν την προσοχή.

Η διάκριση μεταξύ επειγόντων και σημαντικών εργασιών είναι κρίσιμη για την αποτελεσματική ιεράρχηση των προτεραιοτήτων μας. Οι επείγουσες εργασίες απαιτούν άμεση προσοχή λόγω του χρονικού περιορισμού τους ή των πιθανών συνεπειών τους. Συχνά προκύπτουν από εξωτερικούς παράγοντες ή μη αναμενόμενα γεγονότα που απαιτούν άμεση δράση. Αντίθετα, οι σημαντικές εργασίες συμβάλλουν σε μακροπρόθεσμους στόχους, προσωπική ή και επαγγελματική ανάπτυξη. Μπορεί να μην έχουν μια πιεστική προθεσμία, αλλά έχουν σημαντική αξία για την επίτευξη των στόχων μας.

Η πρόκληση έγκειται στο να αντισταθούμε στη πρόκληση των επειγουσών εργασιών, που συχνά φαίνονται πιο πιεστικές και απαιτητικές. Μπορούν εύκολα να πνίξουν τις σημαντικές εργασίες μας, με αποτέλεσμα να επικεντρωθούμε στο να είμαστε απασχολημένοι και όχι στο να ενεργούμε με βάση τον στρατηγικό σχεδιασμό μας. Ωστόσο, η παράβλεψη σημαντικών εργασιών μπορεί να οδηγήσει σε στασιμότητα, χαμένες ευκαιρίες και χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Η προτεραιότητα στο σημαντικό, απαιτεί αυτοπειθαρχία, αυτογνωσία και σαφή κατανόηση των στόχων μας. Απαιτεί τον εντοπισμό των εργασιών που ευθυγραμμίζονται με τις μακροπρόθεσμες φιλοδοξίες και τον διαχωρισμό τους από τις πιο άμεσες απαιτήσεις που μπορεί να μας αποσπάσουν την προσοχή ή να εμποδίσουν την πρόοδό μας.

Tο Eisenhower Matrix, παρέχει ένα πρακτικό πλαίσιο για την ιεράρχηση των εργασιών με βάση τον επείγοντα χαρακτήρα και τη σημασία. Ταξινομεί τις εργασίες σε τέσσερα τεταρτημόρια:

1. Σημαντικές και επείγουσες: Αυτές οι εργασίες απαιτούν άμεση προσοχή και είναι κρίσιμες για την επίτευξη μακροπρόθεσμων στόχων. Θα πρέπει να αντιμετωπιστούν έγκαιρα για να αποφευχθούν αρνητικές συνέπειες και να διατηρηθεί η δυναμική.
2. Σημαντικές αλλά όχι επείγουσες: Αυτές οι εργασίες συμβάλλουν σημαντικά στους μακροπρόθεσμους στόχους αλλά δεν έχουν άμεσες προθεσμίες. Θα πρέπει να προγραμματιστούν και να ενσωματωθούν στρατηγικά στην ατζέντα μας για να διασφαλιστεί ότι δεν θα παραβλευθούν.
3. Επείγουσες αλλά όχι σημαντικές: Αυτές οι εργασίες απαιτούν άμεση προσοχή, αλλά έχουν μικρή σχέση με τους μακροπρόθεσμους στόχους. Μπορούμε να τις αναθέσουμε σε άλλους, ώστε να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά για να ελαχιστοποιηθεί ο αντίκτυπός τους σε πιο σημαντικά θέματα.
4. Ούτε επείγουσες ούτε σημαντικές: Αυτές οι εργασίες είναι περισπασμοί ή σπατάλη χρόνου που συμβάλλουν ελάχιστα σε άμεσους ή μακροπρόθεσμους στόχους. Θα πρέπει να εξαλειφθούν ή να ελαχιστοποιηθούν για να ελευθερωθεί χρόνος για πιο ουσιαστικές δραστηριότητες.

Με την εφαρμογή του Eisenhower Matrix, μπορούμε να διαχειριστούμε τις εργασίες μας με σαφήνεια και να επικεντρωθούμε στις δραστηριότητες που έχουν ουσιαστική σημασία. Αυτή η προσέγγιση προάγει τη μακροπρόθεσμη επιτυχία, μειώνει το άγχος και δημιουργεί την αίσθηση της αυτοκυριαρχίας.

Συμπερασματικά, η ιεράρχηση του σημαντικού παρά του επείγοντος αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της αποτελεσματικής διαχείρισης του χρόνου και της προσωπικής ανάπτυξης. Μας επιτρέπει να πλοηγούμαστε στη συνεχή ροή των καθημερινών απαιτήσεων και να επικεντρωνόμαστε στα καθήκοντα που συμβάλλουν πραγματικά στους στόχους και τις φιλοδοξίες μας. Κάνοντας διάκριση μεταξύ επείγοντος και σημαντικού, μπορούμε να απελευθερωθούμε από την τυραννία του επείγοντος και να επιδιώξουμε τις ουσιαστικές δραστηριότητες που διαμορφώνουν τη ζωή και την καριέρα μας.

Η φράση “ Όλα σου τα πράγματα να έχουν τη θέση τους, κάθε δουλειά σου να έχει την ώρα της”, από μόνη της είναι μια βαθιά φιλοσοφία της τάξης, της αποτελεσματικότητας και της ευζωίας. Τονίζει τη σημασία της δημιουργίας ενός δομημένου και αρμονικού περιβάλλοντος, τόσο στο φυσικό μας περιβάλλον όσο και στις καθημερινές μας δραστηριότητες. Ορίζοντας μια καθορισμένη θέση για κάθε αντικείμενο στη ζωή μας, καλλιεργούμε μια αίσθηση οργάνωσης και μειώνουμε την ακαταστασία, διευκολύνοντας τον εντοπισμό και τη χρήση αυτού που χρειαζόμαστε. Το νόημα αυτής της φράσης επεκτείνεται στα καθήκοντα και τις ευθύνες μας, διασφαλίζοντας ότι αφιερώνουμε τον κατάλληλο χρόνο και την προσοχή σε κάθε μας ενέργεια.

Υπογραμμίζει τη διασύνδεση μεταξύ του εξωτερικού μας περιβάλλοντος και της εσωτερικής μας κατάστασης. Όταν τα υπάρχοντά μας είναι τακτοποιημένα και άμεσα διαθέσιμα, έχουμε μια αίσθηση ηρεμίας και πνευματικής διαύγειας. Είναι λιγότερο πιθανό να βιώσουμε απογοήτευση ή να χάσουμε χρόνο ψάχνοντας για κάτι χωρίς αποτέλεσμα. Όταν οι εργασίες μας είναι προγραμματισμένες και ιεραρχημένες, τις προσεγγίζουμε με εστίαση και σκοπό, ελαχιστοποιώντας τα αισθήματα υπερέντασης και μεγιστοποιώντας την παραγωγικότητα.

Η έννοια του «όλα τα πράγματα να έχουν τη θέση τους» προάγει μια αίσθηση προσοχής και στόχου στην καθημερινή μας αλληλεπίδραση με τον κόσμο γύρω μας. Μας ενθαρρύνει να έχουμε συνείδηση των χώρων που ζούμε και των δραστηριοτήτων που αναλαμβάνουμε, διασφαλίζοντας ότι ευθυγραμμίζονται με τις αξίες και τους στόχους μας. Καλλιεργώντας την τάξη στη ζωή μας, δημιουργούμε τα θεμέλια για μεγαλύτερη ψυχική ηρεμία, αποτελεσματικότητα και προσωπική ολοκλήρωση.

Η φράση εκτείνεται πέρα από την απλή φυσική οργάνωση και περιλαμβάνει ένα βαθύτερο επίπεδο προσωπικής ανάπτυξης. Όταν αφοσιωνόμαστε στη δημιουργία αρμονίας στο εξωτερικό μας περιβάλλον, συχνά αντανακλά στην επιθυμία για εσωτερική αρμονία. Η διαδικασία οργάνωσης των υπαρχόντων μας και ιεράρχησης των καθηκόντων μας μπορεί να χρησιμεύσει ως μεταφορά για την οργάνωση των σκέψεων, των συναισθημάτων και των φιλοδοξιών μας.

Πως μπορούμε να μετατρέψουμε τη φράση – όλα σου τα πράγματα να έχουν τη θέση τους, κάθε δουλειά σου να έχει την ώρα της – σε πραγματικότητα;

1. Αποδομούμε και οργανώνουμε το φυσικό μας χώρο. Ξεκινάμε αποφορτίζοντας τη ζωή και τον χώρο εργασίας μας. Απορρίπρουμε ή δωρίζουμε αντικείμενα που δεν μας είναι πλέον χρήσιμα ή δεν μας δίνουν χαρά. Ορίζουμε χώρους αποθήκευσης για κάθε είδος αντικειμένου, όπως ρούχα, βιβλία, εργαλεία και μαγειρικά σκεύη. Χρησιμοποιούμε δοχεία, ράφια και συρταριέρες για να διατηρήσουμε την τάξη και να διευκολύνουμε την εύκολη αναζήτησή.
2. Δημιουργούμε ένα σύστημα διαχείρισης χρόνου. Αναπτύσουμε ένα δομημένο σύστημα διαχείρισης χρόνου που ευθυγραμμίζεται με τις καθημερινές μας προτεραιότητες και δεσμεύσεις. Χρησιμοποιούμε εργαλεία όπως ημερολόγια και εφαρμογές διαχείρισης εργασιών για να προγραμματίσουμε εργασίες, να ορίσουμε προθεσμίες και να παρακολουθήσουμε την πρόοδό τους. Αναλύουμε τα μεγάλα έργα σε μικρότερα, ώστε να έχουμε πιο διαχειρίσιμα βήματα. Δίνουμε προτεραιότητα στις εργασίες με βάση τη σημασία και τον επείγοντα χαρακτήρα, διασφαλίζοντας ότι διαθέτουμε επαρκή χρόνο για κάθε τι.
3. Δημιουργούμε ρουτίνες και συνήθειες. Καλλιεργούμε συνεπείς ρουτίνες και συνήθειες που προάγουν την οργάνωση και την παραγωγικότητα. Αφιερώνουμε συγκεκριμένους χρόνους για εργασίες όπως άσκηση, προετοιμασία γευμάτων, μελέτη κλπ. Εφαρμόζουμε ρουτίνες για το ξύπνημα, τον ύπνο και τη διαχείριση της προσωπικής αλληλογραφίας. Αυτές οι ρουτίνες μειώνουν την κόπωση.
4. Εξασκούμαστε στην ενσυνειδητότητα και την πρόθεση. Ενσωματώνουμε πρακτικές ενσυνειδητότητας στην καθημερινή μας ζωή για να ενισχύσουμε την εστίαση και τη λήψη αποφάσεων. Ασχολούμαστε με δραστηριότητες όπως ο διαλογισμός, το ημερολόγιο, το Ai Chi και οι ασκήσεις βαθιάς αναπνοής. Αναλογιζόμαστε τακτικά τους στόχους, τις προτεραιότητες και τις αξίες μας. Επιλέγουμε συνειδητά πώς ξοδεύουμε τον χρόνο και την ενέργειά μας, διασφαλίζοντας ότι οι πράξεις μας ευθυγραμμίζονται με τις φιλοδοξίες μας.

Ουσιαστικά, η φράση « όλα σου τα πράγματα να έχουν τη θέση τους, κάθε δουλειά σου να έχει την ώρα της » είναι μια διαχρονική υπενθύμιση της δύναμης της τάξης και της επίδρασής της στην ζωή μας. Μας προσκαλεί να προσεγγίσουμε το περιβάλλον μας και τις ενέργειές μας με μια αίσθηση προσοχής, δημιουργώντας τα θεμέλια για μια πιο ειρηνική, παραγωγική και πληρέστερη ύπαρξη.

Η Φράση «τίποτα καινούργιο ή συναρπαστικό δεν πρόκειται να συμβεί αν δεν το προκαλέσεις εσύ» είναι ουσιαστικά μια δήλωση ατομικής δράσης. Η ζωή δεν είναι μια παθητική κατάσταση, αλλά ένα ενεργητικό ταξίδι που διαμορφώνεται από τις επιλογές και τις πράξεις μας. Παρόλο ότι οι εξωτερικοί κανόνες μπορεί να επηρεάσουν τις καταστάσεις της ζωής μας, ο πραγματικός καταλύτης για την αλλαγή βρίσκεται μέσα μας.

Αυτή η αντίληψη αμφισβητεί τη πεποίθηση ότι η ζωή είναι προκαθορισμένη και ότι είμαστε απλώς μαριονέτες του μεγαλειώδους σχεδίου της μοίρας. Απορρίπτει την ιδέα της παραίτησης, του βολέματος σε μια ύπαρξη χωρίς ενθουσιασμό ή καινοτομία. Αντίθετα, μας δίνει τη δυνατότητα να αναλάβουμε την κυριότητα της ζωής μας, να γίνουμε οι αρχιτέκτονες των πεπρωμένων μας.

Η δήλωση υπογραμμίζει τη σημασία της προληπτικής συμπεριφοράς. Μας προτρέπει να βγούμε από τη ζώνη άνεσής μας, να αγκαλιάσουμε το άγνωστο και να επιδιώξουμε ενεργά τις εμπειρίες που πυροδοτούν τα πάθη μας και την περιέργειά μας. Μας ενθαρρύνει να γίνουμε η κινητήρια δύναμη πίσω από τη δική μας ευτυχία και εξέλιξη.

Ωστόσο, η δήλωση δεν υπονοεί ότι πρέπει να ξεκινήσουμε μεγάλες περιπέτειες ή να επιδιώξουμε τολμηρούς στόχους για να ζήσουμε τη συγκίνηση των αλλαγών μας. Μερικές φορές, οι πιο μεταμορφωτικές στιγμές προκύπτουν από φαινομενικά ασήμαντες αποφάσεις – ξεκινώντας μια συζήτηση με έναν άγνωστο, δοκιμάζοντας μια νέα γεύση ή ταξιδεύοντας σε μια άλλη χώρα.

Το κλειδί βρίσκεται στην προθυμία μας να απομακρυνθούμε από το οικείο και να αγκαλιάσουμε το απροσδόκητο. Σε αυτές τις στιγμές εξερεύνησης ανοίγουμε τους εαυτούς μας στο ενδεχόμενο ασυνήθιστων συναντήσεων, απροσδόκητων γνώσεων και μεταμορφωτικών εμπειριών.

Η δήλωση χρησιμεύει επίσης ως υπενθύμιση της εγγενούς δυνατότητας που βρίσκεται μέσα στον καθένα μας. Δεν είμαστε απλοί παρευρισκόμενοι στο μεγάλο σχέδιο της ζωής. Είμαστε σε θέση να διαμορφώνουμε την πραγματικότητά μας και να δημιουργούμε εξαιρετικές εμπειρίες για εμάς και τους γύρω μας.

Η δύναμη να δημιουργείς αλλαγές με ενθουσιασμό δεν βρίσκεται στις εξωτερικές συνθήκες ή στην τύχη, αλλά στην ίδια την ουσία της ύπαρξής μας. Είναι μέσα στην ικανότητά μας να ονειρευόμαστε, να τολμάμε και να ενεργούμε απελευθερώνοντας τις αληθινές δυνατότητές μας για μια ζωή γεμάτη καινοτομία, περιπέτεια και εξέλιξη.

Συμπερασματικά, η δήλωση «τίποτα καινούργιο ή συναρπαστικό δεν πρόκειται να συμβεί αν δεν το προκαλέσεις εσύ» χρησιμεύει ως ισχυρός καταλύτης για την προσωπική μεταμόρφωση. Μας προκαλεί να ρίξουμε τα δεσμά της παθητικότητας και να αγκαλιάσουμε το ρίσκο της αλλαγής. Αναλαμβάνοντας την κυριότητα της ζωής μας και επιδιώκοντας τα πάθη μας με ακλόνητη αποφασιστικότητα, ανοίγουμε τον εαυτό μας σε έναν κόσμο δυνατοτήτων, μετατρέποντας το συνηθισμένο σε εξαιρετικό.

Η φράση «Μιμήσου και βελτίωσε αυτό που σε εμπνέει για το δικό σου όραμα» ενσωματώνει μια θεμελιώδη αρχή της καινοτομίας και της δημιουργικότητας. Υποδηλώνει ότι για να δημιουργήσουμε κάτι πραγματικά πρωτότυπο και εντυπωσιακό, χρειάζεται πρώτα να αντλήσουμε έμπνευση από τα έργα άλλων, μαθαίνοντας από τις επιτυχίες και τις αποτυχίες τους και μετά να προσπαθήσουμε να καλλιεργήσουμε αυτές τις ιδέες ως υλικά για το δικό μας όραμα.

Η μίμηση, σε αυτό το πλαίσιο, δεν αφορά απλή αντιγραφή ή αναπαραγωγή. Αντίθετα, πρόκειται για την κατανόηση των βασικών αρχών και τεχνικών που κάνουν μια συγκεκριμένη εργασία επιτυχημένη και, στη συνέχεια, την προσαρμογή και τη βελτίωσή της για να δημιουργήσουμε κάτι μοναδικό. Αυτή η διαδικασία μίμησης και βελτίωσης δεν αποτελεί κακή αντιγραφή. Είναι μέθοδος μάθησης και πειραματισμού που απαιτεί βαθιά κατανόηση της τέχνικής και προθυμίας να ξεπεράσουμε τα όριά μας.

Η δύναμη της μίμησης για να τροφοδοτήσει την καινοτομία είναι εμφανής σε όλη την ιστορία. Από τους ζωγράφους της Αναγέννησης που μελέτησαν τα έργα των κλασικών δασκάλων έως τους σύγχρονους επιστήμονες που βασίζονται στις ανακαλύψεις των προκατόχων τους, η μίμηση υπήρξε ο καταλύτης για αμέτρητες ανακαλύψεις και προόδους. Αντλώντας έμπνευση από τα επιτεύγματα των άλλων, μπορούμε να διευρύνουμε τους ορίζοντές μας, να αμφισβητήσουμε τις υποθέσεις μας και να ανακαλύψουμε νέες δυνατότητες που διαφορετικά θα έμεναν κρυφές.

Ωστόσο, δεν αρκεί μόνο η μίμηση. Για να καινοτομήσουμε πραγματικά, χρειάζεται να προχωρήσουμε πέρα από την απλή αναπαραγωγή αυτού που έχουν κάνει άλλοι. Να παρατηρήσουμε τα έργα που μας εμπνέουν, εντοπίζοντας τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία τους και στη συνέχεια να επιδιώξουμε να δημιουργήσουμε κάτι δικό μας. Αυτή η διαδικασία βελτίωσης απαιτεί ευρηματικότητα, επινοητικότητα και προθυμία να αμφισβητήσουμε οτιδήποτε δεδομένο.

Η φράση «για το δικό σου όραμα» τονίζει τη σημασία της προσωπικής έκφρασης και της πρωτοτυπίας. Ενώ η μίμηση και η βελτίωση μπορούν να παρέχουν πολύτιμη καθοδήγηση, η αληθινή καινοτομία πηγάζει από τη μοναδική οπτική, τις εμπειρίες και τα πάθη του μεμονωμένου δημιουργού. Διοχετεύοντας την έμπνευσή τους σε ένα προσωπικό όραμα, οι καλλιτέχνες, οι επιστήμονες και οι καινοτόμοι μπορούν να δημιουργήσουν έργα που όχι μόνο αντικατοπτρίζουν τις δικές τους μοναδικές ταυτότητες αλλά και συμβάλλουν στην ευρύτερη εξέλιξη της ανθρώπινης δημιουργικότητας.

Συμπερασματικά, η φράση «Μιμήσου και βελτίωσε αυτό που σε εμπνέει για το δικό σου όραμα» είναι μια υπενθύμιση ότι η καινοτομία δεν γεννιέται στο κενό. Προκύπτει από τη βαθιά κατανόηση του παρελθόντος, την προθυμία να μάθει κανείς από τα έργα των άλλων και το θάρρος να αμφισβητήσει τους συμβιβασμούς του και να χαράξει νέους δρόμους. Αγκαλιάζοντας τη μίμηση και τη βελτίωση ως εργαλεία προσωπικής ανάπτυξης και δημιουργικής έκφρασης, μπορούμε να ξεκλειδώσουμε τις μοναδικές μας δυνατότητες, να καινοτομούμε και να διαμορφώσουμε το μέλλον.

Η αναζήτηση της ευτυχίας – συχνά – μας οδηγεί σε ένα ατέρμονο κυνηγητό, μια ασταμάτητη αναζήτηση για ένα άπιαστο συναίσθημα. Έχουμε την τάση να συνδέουμε την ευτυχία με εξωτερικά επιτεύγματα, υλικά αγαθά ή και συγκεκριμένα ορόσημα στη ζωή μας. Αυτή η νοοτροπία μας παγιδεύει σε έναν κύκλο αναζήτησης της ευτυχίας στο μέλλον, παραβλέποντας τον πλούτο της παρούσας στιγμής.

Η ευτυχία δεν είναι κάτι που μπορούμε να βρούμε έξω από εμάς., αλλά κάτι που είναι ήδη παρόν μέσα μας, κάθε στιγμή. Μόνο όταν αφιερώνουμε χρόνο για να εκτιμήσουμε την μοναδικότητα κάθε στιγμής, μπορούμε να βιώσουμε πραγματικά την ευτυχία.

Γιατί είναι σημαντικό να εκτιμάμε τη μοναδικότητα της κάθε στιγμής;

• Γιατί έτσι είμαστε σε θέση να ζούμε πληρέστερα την κάθε στιγμή.
• Είναι λιγότερο πιθανό να σταθούμε στο παρελθόν ή να ανησυχήσουμε για το μέλλον.
• Γιατί έτσι μπορούμε να επικεντρωθούμε στην ομορφιά και το θαύμα της παρούσας στιγμής.

Πως μπορούμε να εκτιμήσουμε τη μοναδικότητα της κάθε στιγμής;

• Με παρατήρηση. Η ενσυνειδητότητα είναι η πρακτική να δίνεις προσοχή στην παρούσα στιγμή χωρίς κρίση. Με την παρατήρηση, έχουμε επίγνωση των σκέψεων, των συναισθημάτων και των αισθήσεών μας.
• Με ευγνωμοσύνη. Η ευγνωμοσύνη είναι η πρακτική να εκτιμάς ό,τι καλό υπάρχει στη ζωή σου. Όταν είμαστε ευγνώμονες, αφιερώνουμε χρόνο στο να παρατηρούμε και αν εκτιμούμε το κάθε τι.
• Με το να είμαστε ανοιχτόμυαλοι. Το ανοιχτό μυαλό είναι η προθυμία να αποδεχτούμε νέες εμπειρίες και ιδέες.

Όταν συνειδητοποιούμε ότι κάθε στιγμή είναι μοναδική, μπορούμε να βρούμε την ευτυχία στην παρούσα στιγμή. Δεν χρειάζεται πλέον να αναζητούμε την ευτυχία έξω από εμάς, γιατί γνωρίζουμε ότι είναι ήδη παρούσα σε κάθε στιγμή.

Όταν εκτιμούμε τη μοναδικότητα κάθε στιγμής, είμαστε επίσης σε θέση να αφήσουμε τις προσκολλήσεις και τις προσδοκίες μας. Συνειδητοποιούμε ότι δεν μπορούμε να ελέγξουμε όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή μας, αλλά μπορούμε να ελέγξουμε τη δική μας αντίδραση σε αυτά. Αυτό μπορεί να μας βοηθήσει να παραμείνουμε πιο θετικοί και αισιόδοξοι, ακόμη και σε δύσκολες καταστάσεις.

Η ζωή δεν είναι ένα απλό ταξίδι. Μερικές φορές χρειάζεται να κάνουμε παρακάμψεις για να πετύχουμε τους στόχους μας. Ενώ αυτές οι παρακάμψεις δεν είναι αυτό που σχεδιάζαμε, μπορούν να αποδειχτούν τα ομορφότερα τμήματα του ταξιδιού μας.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους μπορεί να χρειαστεί να κάνουμε παρακάμψεις στη ζωή μας. Κάποιες φορές επειδή τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως τα περιμέναμε. Κάποιες άλλες ίσως αντιμετωπίζουμε προκλήσεις ή αναποδιές που μας αναγκάζουν να αλλάξουμε πορεία. Άλλες φορές πάλι, μπορεί να κάνουμε παρακάμψεις επειδή απλώς μαθαίνουμε ή επειδή απλώς μεγαλώνουμε. Οι εμπειρίες και οι ιδέες που αποκτούμε κατά την διάρκεια της ζωής μας, μπορεί να μας κάνουν να συνειδητοποιήσουμε ότι οι στόχοι και οι προτεραιότητές μας έχουν αλλάξει. Υπάρχουν και κάποιες φορές που κάνουμε παρακάμψεις επειδή απλώς ακολουθούμε την διαίσθησή μας. Κάτι μας τραβάει και ας μην ξέρουμε τι ακριβώς είναι και γιατί.

Είναι όμως όλες οι παρακάμψεις χρήσιμες; Πως μπορούμε να εκτιμούμε τις παρακάμψεις;

• Να είμαστε ανοιχτοί σε νέες εμπειρίες. Όταν κάνουμε μια παράκαμψη, ανοίγουμε τον εαυτό μας σε νέες εμπειρίες. Μπορεί να γνωρίσουμε νέους ανθρώπους, να μάθουμε νέα πράγματα και να δούμε νέα μέρη. Αντί να αντιστεκόμαστε σε αυτές τις νέες εμπειρίες, μπορούμε να τις αγκαλιάσουμε με περιέργεια και αποδοχή.
• Να είμαστε υπομονετικοί. Οι παρακάμψεις μπορεί να χρειαστούν χρόνο. Είναι σημαντικό να είμαστε υπομονετικοί με τον εαυτό μας και με την διαδικασία. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτόν τον χρόνο για να μάθουμε και να αναπτυχθούμε ώστε να εκτιμήσουμε το ταξίδι όσο τον προορισμό.
• Να αποκτήσουμε σύνδεση με την διαίσθησή μας και να την εμπιστευόμαστε. Οι παρακάμψεις ακόμη και αν δεν μας είναι ξεκάθαρο, γίνονται πάντα για κάποιον λόγο. Μπορεί την στιγμή εκείνη να μην καταλαβαίνουμε το γιατί, αλλά η διαίσθησή μας, μας οδηγεί στη σωστή κατεύθυνση. Αρκεί να αποκτήσουμε ξανά την σύνδεση μαζί της.

Πως μπορούν οι παρακάμψεις να μας οδηγήσουν στο πιο όμορφο μέρος του ταξιδιού;

• Μπορούν να μας βοηθήσουν να μάθουμε και να εξελιχθούμε. Όταν αντιμετωπίζουμε προκλήσεις και αποτυχίες, αναγκαζόμαστε να βγούμε έξω από την ζώνη άνεσής μας με αποτέλεσμα να μαθαίνουμε νέα πράγματα.
• Μπορούν να μας βοηθήσουν να ανακαλύψουμε νέα πράγματα για τον εαυτό μας. Όταν απομακρυνόμαστε από την προγραμματισμένη μας πορεία, συνήθως επιβραδύνουμε και αναλογιζόμαστε τις προτεραιότητες και τους στόχους μας. Μπορεί επίσης να έχουμε την ευκαιρία να ανακαλύψουμε νέα ταλέντα και ενδιαφέροντα που δεν γνωρίζαμε πριν.
• Μπορούν να μας οδηγήσουν σε νέα μέρη και νέους ανθρώπους. Όταν κάνουμε μια παράκαμψη, μπορεί να δούμε κάτι που δεν γνωρίζαμε ότι υπάρχει, όπως και να συναντήσουμε και ανθρώπους που δεν γνωρίζαμε καν. Τα μέρη αυτά μπορεί να τα αγαπήσουμε και οι άνθρωποί αυτοί μπορεί να γίνουν φίλοι μας.

Τελικά το ωραιότερο μέρος του ταξιδιού δεν είναι ο προορισμός, αλλά η ανάπτυξη και η μεταμόρφωση που βιώνουμε στην πορεία.

Όταν μαθαίνουμε να εκτιμούμε τις παρακάμψεις και να τις βλέπουμε ως ευκαιρίες για ανάπτυξη και αναζήτηση, μπορούμε να βρούμε χαρά και πληρότητα στο ίδιο το ταξίδι, ανεξάρτητα από τον προορισμό.

Έχουμε 2 αυτιά και 1 στόμα, αυτό ίσως σημαίνει ότι χρειάζεται να μιλάμε 50% λιγότερο από όσο ακούμε. Αρκεί όμως αυτή η εξήγηση, ή χρειαζόμαστε περισσότερα στοιχεία για να κατανοήσουμε και να κάνουμε τρόπο ζωής την παραπάνω φράση;

Ας δούμε μερικά παραδείγματα που θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε την φράση «Ό,τι έχεις να πεις, πες το αύριο»:

1. Στις σχέσεις γονέων-παιδιών. Όταν ένα παιδί βρίσκεται σε συναισθηματική φόρτιση, ο γονέας δεν του λέει ότι δεν θέλει να το ακούσει, αλλά ότι είναι καλύτερα να το συζητήσουν κάποια στιγμή που και οι δύο θα είναι ήρεμοι.
2. Στις επαγγελματικές σχέσεις ιεραρχίας. Ο προϊστάμενος αναγνωρίζει ότι ο υφιστάμενός του είναι αναστατωμένος και του ζητά να συζητήσουν το θέμα που προέκυψε, αργότερα.
3. Στις προσωπικές σχέσεις. Κατά την διάρκεια ενός καυγά, όσο λιγότερα πούμε, τόσο λιγότερες ενοχές θα νιώθουμε μετά.
4. Όταν θέλουμε να δώσουμε ελπίδα. Στην προσπάθειά μας να στηρίξουμε έναν φίλο μας που έχει μια κακή μέρα, τον ενθαρρύνουμε να σκεφτεί ότι τα πράγματα θα είναι καλύτερα αύριο.
5. Στις σχέσεις δασκάλου-μαθητή. Ο δάσκαλος όταν μεταφέρει γνώση στους μαθητές του – στην οποία δεν είχαν πρόσβαση προηγουμένως – τους ζητά να μην πουν τίποτα τώρα. Να δώσουν τον χρόνο στον εαυτό τους να επεξεργαστεί την πληροφορία, να την μετατρέψει σε γνώση και στην συνέχεια να εκφραστούν.

Από ψυχολογική άποψη, όταν νιώθουμε έντονα συναισθήματα, όπως θυμό, λύπη ή φόβο, ίσως μας είναι δύσκολο να σκεφτούμε καθαρά και να επικοινωνήσουμε αποτελεσματικά. Αυτό συμβαίνει επειδή η αμυγδαλή στον εγκέφαλό μας – που είναι υπεύθυνη για τον φόβο και την επιθετικότητα – γίνεται πιο ενεργή. Η ενεργοποίησή της, περιορίζει την πρόσβαση στον προμετωπιαίο φλοιό – που είναι υπεύθυνος για την σκέψη και τη λήψη αποφάσεων.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, μπορεί να είναι χρήσιμο να περιμένουμε μέχρι να ηρεμήσουμε πριν μιλήσουμε για οτιδήποτε μας ενοχλεί, ώστε να δώσουμε τον χρόνο στην πληροφορία να φτάσει στον προμετωπιαίο φλοιό και να επικοινωνήσουμε πιο αποτελεσματικά.

Όταν επικοινωνούμε με άλλους, είναι σημαντικό να προσέχουμε τα λόγια και τον τόνο της φωνής μας. Επιλέγουμε προσεκτικά τις λέξεις που χρησιμοποιούμε και αποφεύγουμε οτιδήποτε θα μπορούσε να πληγώσει τον συνομιλητή μας. Για να το καταφέρουμε αυτό χρειάζεται να μην βρισκόμαστε σε συναισθηματική φόρτιση. Έτσι αποφεύγονται και οι παρεξηγήσεις.

Οι σκέψεις και τα λόγια μας έχουν τη δύναμη να δημιουργήσουν την πραγματικότητά μας. Όταν σκεφτόμαστε και μιλάμε θετικά, προσελκύουμε θετικές εμπειρίες στη ζωή μας. Όταν σκεφτόμαστε και μιλάμε αρνητικά προσελκύουμε αρνητικές εμπειρίες στη ζωή μας.

Όταν νιώθουμε λοιπόν ότι δεν έχουμε κάτι θετικό και πραγματικά χρήσιμο να πούμε, που ίσως θα πληγώσει κάποιον άλλον ή και εμάς τους ίδιους στο μέλλον, τότε είναι προτιμότερο να το πούμε αύριο, ώστε να βελτιώσουμε και τις σχέσεις μας και την ποιότητα της ζωή μας.

Οι σκέψεις σου έχουν τη δύναμη να διαμορφώνουν τα συναισθήματα και τελικά τη συμπεριφορά σου. Η λογική σου εξαρτάται από τις σκέψεις σου και οι σκέψεις σου από τα συναισθήματά σου. Ανάλογα με ποια συναισθήματα συνδέεις τις σκέψεις σου, ορίζεις την συμπεριφορά σου και την λογική σου.

Στη διαδικασία της προσωπικής και επαγγελματικής σου ανάπτυξης, είναι σημαντικό να κατανοήσεις πώς οι σκέψεις σου επηρεάζουν την ψυχολογία και τη δράση σου. Εμπειρίες και σοφές παρατηρήσεις μεγάλων στοχαστών μας υπενθυμίζουν τη δύναμη του νου μας. Μας δείχνουν ότι, εστιάζοντας σε θετικές σκέψεις και αναπτύσσοντας την αυτογνωσία μας, μπορούμε να αναβαθμίσουμε την ποιότητα της ζωής μας και να πετύχουμε τους στόχους μας.

Όταν οι σκέψεις σου είναι γεμάτες αυτοπεποίθηση και ελπίδα, τα συναισθήματά σου ακολουθούν το ίδιο θετικό μοτίβο. Αυτό με τη σειρά του ενισχύει τη συμπεριφορά σου, καθιστώντας σε πιο αποφασιστικό και επιτυχημένο. Από την άλλη, αρνητικές σκέψεις μπορούν να οδηγήσουν σε συναισθήματα απογοήτευσης και φόβου, τα οποία περιορίζουν την ικανότητά σου να δράσεις με αποφασιστικότητα και θάρρος.

Μέσω της αναγνώρισης και της αλλαγής των αρνητικών σκέψεων, μπορείς να ανακτήσεις τον έλεγχο των συναισθημάτων και της συμπεριφοράς σου. Η πειθαρχία στο πνευματικό σου σύστημα και η συνεχής ανάπτυξη της αυτογνωσίας είναι οι βασικές συνιστώσες για την επιτυχία. Με την καλλιέργεια των σκέψεών σου προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης και της επίτευξης, μπορείς να δημιουργήσεις μια ζωή γεμάτη ευημερία και νόημα.

Να θυμάσαι λοιπόν, ότι η αλλαγή αρχίζει από μέσα σου. Με κάθε θετική σκέψη, κάνεις ένα βήμα προς τη βελτίωση της συναισθηματικής σου κατάστασης και της καθημερινής σου συμπεριφοράς. Ο δρόμος προς την επιτυχία και την ευτυχία περνά μέσα από τη διαμόρφωση των σκέψεών σου.

Σε έναν κόσμο γεμάτο προκλήσεις και αβεβαιότητα αν έχεις αρκετούς λόγους μπορείς να κάνεις τα πάντα. Η ιδέα αυτή μπορεί να γίνει μια πραγματική στρατηγική για την προσωπική και επαγγελματική ανάπτυξη. Οι λόγοι που μας παρακινούν είναι τα κίνητρα – είτε εσωτερικά, είτε εξωτερικά – που μετατρέπουν το όνειρο σε πράξη. Είναι η ενέργεια που ξυπνάει το πάθος μέσα μας και μας οδηγεί σε κάθε νέα πρωτοβουλία.

Τι είναι οι λόγοι;

Οι λόγοι, είναι οι αιτίες και οι επιδιώξεις που μας ωθούν να ενεργήσουμε. Μπορεί να είναι μικρές στιγμές έμπνευσης, βαθιά συναισθήματα ή ακόμα και συγκεκριμένες προκλήσεις που μας αναγκάζουν να αλλάξουμε κάτι στη ζωή μας. Όταν συνειδητοποιούμε αυτούς τους λόγους, έχουμε την ευκαιρία να αναγνωρίσουμε τι πραγματικά μας βάζει στη δράση και να κατευθύνουμε την ενέργειά μας με σαφήνεια και αποφασιστικότητα.

Πού βρίσκονται αυτοί οι λόγοι και πώς τους ενεργοποιούμε

Οι λόγοι μπορούν να εντοπιστούν παντού:

• Εσωτερική αναζήτηση: Μέσω του αυτοεξερευνητικού διαλόγου και της αυτοκριτικής, ανακαλύπτουμε τι μας κάνει ευτυχισμένους, τι μας εμπνέει και ποιοι είναι οι βαθύτεροι μας στόχοι.

• Εξωτερική επιρροή: Οι άνθρωποι που συναντούμε, οι εμπειρίες που ζούμε και ακόμη και τα βιβλία ή τα άρθρα που διαβάζουμε, μπορούν να είναι οι σπίθες που ανάβουν το φως μέσα μας.

Για να ενεργοποιήσουμε αυτούς τους λόγους, είναι σημαντικό να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον που τους υποστηρίζει:

• Βάλε σαφείς στόχους και αναγνώρισε τι πραγματικά αξίζει για σένα.

• Διάθεσε χρόνο για αυτοσυγκέντρωση και αναστοχασμό, ώστε να εντοπίσεις ποιες αξίες σε κινητοποιούν.

• Διάλεξε την προσέγγιση που συνδυάζει τον χαρακτήρα σου με την ευγένεια, γιατί όταν ενεργούμε από τα βάθη της ψυχής μας, το αποτέλεσμα είναι αυθεντικό και γεμάτο συναίσθημα.

Αξίζει να δούμε το παράδειγμα της Μαίρης, όπως και το παράδειγμα του Νίκου.

1. Η Μαίρη, μία γυναίκα που πάντα ονειρευόταν να ξεκινήσει τη δική της επιχείρηση, βρήκε τον λόγο της μέσα από την επιθυμία της να δημιουργήσει κάτι που θα προσφέρει όχι μόνο κέρδος, αλλά και αξία στην κοινότητα της. Μέσα από τη διαδικασία της αυτοανακάλυψης και της καθιέρωσης στόχων, κατάφερε να δημιουργήσει ένα μικρό εργαστήριο παραγωγής βιολογικών προϊόντων, που γρήγορα μετατράπηκε σε σημείο αναφοράς για την περιοχή της.

2. Ο Νίκος, αφού έχασε την δουλειά του, βρήκε λόγους που του έδωσαν την ώθηση να ανανεώσει τις δεξιότητές του και να αναζητήσει νέες ευκαιρίες. Αντί να παραδοθεί στην απογοήτευση, αποφάσισε να παρακολουθήσει σεμινάρια και να εμβαθύνει σε νέους τομείς, καταφέρνοντας έτσι να ανοίξει μια επιτυχημένη συμβουλευτική επιχείρηση.

Η αξία της εφαρμογής αυτής της διαδικασίας

Όταν εντοπίζεις και ενεργοποιείς τους λόγους που έχεις για δράση, δεν επιτυγχάνεις απλά τους στόχους σου, αλλά ανακαλύπτεις και την αληθινή δύναμη που κρύβεται μέσα σου. Κάθε βήμα, κάθε μικρή επιτυχία, προσθέτει στην αυτοπεποίθηση και στη συνείδηση ότι ό,τι είναι σημαντικό μπορεί να επιτευχθεί. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: οι λόγοι είναι ο κινητήριος δύναμη που δίνει ζωή στα όνειρά μας. Με ειλικρινή προσπάθεια και μια δόση χιούμορ, το ταξίδι γίνεται όχι μόνο πιο εύκολο, αλλά και πιο ευχάριστο.

Θυμήσου: κάθε φορά που νιώθεις ότι η ζωή σε προκαλεί, αναρωτήσου ποιοι είναι οι λόγοι που σε παρακινούν. Με αυτούς στην φαρέτρα σου, μπορείς να κάνεις τα πάντα – όλο και καλύτερα!

«Ο καθένας μαθαίνει με τον δικό του τρόπο». Αυτή η φράση από τον Αλχημιστή του Paulo Coelho είναι κάτι που βλέπω συνεχώς να επιβεβαιώνεται στη δουλειά μου ως coach. Όλοι αναζητούμε τον «σωστό» δρόμο, αλλά συχνά χάνουμε τη δύναμή μας προσπαθώντας να μιμηθούμε τους άλλους.

Συχνά, έρχονται σε μένα άνθρωποι γεμάτοι ερωτήσεις: «Γιατί δεν μπορώ να προχωρήσω όπως οι άλλοι;», «Τι κάνω λάθος;». Οι απαντήσεις δεν βρίσκονται κάπου μακριά σου, αλλά μέσα σου, στον μοναδικό τρόπο που ο καθένας μας έχει για να μάθει και να εξελιχθεί.

Γιατί δεν μπορείς να προχωρήσεις:

1. Συγκρίνεσαι με τους άλλους:

Κάθε φορά που συγκρίνεις τον εαυτό σου με κάποιον άλλο, υποτιμάς τη δική σου μοναδικότητα. Η σύγκριση δημιουργεί ανασφάλεια και αμφιβολία για τις ικανότητές σου, κάνοντάς σε να ακινητοποιείσαι αντί να εξελίσσεσαι.

2. Φοβάσαι μην τυχόν και αποτύχεις:

Ο φόβος του να μην τα καταφέρεις όπως οι άλλοι, σε παραλύει. Έτσι, αποφεύγεις να δοκιμάσεις τον δικό σου τρόπο, παγιδευμένος στη σκιά μιας πιθανής αποτυχίας.

3. Οι προσδοκίες που έχουν οι άλλοι:

Η πίεση από τους άλλους να λειτουργήσεις με έναν τρόπο που εκείνοι θεωρούν σωστό σε απομακρύνει από την αυθεντικότητά σου. Χάνεις την επαφή με αυτό που πραγματικά σε κινητοποιεί.

3 βήματα για να το ξεπεράσεις:

1. Αναγνώρισε και αποδέξου τον δικό σου μοναδικό τρόπο:

Ξεκίνα με το να παρατηρήσεις πώς πραγματικά μαθαίνεις και λειτουργείς. Τι σε κάνει να νιώθεις άνετα και τι σε γεμίζει ενέργεια; Κατάγραψε αυτές τις στιγμές για να ανακαλύψεις τον δικό σου μοναδικό τρόπο.

2. Σταμάτα να συγκρίνεσαι:

Κάθε φορά που μπαίνεις στον πειρασμό να συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους άλλους, θύμισε στον εαυτό σου ότι ο καθένας έχει το δικό του ταξίδι. Εστίασε στην πρόοδο που κάνεις εσύ σε σχέση με τον χθεσινό σου εαυτό, όχι με κάποιον άλλο.

3. Τόλμησε να εμπιστευτείς το όραμά σου:

Η αυθεντικότητα απαιτεί θάρρος. Κάνε ένα μικρό βήμα κάθε φορά, δοκιμάζοντας να ενεργήσεις σύμφωνα με το όραμά σου. Η εμπειρία που θα αποκτήσεις θα σε επιβεβαιώσει και θα σε ενθαρρύνει να συνεχίσεις με αυτοπεποίθηση.

Όταν επιτρέπεις στον εαυτό σου να λειτουργεί και να μαθαίνει με τον δικό σου μοναδικό τρόπο, τότε αρχίζεις να απολαμβάνεις πραγματικά το ταξίδι της ζωής. Είναι η στιγμή που νιώθεις ελεύθερος, δυνατός και γεμάτος αυτοπεποίθηση.

Θυμήσου: Η καλύτερη εκδοχή σου είναι πάντα εκείνη που είσαι πραγματικά εσύ.

«Απλά ξεκίνα! Είναι δύσκολο στην αρχή, χαόδες στη μέση και υπέροχο στη συνέχεια». Αυτή η φράση εκφράζει με ακρίβεια όσα βιώνουν οι περισσότεροι πελάτες μου στο coaching.

Θυμήσου κάποια φορά στο παρελθόν, όπου ήθελες να ξεκινήσεις κάτι νέο. Μια επιχείρηση, μια σχέση, ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης, ή οποιοδήποτε νέο εγχείρημα. Πώς ένιωθες στην αρχή; Σίγουρα βίωσες αβεβαιότητα, φόβο, ή ακόμη και χάος.

Τι είναι όμως αυτό που σε περιορίζει;

1. Ο φόβος της αποτυχίας

Ανησυχείς πως δεν θα πετύχεις, πως θα χάσεις τον χρόνο σου και η προσπάθειά σου θα πάει χαμένη. Αυτός ο φόβος συχνά σε κρατά ακίνητο και παγιδευμένο στις σκέψεις σου.

2. Το να περιμένεις να είναι όλα τέλεια

Πιστεύεις πως πρέπει όλα να είναι τέλεια οργανωμένα πριν ξεκινήσεις. Περιμένοντας τις ιδανικές συνθήκες, όμως, το μόνο που κάνεις είναι να καθυστερείς τη δράση.

3. Το χάος στην πορεία.

Όταν προχωράς και συναντάς δυσκολίες, αισθάνεσαι ότι όλα είναι μπερδεμένα, ότι έχεις χάσει τον έλεγχο. Αυτή η φάση σε κάνει να αμφισβητείς αν έκανες καλά που ξεκίνησες.

Πώς μπορείς να το ξεπεράσεις βήμα-βήμα;

Βήμα 1: Αποδέξου την αβεβαιότητα

Η επιτυχία σπάνια έρχεται όταν είμαστε άνετοι και νιώθουμε ασφαλείς. Αναγνώρισε ότι ο φόβος είναι φυσιολογικός και πως κάθε αρχή έχει μέσα της την αβεβαιότητα. Αντί να την πολεμάς, αποδέξου την ως ένα εργαλείο της διαδικασίας που θα σε οδηγήσει στην επιτυχία.

Βήμα 2: Κάνε το πρώτο μικρό βήμα

Ξεκίνα με το μικρότερο δυνατό βήμα. Αντί να περιμένεις την τέλεια στιγμή, ξεκίνα σήμερα με κάτι απλό. Αυτή η μικρή πράξη θα σου δώσει τη δύναμη και την αυτοπεποίθηση να συνεχίσεις.

Βήμα 3: Αγάπησε το χάος

Όταν βρίσκεσαι στη μέση της διαδικασίας, να θυμάσαι πως το χάος σημαίνει ότι εξελίσσεσαι. Αγάπησε αυτή τη φάση και εστίασε στο πώς μπορείς να μάθεις από αυτή, ώστε να προχωρήσεις με περισσότερη καθαρότητα και σύνδεση με το όραμά σου.

Η μαγεία της ζωής βρίσκεται ακριβώς σε αυτή τη διαδρομή. Κάθε επιτυχημένος πελάτης μου έχει βιώσει αυτές τις φάσεις και κάθε φορά διαπιστώνει πως όταν επιτρέψει στον εαυτό του να κινηθεί μέσα από την αβεβαιότητα και το χάος, καταλήγει σε κάτι που ίσως δεν είχε φανταστεί ότι μπορούσε να καταφέρει.

Θυμήσου: Κάθε επιτυχημένο ταξίδι αρχίζει από μια μικρή, γενναία απόφαση. Μην περιμένεις άλλο. Απλά ξεκίνα!

Ποιο είναι το πρώτο μικρό βήμα που θα κάνεις σήμερα;

“Η δημιουργικότητα προκύπτει όταν οι ανθρωπιστικές επιστήμες και οι θετικές επιστήμες συνδυάζονται σε μία ισχυρή προσωπικότητα.” Αυτή η φράση αναδεικνύει την ιδιοφυία του Steve Jobs. Ωστόσο είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για κάθε έναν από εμάς που αναζητά έναν τρόπο να ξεχωρίσει και να δημιουργήσει κάτι αυθεντικό.

Πολλοί από τους πελάτες μου στο coaching έρχονται σε μένα νιώθοντας “κολλημένοι”, χωρίς να μπορούν να εκφράσουν τη δημιουργικότητά τους. Αν νιώθεις έτσι, δεν είσαι μόνος. Ίσως οι παρακάτω να βρεις κάτι που να σου ταιριάζει:

3 λόγοι που σε περιορίζουν:

1. Διαχωρίζεις τις γνώσεις σου σε κατηγορίες. Ίσως σκέφτεσαι ότι η επαγγελματική σου ζωή δεν έχει σχέση με τα προσωπικά σου ενδιαφέροντα. Η εμμονή στον διαχωρισμό των γνώσεων σε διαφορετικά κουτάκια περιορίζει τη δημιουργικότητά σου.

2. Φοβάσαι την κριτική. Πολλές φορές διστάζεις να δοκιμάσεις κάτι νέο επειδή φοβάσαι τι θα πουν οι άλλοι, επειδή η ιδέα σου μοιάζει παράλογη ή αντισυμβατική.

3. Δεν επιτρέπεις στον εαυτό σου να κάνει λάθη. Ο φόβος της αποτυχίας μπορεί να γίνει το μεγαλύτερο εμπόδιο στην ανάπτυξη της δημιουργικότητάς σου. Έτσι, δεν τολμάς να εξερευνήσεις πέρα από τα όρια της ασφάλειάς σου.

3 βήματα για να ξεπεράσεις αυτούς τους περιορισμούς:

1. Σύνδεσε τις διαφορετικές πλευρές του εαυτού σου. Η δημιουργικότητα ανθίζει όταν ενώνεις τα ενδιαφέροντα και τις γνώσεις σου από διαφορετικούς τομείς. Αν σου αρέσει η τέχνη αλλά εργάζεσαι σε τεχνολογικό κλάδο, σκέψου πώς μπορείς να τα συνδυάσεις. Τι μπορεί να προκύψει όταν ενώνεις τις γνώσεις σου σε κάτι μοναδικό;

2. Αγνόησε προσωρινά την κριτική. Επέτρεψε στον εαυτό σου να εκφραστεί ελεύθερα, χωρίς να αναρωτιέσαι αν οι άλλοι θα το εγκρίνουν. Η πραγματική καινοτομία και η δημιουργικότητα εμφανίζονται όταν αφήνεις την ιδέα σου να αναπνεύσει και να αναπτυχθεί χωρίς περιορισμούς.

3. Αγκάλιασε τα λάθη ως μέρος της διαδικασίας: Κάθε λάθος είναι ένα βήμα πιο κοντά στην ανακάλυψη. Δώσε στον εαυτό σου την άδεια να αποτύχει. Τα λάθη αν και φαινομενικά είναι εμπόδια, ουσιαστικά είναι στοιχεία της πορείας σου προς την επιτυχία και την εξέλιξη.

Κάθε πελάτης μου που κατάφερε να αναπτύξει πραγματικά τη δημιουργικότητά του, το πέτυχε συνδυάζοντας το πάθος με τις γνώσεις του. Όταν αποδεχθείς αυτή την ισορροπία, θα βρεις ότι η δημιουργικότητα είναι πιο κοντά σου, από όσο νόμιζες.

Θυμήσου: Η πραγματική δημιουργικότητα γεννιέται στη σύνδεση, όχι στον διαχωρισμό.

Πώς μπορείς σήμερα να συνδυάσεις δύο πράγματα που γνωρίζεις και σου φαίνονται άσχετα μεταξύ τους, σου σε κάτι μοναδικό;

Από πού αντλείς την αξία σου; Από την εργασία σου, από την αναγνώριση των άλλων, ή από κάτι πιο εσωτερικό; Στη διάρκεια των συνεδριών μου στο coaching, βλέπω πολλούς ανθρώπους να παλεύουν με αυτό ακριβώς το ζήτημα. Η πηγή της πάλης ξεκαθαρίζεται, αφού απαντήσουν στην παραπάνω ερώτηση. Η απάντηση δεν αφορά ποτέ 100% σε έναν και μόνο από τους παραπάνω τομείς. Αποτελεί μίγμα και ανάλογα με το μείγμα οδηγεί σε κάποιους από τους παρακάτω περιορισμούς.

Τρεις λόγοι που μπορεί να σε περιορίζουν:

1. Η αναζήτηση επιβεβαίωσης από τους άλλους. Όταν η αυτοεκτίμησή σου εξαρτάται αποκλειστικά από την επιβράβευση ή την αποδοχή των άλλων, είσαι συνεχώς στο έλεος της εξωτερικής κριτικής. Κάθε αρνητικό σχόλιο ή απουσία επαίνου μπορεί να κλονίσει τον κόσμο σου.

2. Η εξάρτηση από το τι καταφέρνεις. Πιστεύεις πως η σπουδαιότητά σου ορίζεται μόνο από τα επιτεύγματά σου. Αυτή η στάση σε οδηγεί να αγνοείς τη δική σου προσωπική αξία, όταν οι στόχοι σου δεν επιτυγχάνονται ή όταν καθυστερούν.

3. Η συνεχής σύγκριση με άλλους. Συχνά συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους άλλους, με αποτέλεσμα να αισθάνεσαι ανεπαρκής. Η σύγκριση, αντί να σε παρακινεί, σου στερεί την ενέργεια και την αυτοπεποίθηση που χρειάζεσαι για να προχωρήσεις.

Πώς μπορείς να το ξεπεράσεις βήμα-βήμα;

Βήμα 1: Αναγνώρισε και αποδέξου την αξία σου. Η πραγματική σπουδαιότητα δεν καθορίζεται από εξωτερικούς παράγοντες, αλλά από το πώς εσύ βλέπεις τον εαυτό σου. Αφιέρωσε λίγο χρόνο κάθε μέρα για να καταγράψεις πράγματα για τα οποία αισθάνεσαι ευγνωμοσύνη και υπερηφάνεια. Αυτό θα ενισχύσει την αίσθηση της προσωπικής σου αξίας.

Βήμα 2: Σταμάτα να συγκρίνεσαι. Κάθε φορά που πιάνεις τον εαυτό σου να συγκρίνεται με άλλους, θυμήσου ότι ο καθένας ακολουθεί το δικό του μοναδικό ταξίδι. Αντί για τη σύγκριση, εστίασε στην προσωπική σου εξέλιξη και στο τι μπορείς να βελτιώσεις σήμερα σε σχέση με χθες.

Βήμα 3: Βρες τη δύναμη μέσα σου. Αναζήτησε την αξία σου σε στοιχεία που δεν μπορούν να σου αφαιρέσουν οι άλλοι. Οι αξίες σου, οι πεποιθήσεις σου, η ικανότητά σου να συνδέεσαι πραγματικά με τους ανθρώπους, είναι η αληθινή πηγή της σπουδαιότητάς σου.

Κάθε φορά που κάποιος πελάτης μου ανακαλύπτει πως η προσωπική τους σπουδαιότητα προέρχεται από κάτι βαθύτερο από την εξωτερική επιτυχία, γίνεται πιο δυνατός, πιο ισορροπημένος, πιο επιλεκτικός και περισσότερο έτοιμος να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε πρόκληση.

Σήμερα είναι η μέρα να αναρωτηθείς: Από πού αντλείς την αίσθηση της σπουδαιότητάς σου;

Η απάντηση μπορεί να αλλάξει τη ζωή σου.

Στις συνεδρίες μου, πολλοί πελάτες μου νιώθουν ότι “κάτι τους λείπει”. Συχνά, έχουν κάνει τα “σωστά” βήματα, σπουδές, δουλειά, κάλυψη υποχρεώσεων, αλλά μέσα τους αισθάνονται ότι κάτι είναι ασύνδετο. Δεν είναι ότι δεν κάνουν αρκετά πράγματα. Είναι ότι νιώθουν πως δεν κάνουν αρκετά πράγματα.

Η χαρά έχει γίνει πολυτέλεια. Ή, ακόμη χειρότερα, κάτι στο οποίο δεν επενδύουμε.

Τρεις λόγοι που σε αποσυνδέουν από τη χαρά και το παρόν:

1. Ζεις στο “πρέπει” και όχι στο “θέλω”. Αναλώνεσαι σε ρόλους και υποχρεώσεις. Στρέφεσαι διαρκώς σε όσα πρέπει να γίνουν, χωρίς να αναρωτιέσαι αν σε εκφράζουν.

2. Ανακυκλώνεις το παρελθόν ή ανησυχείς για το μέλλον. Η σκέψη σου γυρίζει συνεχώς σε ό,τι δεν πήγε καλά ή σε όσα φοβάσαι ότι μπορεί να έρθουν. Χάνεις την επαφή με το παρόν, εκεί που πραγματικά μπορείς να νιώσεις χαρά.

3. Αγνοείς τα μικρά πράγματα που σου δίνουν νόημα. Περιμένεις “μεγάλα” γεγονότα για να νιώσεις καλά, αναγνώριση, επιτυχία, επίτευξη στόχων. Έτσι, παραβλέπεις τις μικρές, αληθινές πηγές χαράς που σε στηρίζουν καθημερινά.

Τρία βήματα για να νιώσεις χαρά στο Τώρα:

1. Ρώτα τον εαυτό σου: “Τι μου δίνει χαρά χωρίς λόγο;” Μπορεί να είναι μία μυρωδιά, ένας περίπατος, μια κουβέντα. Κατάγραψέ τα. Όταν τα βλέπεις γραμμένα, αναγνωρίζεις πόσες δυνατότητες για σύνδεση υπάρχουν γύρω σου.

2. Δημιούργησε χώρο. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Αφαίρεσε από την καθημερινότητά σου ό,τι σε βαραίνει. Ένα πρόγραμμα που σε πιέζει, μια υποχρέωση που μπορεί να αναβληθεί, ένα αντικείμενο με αρνητικές μνήμες. Άφησε χώρο για να αναπνεύσεις.

3. Δοκίμασε να κάνεις κάθε μέρα κάτι που σου δίνει χαρά, πριν κάνεις οτιδήποτε άλλο. Μην το αφήνεις για μετά. Η χαρά δεν είναι επιβράβευση, είναι καύσιμο. Και το αξίζεις τώρα.

Το παρόν δεν είναι μόνο μια χρονική στιγμή. Είναι η μόνη στιγμή στην οποία μπορείς να νιώσεις πληρότητα. Όταν επιλέγεις συνειδητά να δίνεις σημασία σε αυτό που σου προκαλεί χαρά, κάτι αλλάζει:

Δεν ζεις για να φτάσεις κάπου, ζεις για να είσαι κάπου.

Όλοι θεωρούμε πως είμαστε ελεύθεροι. Ελεύθεροι να επιλέξουμε τον τρόπο που ζούμε, πού εργαζόμαστε, τους ανθρώπους που έχουμε δίπλα μας. Ωστόσο, η πραγματικότητα συχνά είναι διαφορετική. Μερικές φορές μπορεί να βρισκεσαι εγκλωβισμένος σε καταστάσεις που δεν επέλεξες συνειδητά. Μπορεί να είναι μια δουλειά που συνεχίζεις να κάνεις επειδή φοβάσαι την αλλαγή, ακόμη κι αν ξέρεις πως δεν σε γεμίζει. Ή μία σχέση που διατηρείς από τον φόβο της μοναξιάς, παρόλο που αισθάνεσαι πως χάνεις τον εαυτό σου μέρα με τη μέρα μέσα σε αυτή. Ή ακόμη και η συνήθεια να αγνοείς τις ανάγκες σου, επειδή έμαθες να βάζεις πρώτα τις ανάγκες των άλλων. Κάπως έτσι, χωρίς να το καταλάβεις, μπορεί να καταλήξεις εγκλωβισμένος, χάνοντας την πραγματική σου ελευθερία.

Η ελευθερία δεν είναι δεδομένη. Ως coach, έχω δει πολλούς ανθρώπους να βιώνουν συναισθηματική ή νοητική «σκλαβιά» χωρίς να το καταλαβαίνουν.

Ας δούμε 3 λόγους που μπορεί να νιώθεις «σκλαβιά»:

1. Φόβος της αλλαγής: Ο φόβος για το άγνωστο σε κάνει να μένεις κολλημένος σε καταστάσεις που ξέρεις ότι δεν σου ταιριάζουν. Προτιμάς το οικείο, ακόμη και αν είναι επώδυνο.

2. Η ανάγκη για αποδοχή: Όταν η αυτοεκτίμησή σου εξαρτάται από την αποδοχή των άλλων, παγιδεύεσαι σε ένα διαρκές κυνήγι εξωτερικής επιβεβαίωσης, που σε οδηγεί στο να χάσεις τον εαυτό σου.

3. Η έλλειψη ορίων: Όταν δεν βάζεις όρια, επιτρέπεις στους άλλους να αποφασίζουν για σένα, με αποτέλεσμα να χάνεις σταδιακά την προσωπική σου δύναμη και ελευθερία.

Πώς μπορείς να απελευθερωθείς βήμα-βήμα;

1. Αναγνώρισε τη σκλαβιά σου: Η πρώτη πράξη απελευθέρωσης, είναι να αναγνωρίσεις και να παραδεχθείς πού είσαι παγιδευμένος. Η αλήθεια μπορεί να είναι επώδυνη, αλλά είναι και η αρχή της αλλαγής σου.

2. Δημιούργησε τα δικά σου όρια: Μάθε να λες «όχι» με σαφήνεια και ηρεμία. Το να βάζεις όρια είναι πράξη αγάπης και σεβασμού προς τον εαυτό σου.

3. Ανάλαβε δράση με μικρά βήματα: Μη φοβηθείς να κάνεις μικρές αλλαγές στην καθημερινότητά σου. Κάθε μικρό βήμα που κάνεις σε φέρνει πιο κοντά στην ελευθερία σου.

Κάθε άνθρωπος μπορεί να καταλήξει σκλάβος, ωστόσο καθένας μας μπορεί να επιλέξει την ελευθερία του. Το πιο σημαντικό είναι να θυμάσαι πως έχεις πάντα τη δύναμη να αλλάξεις την κατάστασή σου.

Κάνε το πρώτο βήμα προς την προσωπική σου ελευθερία, τώρα! Ρώτησε τον εαυτό σου: «Τι είναι αυτό που με περιορίζει και ποιο είναι το πρώτο βήμα που μπορώ να κάνω για να απελευθερωθώ;»

Η ζωή αξίζει όταν τη ζήσεις ελεύθερος.

Στις πιο κρίσιμες στιγμές, όταν η ζωή μας φέρνει μπροστά σε έναν “τοίχο”, συνήθως η ενστικτώδης αντίδραση είναι η επίθεση: να σπρώξουμε, να χτυπήσουμε, να συγκρουστούμε. Πιστεύουμε ότι η μόνη επιλογή είναι να περάσουμε από την κεντρική είσοδο, ακόμα κι αν είναι καλά αμπαρωμένη.

Μήπως υπάρχει και άλλη επιλογή; Μήπως υπάρχει κάποια πλάγια πόρτα, κάποιο ξεχασμένο παράθυρο ανοιχτό; Για να τα σκεφτούμε όλα αυτά χρειάζεται ψυχραιμία.

Πολλοί από τους πελάτες μου στο coaching νιώθουν εγκλωβισμένοι ακριβώς επειδή προσπαθούν να λύσουν μια πρόκληση μόνο με τον τρόπο που ξέρουν. Η αλήθεια όμως είναι πως η επιτυχία, η ισορροπία, ακόμα και η ελευθερία, δεν έρχονται πάντα από την “κύρια είσοδο”.

3 λόγοι που μας κρατούν κολλημένους στην «κύρια είσοδο»:

1. Η ανάγκη για έλεγχο. Πιστεύουμε ότι για να έχουμε αποτέλεσμα πρέπει να ελέγξουμε την κατάσταση, τους άλλους και τις αντιδράσεις τους. Αυτό μας κάνει άκαμπτους, και μας τυφλώνει και δεν βλέπουμε τις εναλλακτικές διαδρομές.

2. Η πίεση να “αποδείξουμε” κάτι. Θέλουμε να δείξουμε ότι έχουμε δίκιο, ότι είμαστε ικανοί, ότι “μπορούμε”. Αυτό μας σπρώχνει στη σύγκρουση, σε μια μάχη υπερηφάνειας που τελικά μας εξαντλεί.

3. Η προσκόλληση στον αρχικό μας στόχο. Όταν έχουμε επενδύσει χρόνο, ενέργεια και προσδοκίες σε μια συγκεκριμένη διαδρομή, είναι δύσκολο να σκεφτούμε εναλλακτικά σενάρια. Όμως η ευελιξία είναι το κλειδί της επιτυχίας.

3 βήματα για να «μπεις από το παράθυρο»:

1. Σταμάτα, παρατήρησε, αφαίρεσε την ανάγκη να ελέγχεις. Δώσε στον εαυτό σου την άδεια να κοιτάξει τριγύρω. Κάποιες ευκαιρίες δεν θα τις δεις αν είσαι εστιασμένος μόνο στο εμπόδιο.

2. Δες το εμπόδιο ως καθρέφτη, όχι ως εχθρό. Αναρωτήσου: Τι προσπαθεί να μου πει αυτή η δυσκολία; Τι άλλο υπάρχει εδώ που δεν βλέπω; Αυτό αλλάζει όλο το πλαίσιο.

3. Τόλμησε το απροσδόκητο. Ίσως η λύση δεν είναι η δύναμη, αλλά η κατανόηση. Ίσως δεν είναι η επιμονή, αλλά η προσαρμοστικότητα. Ίσως η “εναλλακτική διαδρομή” είναι πιο σύντομη απ’ όσο νόμιζες.

Στην πορεία σου, μην κρίνεις τον εαυτό σου από το πόσο δυνατά χτύπησες την κλειστή πόρτα. Κρίνε τον από το αν είχες το θάρρος να κοιτάξεις γύρω σου και να πεις: «Υπάρχει κι άλλος δρόμος.»

Πόσες φορές σου έχει συμβεί, μετά από μια έντονη και στρεσογόνα μέρα, το μόνο που θέλεις να είναι να φας κάτι λιπαρό, γλυκό και υπερβολικά επεξεργασμένο; Πόσες φορές νιώθεις πως το άγχος είναι αυτό που επιλέγει για σένα τι θα φας; Το στρες επηρεάζει άμεσα την επιλογή της τροφής σου και τη συνολική σου υγεία, μέσα από την επίδρασή του στο μικροβίωμα του εντέρου σου.

Το έντερο και ο εγκέφαλος συνδέονται τόσο άμεσα, όσο ίσως δεν μπορείς να φανταστείς. Όταν αγχώνεσαι, δεν επιλέγεις εσύ την τροφή που πραγματικά χρειάζεσαι, αλλά την τροφή που σου υπόσχεται προσωρινή απόλαυση ή και ανακούφιση. Αυτή η ανακούφιση όμως έχει κόστος.

3 λόγοι που σε περιορίζουν εξαιτίας του στρες:

1. Το συναισθηματικό φαγητό: Το στρες σε οδηγεί να τρως για παρηγοριά και όχι για να καλύψεις τις ανάγκες σου. Έτσι, οι επιλογές σου είναι συνήθως ανθυγιεινές και αυτό δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο ενοχών και περισσότερου στρες.

2. Τρως βιαστικά: Όταν είσαι αγχωμένος, τρως γρήγορα και μη-συνειδητά, χωρίς να απολαμβάνεις την τροφή σου. Έτσι, δεν νιώθεις πραγματική ικανοποίηση, με αποτέλεσμα να αναζητάς συνεχώς κάτι παραπάνω.

3. Η διαταραχή του μικροβιώματος: Το χρόνιο στρες αλλοιώνει τη φυσική ισορροπία των βακτηρίων στο έντερο. Αυτή η ανισορροπία επηρεάζει αρνητικά την ψυχική σου διάθεση, τη συγκέντρωσή σου και τη γενικότερη υγεία σου.

Τι μπορείς να κάνεις για να το ξεπεράσεις βήμα-βήμα:

1. Εντόπισε το συναίσθημα πριν φας: Κάθε φορά που νιώθεις την ανάγκη να φας, κάνε μια μικρή παύση και αναρωτήσου: «Πεινάω πραγματικά ή είναι το στρες που με ωθεί σε αυτή την επιλογή;». Αυτή η ερώτηση θα σου δώσει τον χρόνο να κάνεις πιο συνειδητές επιλογές.

2. Απόλαυσε αυτό που τρως: Δοκίμασε να τρως πιο αργά, απολαμβάνοντας κάθε μπουκιά. Άφησε στην άκρη το κινητό, την τηλεόραση ή άλλους περισπασμούς. Όσο πιο ενσυνείδητα τρως, τόσο καλύτερη σύνδεση αποκτάς με το σώμα σου και τις ανάγκες του.

3. Διατήρησε ισορροπία στο μικροβίωμα σου: Φρόντισε να εντάξεις στη διατροφή σου τροφές πλούσιες σε προβιοτικά (όπως το γιαούρτι, το κεφίρ, το ξινολάχανο) και πρεβιοτικά (όπως μπανάνα, σκόρδο, κρεμμύδι). Έτσι ενισχύεις την ισορροπία του εντέρου σου και βελτιώνεις τη συνολική σου ευεξία.

Αξίζεις κάτι πολύ καλύτερο από την στιγμιαία απόλαυση που σου προσφέρει το συναισθηματικό φαγητό. Αξίζεις μια ζωή γεμάτη ενέργεια, υγεία και ισορροπία. Μην αφήνεις το στρες να αποφασίζει για σένα.

Θυμήσου: η πραγματική δύναμη βρίσκεται στο να επιλέγεις εσύ και όχι οι συνθήκες να επιλέγουν για σένα.

Η συνέπεια μοιάζει με αρετή. Και είναι, όταν πηγάζει από τη δέσμευσή μας στο όραμά μας. Όμως, πολλές φορές, αυτό που αποκαλούμε συνέπεια είναι απλώς φόβος να φύγουμε, ενοχή να αλλάξουμε ή ανάγκη να μην απογοητεύσουμε τους άλλους.

Στις συνεδρίες μου στο coaching, βλέπω ανθρώπους να συνεχίζουν σε σχέσεις, δουλειές, ρόλους και ταυτότητες που τους απομυζούν, μόνο και μόνο επειδή κάποτε το επέλεξαν. Λες και η ζωή δεν αλλάζει. Λες και δεν αλλάζουν κι εκείνοι.

Έχεις σκεφτεί ποτέ γιατί νιώθεις την ανάγκη να παραμείνεις «συνεπής» σε κάτι που δεν σε εκφράζει πια;

Τρεις λόγοι που σε περιορίζουν:

1. Ο φόβος της ασυνέπειας (αποτυχίας). Νομίζεις ότι αν αλλάξεις γνώμη, θα φαίνεσαι αδύναμος ή αναξιόπιστος. Στην πραγματικότητα, χρειάζεται τεράστια δύναμη για να παραδεχτείς πως κάτι δεν σε εκφράζει πια.
2. Η ανάγκη κοινωνικής αποδοχής. Δυσκολεύεσαι να πεις “όχι” ή να αλλάξεις πορεία, επειδή σε απασχολεί πώς θα φανεί στους άλλους. Ξεχνάς όμως πως η πραγματική αποδοχή ξεκινά από σένα.
3. Η ταύτιση με το παρελθόν. Παραμένεις σε επιλογές του παρελθόντος, γιατί φοβάσαι το κενό που χρειάζεται να δημιουργήσεις πριν την αλλαγή. Όμως μόνο μέσα από αυτό το κενό μπορεί να αναδυθεί κάτι καινούργιο.

Τρία βήματα για να απελευθερωθείς:

1. Αναγνώρισε την αλήθεια σου στο παρόν. Ρώτησε τον εαυτό σου: «Αν ξεκινούσα από την αρχή σήμερα, θα το επέλεγα ξανά;» Αν η απάντηση είναι όχι, δεν έχεις αποτύχει. Πολύ απλά, έχεις εξελιχθεί.

2. Δώσε το δικαίωμα στον εαυτό σου να αλλάζει. Οι άνθρωποι που σε αγαπούν πραγματικά, θα σε στηρίξουν. Όσοι απογοητευτούν, ίσως προτιμούσαν μια εικόνα σου, όχι την αλήθεια σου.

3. Θυμήσου ότι η συνέπεια δεν είναι φυλακή. Μπορείς να είσαι συνεπής στις αξίες σου, αλλά ευέλικτος στους τρόπους που τις ακολουθείς. Η ψυχική σου υγεία και η αλήθεια σου αξίζουν να δημιουργήσεις τον χώρο να καλλιεργηθούν.

Η συνέπεια είναι δώρο όταν είναι επιλογή. Όχι όταν την καθοδηγεί ο φόβος.

Δες αν αυτό που ζεις σήμερα, το ζεις από αγάπη ή από συνήθεια.

Κι αν είναι το δεύτερο… ίσως ήρθε η ώρα να το αλλάξεις.

Έχεις νιώσει ποτέ ότι υπάρχει κάτι που χρειάζεται να κάνεις, αλλά βρίσκεις συνεχώς λόγους να το αποφύγεις; Έχεις νιώσει μια εσωτερική αντίσταση να σε απομακρύνει από αυτό που θέλεις πραγματικά να κάνεις; Ακριβώς αυτό που αντιστέκεσαι περισσότερο είναι συνήθως αυτό που χρειάζεσαι περισσότερο.

Μόνο εσύ κρατάς το κλειδί για να ξεκλειδώσεις αυτό που φοβάσαι.

Στην εργασία μου ως coach, βλέπω συνεχώς ανθρώπους που έχουν εκπληκτικές δυνατότητες, όμως διστάζουν να ξεκινήσουν κάτι νέο ή σημαντικό. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Οι 3 βασικοί λόγοι που σε εμποδίζουν:

1.Ο φόβος της αποτυχίας. Η σκέψη ότι μπορείς να αποτύχεις είναι τόσο τρομακτική, που προτιμάς να μείνεις στη ζώνη άνεσής σου. Η αποφυγή του ρίσκου φαίνεται ασφαλής, αλλά σε αποτρέπει από την ανάπτυξη και την εξέλιξη.

2.Η ανασφάλεια για το άγνωστο. Η αβεβαιότητα για το τι θα συμβεί αν ξεκινήσεις κάτι καινούριο, είναι φυσιολογική αλλά μπορεί να σε παραλύσει. Όσο περισσότερο σκέφτεσαι το άγνωστο, τόσο πιο δύσκολο μοιάζει το πρώτο βήμα.

3.Η υπερβολική ανάλυση και τελειομανία. Περιμένοντας τις τέλειες συνθήκες για να ξεκινήσεις, καταλήγεις να μην κάνεις τίποτα. Η ανάγκη για απόλυτη βεβαιότητα και τέλειες συνθήκες σε κρατάει στάσιμο.

Τι μπορείς να κάνεις για να το ξεπεράσεις;

1.Αναγνώρισε την προέλευση της αντίστασης. Αναρωτήσου: «Τι είναι αυτό που πραγματικά αποφεύγω;» Γράψε τις σκέψεις σου και δες τι κρύβεται πίσω από αυτή την αντίσταση.

2.Αποδέξου την αβεβαιότητα. Κατάλαβε πως η αβεβαιότητα είναι κομμάτι της ζωής και της επιτυχίας. Κανείς δεν είχε εγγυήσεις πριν ξεκινήσει κάτι σπουδαίο. Η αποδοχή της αβεβαιότητας είναι το πρώτο βήμα προς την ελευθερία και την ανάπτυξη.

3.Κάνε το πρώτο βήμα σήμερα. Δεν χρειάζεται να είναι μεγάλο. Ακόμη και η μικρότερη κίνηση δημιουργεί δυναμική και μειώνει τον φόβο. Ξεκίνα και συνέχισε σταδιακά, βήμα-βήμα.

Έτσι θα είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσεις αυτές τις δυσκολίες για να φτάσεις πιο κοντά στον πραγματικό σου εαυτό και τους στόχους σου.

Η ζωή που ονειρεύεσαι βρίσκεται πίσω από αυτό που σήμερα αποφεύγεις.

Ποιο είναι λοιπόν το ένα πράγμα που αποφεύγεις αλλά ξέρεις βαθιά μέσα σου ότι πρέπει να κάνεις; Σήμερα να είναι η καλύτερη στιγμή να ξεκινήσεις.

Σήμερα να είναι η καλύτερη στιγμή να ξεκινήσεις.

Η πραγματική δύναμη πηγάζει από την εσωτερική απόφαση να προστατεύσεις αυτό που πραγματικά είσαι. Όταν υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου και την αξιοπρέπειά σου, ουσιαστικά δηλώνεις ότι η αξία σου δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Αυτή η στάση σε απελευθερώνει από την ανάγκη εξωτερικής επιβεβαίωσης και σε κάνει να αποπνέεις σιγουριά, έχοντας επίγνωση των ορίων και της προσωπικής σου αλήθειας. Έτσι, η απόφαση αυτή μεταμορφώνεται σε μια βαθιά εσωτερική δύναμη που σε καθοδηγεί σε κάθε πρόκληση της ζωής. Οπότε, δύναμη βρίσκεται στην απόφαση να υπερασπιστείς τον εαυτό σου και την αξιοπρέπειά σου.

Στην καθημερινότητά μου ως business coach βλέπω συχνά ανθρώπους να εγκλωβίζονται στον φόβο, να χάνουν ευκαιρίες ή να συμβιβάζονται με καταστάσεις που δεν τους εξυπηρετούν. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Τρεις λόγοι που μας περιορίζουν:

1. Ο φόβος των συνεπειών. Φοβόμαστε τι μπορεί να συμβεί αν αντισταθούμε ή αν υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας. Τι θα πουν οι άλλοι; Μήπως χάσουμε την ασφάλεια που ήδη έχουμε;

2. Αίσθημα αδυναμίας. Νιώθουμε αδύναμοι μπροστά σε κάτι που θεωρούμε πιο δυνατό από εμάς. Αποφεύγουμε τη σύγκρουση και την υπεράσπιση του εαυτού μας, επειδή πιστεύουμε ότι δεν έχουμε αρκετή δύναμη να τα καταφέρουμε.

3. Υποτίμηση της προσωπικής μας αξίας. Συχνά θεωρούμε ότι δεν αξίζουμε κάτι καλύτερο ή ότι δεν είμαστε αρκετά σημαντικοί για να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας.

Πώς μπορούμε όμως να ξεπεράσουμε αυτούς τους περιορισμούς;

1.Αναγνώρισε την αξία σου. Θυμήσου ότι η αξία σου δεν καθορίζεται από τις συνθήκες γύρω σου ή τις γνώμες των άλλων. Έχεις το δικαίωμα να υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου, να θέτεις όρια και να βιώνεις τον σεβασμό.

2.Αντιμετώπισε τον φόβο κατάματα. Ο φόβος μεγαλώνει όταν τον αποφεύγεις. Αντί να τον κρύβεις, αντιμετώπισέ τον. Αναγνώρισε τι ακριβώς φοβάσαι και κάνε μικρά βήματα που θα σε οδηγήσουν προς τη δράση.

3.Πάρε μια ξεκάθαρη απόφαση. Αποφάσισε να υπερασπιστείς τον εαυτό σου και το όραμά σου. Πάρε θέση με σαφήνεια και αυτοπεποίθηση, γνωρίζοντας ότι έχεις τη δύναμη να διαχειριστείς όποια πρόκληση προκύψει.

Σκέψου τι κρύβεται πίσω από αυτό που αποφεύγεις. Η στιγμή που θα τολμήσεις να αντισταθείς, να υψώσεις τη φωνή σου και να ορίσεις τα όριά σου, είναι η στιγμή που πραγματικά ανακτάς τη δύναμή σου.

Τελικά, το να τολμάς να αντιμετωπίζεις αυτό που φοβάσαι δεν είναι μόνο ένδειξη θάρρους. Είναι ο μοναδικός δρόμος προς την αυθεντική, προσωπική ελευθερία.

Προστάτευσε ό,τι έχεις δημιουργήσει: Επένδυσε με σύνεση και γνώση.

Η διαχείριση των χρημάτων σου δεν είναι μια απλή απόφαση. Είναι ο σεβασμός που δείχνεις στις προσπάθειές σου και στον χρόνο σου. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι είναι απαραίτητο να θυσιάσεις το μέλλον σου για να προστατέψεις κάτι που έχει ήδη τελειώσει. Οι ενέργειές σου θα πρέπει να έχουν βασικό στοιχείο να χτίσεις τα θεμέλια για την ευημερία σου.

Παρ’ όλα αυτά, πολλοί από τους πελάτες μου στο coaching έρχονται αντιμέτωποι με συγκεκριμένα εμπόδια, όταν πρόκειται να προστατέψουν και να αυξήσουν την περιουσία τους. Μήπως τα αναγνωρίζεις;

3 εμπόδια που σου φράζουν τον δρόμο προς την ευημερία:

1. Ο φόβος της απώλειας. Ο φόβος μήπως χάσεις τα χρήματά σου σε εμποδίζει να αξιοποιήσεις τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται. Αυτός ο φόβος συχνά οδηγεί σε παθητικότητα ή ακόμη χειρότερα, σε λανθασμένες και παρορμητικές αποφάσεις.

2. Έλλειψη γνώσης. Η αβεβαιότητα για το πού και πώς να επενδύσεις το κεφάλαιό σου σε οδηγεί στην αδράνεια. Νιώθεις πως δεν είσαι αρκετά ενημερωμένος ή έμπειρος, και αυτό δημιουργεί ανασφάλεια στις επιλογές σου.

3. Λανθασμένη επιλογή συμβούλων. Η εμπιστοσύνη σε συμβούλους χωρίς την κατάλληλη εμπειρία ή τη σωστή γνώση μπορεί να προκαλέσει σημαντικές ζημιές στο κεφάλαιό σου και να σε οδηγήσει σε επισφαλείς επενδύσεις.

Πώς μπορείς να τα ξεπεράσεις βήμα-βήμα:

1. Αναγνώρισε και αποδέξου τι σε κάνει να φοβάσαι. Αποδέξου ότι ο φόβος ότι θα χάσεις χρήματα είναι φυσιολογικός, αλλά μην τον αφήσεις να σε καθοδηγεί. Σκέψου το σαν ένα σήμα που σου λέει να είσαι προσεκτικός, όχι να μην επενδύεις.

2. Εκπαιδεύσου και ενημερώσου. Επένδυσε πρώτα σε γνώση πριν επενδύσεις τα χρήματά σου. Αναζήτησε αξιόπιστες πηγές και εκπαιδεύσου συστηματικά. Όσο περισσότερη γνώση αποκτάς, τόσο μεγαλύτερη εμπιστοσύνη θα έχεις στις επιλογές σου.

3. Διάλεξε έμπειρους συμβούλους. Επένδυσε χρόνο στην επιλογή ανθρώπων που έχουν αποδεδειγμένη εμπειρία και πραγματικά νοιάζονται να σε βοηθήσουν. Η αξία της σωστής συμβουλής είναι ανεκτίμητη, καθώς μπορεί να προστατεύσει και να πολλαπλασιάσει την περιουσία σου.

Η επιτυχία δεν έρχεται τυχαία, έρχεται μετά από συνειδητές επιλογές και συνεχή προσωπική εξέλιξη. Όταν προστατεύεις το κεφάλαιό σου, ουσιαστικά προστατεύεις τον εαυτό σου, το μέλλον σου, και αυτούς που αγαπάς.

Πόσες φορές έχουμε αναγνωρίσει ένα πρόβλημα, ξέρουμε τις πιθανές λύσεις, κι όμως, για μέρες, εβδομάδες, μήνες ή ακόμη και χρόνια μετά, το πρόβλημα παραμένει… Αντί να δράσουμε, περιμένουμε κάτι με μαγικό τρόπο να αλλάξει από μόνο του ή περιμένουμε να το λύσει κάποιος άλλος. Μέχρι που το «εμπόδιο» μεγαλώνει τόσο, που γίνεται βάρος.

Πολύ συχνά στις συνεδρίες μου στο Coaching αναγνωρίζω αυτό μοτίβο παθητικότητας. Όμως μάντεψε… δεν είναι μόνη σου επιλογή.

Γιατί δεν αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα;

1. Έχουμε την ψευδαίσθηση ότι θα λυθεί μόνο του. Πιστεύουμε πως ο χρόνος ή οι άλλοι θα φροντίσουν για μας. Μπορεί να αποφεύγουμε την ευθύνη ή να φανταζόμαστε ότι το πρόβλημα θα εξαφανιστεί, όπως εξατμίζεται μια σταγόνα νερού. Αυτή η προσέγγιση δημιουργεί προσωρινή ανακούφιση και μας οδηγεί σε μεγάλα προβλήματα.
2. Ο φόβος της σύγκρουσης και της αλλαγής: Συχνά φοβόμαστε τις συνέπειες της δράσης, τις αντιδράσεις των άλλων, την ανασφάλειά μας, την αβεβαιότητα. Προτιμάμε τη βολεμένη δυσφορία από το άγνωστο της αλλαγής.
3. Ο φόβος της ανάληψης ευθυνών: Όταν μεταφέρουμε την ευθύνη στους άλλους, στην εταιρεία, στην κοινωνία, στο «σύστημα», νιώθουμε ότι αποφορτιζόμαστε. Στην πραγματικότητα απλώς παραδίδουμε τον έλεγχο και χάνουμε την ευκαιρία να αναπτύξουμε τις δεξιότητες και την αυτοπεποίθησή μας.

Τρία βήματα για να αντιμετωπίσεις τα προβλήματά τους αποτελεσματικά.

1. Αναγνώρισε την ευθύνη σου: Το πρώτο βήμα είναι να δεις το πρόβλημα ως δική σου πρόκληση. Σημαίνει να παραδεχτείς ότι η αναβλητικότητα και η παθητικότητα προέρχονται από εσένα, όχι από κάποιο εξωτερικό εμπόδιο. Με την αποδοχή της ευθύνης δεν κατηγορείς τον εαυτό σου, βάζεις τις βάσεις για να πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου.
2. Σπάσε το πρόβλημα σε μικρά βήματα: Όταν κάτι φαίνεται τρομακτικό, μπορείς να το χωρίσεις σε μικρά κομμάτια. Καθόρισε μικρές, ρεαλιστικές δράσεις, αντί να περιμένεις την τέλεια λύση. Αφιέρωσε λίγο χρόνο κάθε μέρα σε αυτά τα βήματα, ένα τηλεφώνημα, μια συζήτηση, μια απόφαση. Κάθε μικρή πράξη μειώνει τον φόβο και αυξάνει την αυτοπεποίθηση.
3. Ζήτησε υποστήριξη και καθοδήγηση: Μιλώντας με ανθρώπους που εμπιστεύεσαι ή με επαγγελματίες, αποκτάς πρόσβαση σε νέες οπτικές και εργαλεία. Κάποιος που έχει περάσει από παρόμοια δοκιμασία μπορεί να σου δείξει έναν δρόμο που δεν μπορείς να δεις αυτή τη στιγμή. Παράλληλα, η δέσμευση απέναντι σε κάποιον άλλον αυξάνει την υπευθυνότητα και την επιμονή σου.

Δες το εμπόδιο ως ευκαιρία.

Τα εμπόδια δεν είναι ποτέ αυτά που πιστεύουμε. Δεν είναι μόνο εξωτερικές δυσκολίες, συχνά είναι ο δικός μας τρόπος να αποφεύγουμε την ευθύνη και την αλλαγή. Όταν σταματήσεις να περιμένεις να λυθεί το πρόβλημα μόνο του και αποφασίσεις να δράσεις, ακόμη και με μικρά βήματα, μετατρέπεις το εμπόδιο σε εργαλείο. Και αυτό το εργαλείο θα σε βοηθήσει αν ανοίξεις νέο δρόμο, ο οποίος δεν θα είναι απλά μια διαδρομή προς τη λύση, Θα είναι η πορεία σου προς μια πιο ενεργή, πιο συνειδητή, πιο αυθεντική ζωή.

Η απραξία είναι επιλογή, ωστόσο έχεις πάντα μια άλλη επιλογή από την απραξία. Το επόμενο βήμα είναι δικό σου, όσο μικρό κι αν φαίνεται, είναι η αρχή της αλλαγής που αναζητάς.

Υπάρχουν στιγμές που νιώθεις σαν να είσαι έτοιμος να εκραγείς από την ενέργεια που έχεις. Θέλεις να βγεις εκεί έξω, να κυνηγήσεις κάτι που καλά - καλά δεν ξέρεις τι είναι. Κι όμως, για κάποιον λόγο, μένεις πίσω. Βρίσκεσαι ανάμεσα σε δύο αντίρροπες δυνάμεις. Από την μία την εσωτερική φλόγα που σε ωθεί να δράσεις, από την άλλη οι αλυσίδες του μυαλού σου που σε κρατούν μακριά από τη δράση.

Στο coaching βλέπω συχνά ανθρώπους που «διψούν» να κάνουν το βήμα, ωστόσο δεν το κάνουν… Όχι γιατί δεν ξέρουν πώς, αλλά γιατί τρία αόρατα χέρια τους κρατάνε πίσω.

1.Ο φόβος της αποτυχίας. Αν ξεκινήσω και δεν τα καταφέρω; Αν εκτεθώ; Η σκέψη του τι μπορεί να πάει στραβά συχνά υπερκαλύπτει τη χαρά του πιθανού αποτελέσματος.

2.Η άνεση της συνήθειας. Όσο κι αν γκρινιάζουμε για τη ρουτίνα μας, αισθανόμαστε «ασφάλεια» μέσα σε αυτή.

3.Η έλλειψη εσωτερικής σύνδεσης. Πολλές φορές η δίψα μας για δράση δεν μετατρέπεται σε δράση γιατί δεν έχουμε ξεκαθαρίσει το «γιατί» μας. Θέλουμε κάτι, αλλά δεν ξέρουμε ακριβώς γιατί το θέλουμε.

3 βήματα για να το ξεπεράσεις

1. Ονόμασε αυτό που θέλεις. Μην το αφήνεις να αιωρείται. Γράψε με σαφήνεια τι είναι αυτό που σε καίει. Όσο πιο συγκεκριμένο το κάνεις, τόσο πιο εύκολα θα το προσεγγίσεις.

2. Αποδόμησε τον φόβο. Γράψε τα χειρότερα σενάρια και δες πώς θα τα αντιμετώπιζες. Τελικά θα ανακαλύψεις ότι δεν είναι και τόσο τρομακτικά όσο έμοιαζαν.

3. Δώσε μικρές νίκες στον εαυτό σου. Μην περιμένεις το «μεγάλο ξεκίνημα». Ξεκίνα με ένα μικρό βήμα σήμερα. Αυτή η αίσθηση προόδου θα τροφοδοτήσει την ενέργειά σου για το επόμενο βήμα.

Η δίψα για δράση είναι δώρο. Αλλά αν την αγνοείς, γίνεται βάρος. Το σώμα και το μυαλό σου ξέρουν ότι έχεις περισσότερα να δώσεις και θα στο υπενθυμίζουν μέχρι να το τολμήσεις.

Η ερώτηση λοιπόν δεν είναι αν θέλεις.

Η ερώτηση είναι: Θα το κάνεις;

Η πειθαρχία δεν είναι μαστίγιο· είναι συνήθεια. Όταν η καθημερινότητά σου γίνεται βάρος, μια μικρή νέα συνήθεια μπορεί να γίνει η πυξίδα, όχι για να σε πιέσει, αλλά για να μην επιβαρύνεις άλλο τον εαυτό σου με τύψεις. Ξεκινάς από το πιο απλό που μπορείς να κάνεις. Εκεί κρύβεται η ελευθερία.

Οι μεγάλοι στόχοι μάς συνεπαίρνουν, αλλά συχνά καταρρέουν στο πρώτο εμπόδιο. Η συνήθεια, αντίθετα, δουλεύει αθόρυβα. Δεν ζητάει εντυπωσιακά αποτελέσματα, ζητάει επανάληψη. Κάθε μέρα. Με σεβασμό προς τον εαυτό σου.

1) Μηδενική τριβή

Κάνε το σωστό πράγμα, το ευκολότερο πράγμα. Αν θέλεις να γυμναστείς, άφησε το στρωματάκι γυμναστικής απλωμένο. Αν θέλεις να γράψεις, άνοιξε ένα κενό έγγραφο και δώσε του τίτλο από το προηγούμενο βράδυ. Έλα πιο κοντά στον στόχο σου

2) Ελάχιστη προσπάθεια.

Ξεκίνα τόσο λίγο που να είναι αδύνατο να αποτύχεις: δύο λεπτά διάβασμα, πέντε λεπτά περπάτημα, γράψε μία παράγραφο. Η ελάχιστη δόση δημιουργεί μια μικρή νίκη. Και οι μικρές νίκες δρουν σωρευτικά.

3) Δες την προόδό σου.

Δώσε μορφή σε αυτό που κάνεις. Μια απλή λίστα κάθε μέρα, ένα «X» στο ημερολόγιο, ένας μετρητής στο κινητό. Η πρόοδος που φαίνεται σε τροφοδοτεί με πρόθεση για να συνεχίσεις.

4) Τελετουργία κλεισίματος

Κλείσε τη μικρή πράξη με μια μικρή τελετή: κλείνω το τετράδιο, μαζεύω το στρωματάκι, σβήνω το φως. Το κλείσιμο σηματοδοτεί στον εγκέφαλο ότι «αυτό έγινε σήμερα».

Και τι γίνεται όταν αποτύχεις; Δεν τιμωρείς. Παρατηρείς. Ρυθμίζεις. Επιστρέφεις στο ελάχιστο. Η συνέπεια δεν είναι τιμωρία, είναι φροντίδα για αυτό που θες να γίνει τελικά.

Μερικές απαντήσεις καλλιεργούνται στη σιωπή. Δεν είναι αδιαφορία, είναι σεβασμός. Πριν μιλήσεις, δες τι είναι αυτό που νιώθεις. Ανάγκη, θυμό ή πρόθεση να βοηθήσεις; Η σιωπή ξεκαθαρίζει τα πάντα...

Η βιασύνη να «απαντήσουμε» σε κάτι, συχνά φέρνει περισσότερα προβλήματα. Μια μικρή παύση, αντίθετα, δημιουργεί το χώρο για να εκφραστεί η αλήθεια. Στη σιωπή ακούς τι πραγματικά θέλεις. Γιατί θέλεις να κάνεις κάτι.

1) Συναισθηματική εκκαθάριση

Αναγνώρισε καθαρά το συναίσθημα: «νιώθω φόβο», «νιώθω θυμό», «νιώθω ανάγκη να συνδεθώ». Όταν το ονομάσεις, το αποσαφηνίζεις. Και όταν το αποσαφηνίσεις, μειώνεις τις ανούσιες προσπάθειες να "ρίξεις" ευθύνες σε κάποιον άλλον..

2) Όρια χωρίς ενοχές

Το «όχι» είναι ένας τρόπος να φροντίσεις τον εαυτό σου, να προφυλάξεις την ελευθερία σου και την αλήθεια σου. Χτίζω όρια δεν σημαίνει δημιουργώ απόσταση, χτίζω τοίχους, σημαίνει ότι αναλαμβάνεις την ευθύνη για αυτό που μπορείς και για αυτό που δεν μπορείς.

3) Ανάληψη ευθύνης

Είναι πολύ εύκολο να πεις «εσύ φταις που νιώθω έτσι». Η προσωπική ευθύνη λέει «εγώ αναλαμβάνω το μέρος της ευθύνης που μου αναλογεί». Έτσι μπορούμε να χτίσουμε μια συζήτηση που να οδηγεί σε κάποιο αποτέλεσμα.

4) Το ευγενικό "Οχι"

Το "όχι" αφορά το αντικείμενο της συζήτησης και όχι το πρόσωπο. Δεν είναι απόρριψη, είναι επιλογή. Και η επιλογή είναι ένα από τα μεγαλύτερα προνόμια που μπορεί να έχει ο άνθρωπος.
Η σιωπή δεν είναι τιμωρία. Είναι χρόνος να ξεκαθαρίσεις τι φέρνεις μέσα στη σχέση: επιθυμία, φόβο, κόπωση ή πρόθεση. Και μετά να μιλήσεις από αυτό το σημείο.

Μικρές ασκήσεις ορίων:

• Γράψε σε ένα χαρτί τρεις φράσεις που περιλαμβάνουν "όχι" και σε εκφράζουν.

• Παρατήρησε μια στιγμή μέσα στην εβδομάδα όπου ένιωσες να «ρίχνεις την ευθύνη» σε κάποιον άλλον. Πως θα μπορούσες να το χειριστείς διαφορετικά;

• Πριν στείλεις ένα μήνυμα που θα φέρει κάποιον σε δύσκολη θέση, πάρε 3 αναπνοές και ρώτα: «ποιον σκοπό εξυπηρετεί αυτό;»

Πριν ρωτήσεις τον εαυτό σου «τι να κάνω» ή «πώς να το κάνω», ρώτα: «τι τύπος ανθρώπου θέλω να γίνω;». Ώστε στην συνέχεια ό,τι κάνεις να υπηρετεί μια ταυτότητα. Με αυτόν τον τρόπο η συνέπεια χτίζεται πιο εύκολα.

Οι περισσότεροι ξεκινάμε αλλαγές από τον στόχο: «θέλω να χάσω 5 κιλά», «θέλω να κάνω γυμναστική 3 φορές την εβδομάδα», «θέλω να διαβάζω 30′ τη μέρα». Γι’ αυτό συχνά τα παρατάμε. Το μυστικό δεν είναι να έχεις ένα μεγάλο πλάνο, αλλά ένα βαθύτερο πλάνο: όταν γίνεις ο άνθρωπος που το κάνει, το κάνεις!!!

Πως γίνεσαι ο άνθρωπος που θέλεις να είσαι;

• Ταυτότητα (ποιος είμαι) → αξίες/ρόλοι/πιστεύω.

• Διαδικασία (τι κάνω) → συνήθειες/ροές.

• Αποτέλεσμα (τι πετυχαίνω) → δείκτες/στόχοι.

Τα περισσότερα προγράμματα ξεκινούν από το αποτέλεσμα… Εμείς ξεκινάμε από την ταυτότητα και αφήνουμε τη διαδικασία να επιβεβαιώνεται με μικρές αποδείξεις.

Από: «Θέλω να τρέξω.» → Σε: «Είμαι άνθρωπος που κινείται καθημερινά, έστω 10′.»

Από: «Θέλω να διαβάζω.» → Σε: «Είμαι άνθρωπος που ανοίγει ένα βιβλίο κάθε μέρα, έστω για 10’.»

Από: «Θέλω να τρώω καλύτερα.» → Σε: «Είμαι άνθρωπος που ετοιμάζει ένα ισορροπημένο γεύμα κάθε μέρα.»

Η φράση «είμαι ο τύπος ανθρώπου που…» λειτουργεί σαν πυξίδα. Κάθε μικρή πράξη είναι μια ψήφος υπέρ αυτής της ταυτότητας.

1) Ποιος τύπος ανθρώπου θέλω να γίνω; (1 πρόταση)

2) Ποιες μικρές αποδείξεις θα το επιβεβαιώνουν καθημερινά; (1–2 συμπεριφορές 2′–10′)

Παράδειγμα:

Θέλω να είμαι άνθρωπος που φροντίζει το σώμα του.

Απόδειξη: 10′ περπάτημα μετά το φαγητό + 1 έξυπνο, γρήγορο και θρεπτικό πρωινό καθημερινά.

1. Επίλεξε ρόλο/αξία: γονιός που είναι παρών, επαγγελματίας που μαθαίνει, άνθρωπος που σέβεται το σώμα του.

2. Μετέφρασέ το σε μικρο-συμπεριφορές (κανόνας 2′): τόσο μικρές που να μην μπορείς να την αρνηθείς.

3. Συνδύασέ τις με καθημερινές σου συνήθειες: «Μετά τον καφέ → 2′ ημερολόγιο», «Μόλις κλείσω τον υπολογιστή → 10′ περπάτημα».

4. Δώσε καθημερινά αποδείξεις στον εαυτό σου: σημείωσε ✔ σε tracker. Δεν κυνηγάς την τελειότητα — χτίζεις την νέα σου ταυτότητα.

Υγεία: «Είμαι άνθρωπος που κινείται.» → 10′ κινητικότητα πριν το ντους.

Μάθηση: «Είμαι άνθρωπος που μαθαίνει.» → 1 σελίδα 5′ κάθε πρωί.

Εργασία: «Είμαι άνθρωπος που εξελίσσεται στην εργασία του.» → 15′ focus πριν ανοίξω email.

Σχέσεις: «Είμαι άνθρωπος που ακούει.» → 1 ερώτηση ανοιχτού τύπου «Πώς ήταν η μέρα σου;».

• Τελειομανία: «Αν δεν κάνω 30′, δεν έχει νόημα». Απάντηση: Η ταυτότητα χτίζεται με μικρές αλλαγές.

• Παλιά αυτοεικόνα: «Εγώ είμαι αναβλητικός/ή». Απάντηση: Είσαι ό,τι ψηφίζεις σήμερα, όχι ό,τι έκανες χθες.

• Αναβλητικότητα: Σχεδίασε συγκεκριμένο πότε-πού-πώς.

• Προετοιμασία από το βραδύ: τετράδιο στο τραπέζι, ετοιμάζουμε ρούχα και παπούτσια για την επόμενη μέρα, έτοιμο shaker.

• Ορατή υπενθύμιση: «Είμαι ο/η…» στοn καθρέφτη.

• Κλείσιμο ημέρας: 1-2 γραμμές «πώς ενίσχυσα σήμερα την ταυτότητά μου;».

Η αλλαγή δεν είναι sprint αλλά τρόπος ζωής. Δεν κυνηγάς να κάνεις τα σωστά πράγματα για λίγο, αλλά να γίνεις ο άνθρωπος που ό,τι κάνει το κάνει με συνέπεια.

Η προσκόλληση σε μία μόνο ταυτότητα μάς κρατά στάσιμους. Μάθε πώς να τη χρησιμοποιείς ως εργαλείο, όχι ως κλουβί.

«Εγώ δεν είμαι πρωινός τύπος.» «Εγώ είμαι αναβλητικός/ή.»

Οι ετικέτες βοηθούν να οργανώνουμε τον κόσμο, μέχρι που τελικά προβλέπουν την συμπεριφορά μας. Η εξέλιξη αρχίζει όταν χαλαρώνεις το “ποιος είμαι” και δοκιμάζεις νέες εκδοχές του εαυτού σου.

1) Τι είναι «προσκόλληση ταυτότητας»

• Συγχέω την αυτοεικόνα μου με την αλήθεια.
• Υπερασπίζομαι συνήθειες επειδή «ταιριάζουν στο ποιος είμαι», όχι επειδή με πάνε μπροστά.
• Μετράω την αξία μου από το αν «μένω πιστός» στην ετικέτα μου.

Κίνδυνος: Όσο ισχυρότερο το «είμαι…», τόσο στενότερο το πεδίο επιλογών.

2) Σημάδια ότι σε μπλοκάρει

• Απορρίπτεις ευκαιρίες με «δεν είμαι εγώ αυτό».
• Θυμώνεις όταν κάτι απειλεί την εικόνα σου.
• Κάνεις πράγματα ώστε να παραμείνεις συνεπείς με την ετικέτα σου και όχι για να έχεις το αποτέλεσμα που χρειάζεσαι.
• Νιώθεις ενοχές όταν κάνεις κάτι διαφορετικό.

3) Αρχή: Ταυτότητες = εργαλεία

Η ταυτότητά μας είναι σαν τις εκλογές. Χτίζεται με «ψήφους». Να θυμάσαι ότι η ψήφος αλλάζει. Το εργαλείο που σε εξυπηρετούσε χθες, ίσως σήμερα να σε περιορίζει.

4) Πρακτικά βήματα για να «ξεκολλήσεις»

1. Απογραφή ταυτότητας (10′):

Γράψε 3–5 φράσεις «Είμαι ο άνθρωπος που…». Δίπλα: με πάει μπροστά; (Ναι/Όχι/Ίσως).

1. Ο κανόνας του «Επίσης»:

Μεταμόρφωσε το απόλυτο σε πιθανότητα:

«Δεν είμαι πρωινός τύπος» → «Είμαι επίσης ικανός να κάνω κάτι για 10′ το πρωί όταν χρειάζεται.»

1. Μικρά πειράματα 7 ημερών:

Διάλεξε μια νέα εκδοχή (π.χ. «Διαβάζω καθημερινά για 10 λεπτά»).

Ψήφος: 2′–10′/μέρα. Σημείωσε ✔ σε εβδομαδιαίο πρόγραμμα.

1. Αλλαγή λέξεων:

Από «είμαι/δεν είμαι» → «σήμερα επιλέγω να…». Το ρήμα που θα χρησιμοποιήσεις, οδηγεί στην νέα σου ταυτότητα.

1. Πώς αποδεικνύεται αυτό:

Αν μια ταυτότητα δεν περνάει το τεστ «3 ψήφοι/εβδομάδα», δεν είναι ακόμη δική σου. Κάνε το πείραμα πιο εύκολο.

1. Περιβάλλον & άτομα:

Φρόντισε να βλέπεις στοιχεία στην καθημερινότητά σου που να σε οδηγούν στην αλλαγή. (βιβλίο πάνω στο γραφείο, παπούτσια κοντά στην πόρτα). Μίλα με 1 άτομο που ήδη ζει έτσι.

1. Απενεργοποίησε την τελειομανία σου:

Όριο «2 χαμένες μέρες max»—επιστρέφεις με πιο εύκολο τρόπο.

5) Παραδείγματα μετατόπισης

• Υγεία: «Είμαι runner» → τραυματισμός → σταματάω.

Νέα εκδοχή: «Είμαι άνθρωπος που φροντίζει το σώμα του.»

Ψήφοι: 10′ περπάτημα + 5′ ενδυνάμωση, καθημερινά.

• Καριέρα: «Ξέρω να κάνω μόνο ό,τι μου λένε να κάνω.»

Νέα εκδοχή: «Είμαι επαγγελματίας που λύνει προβλήματα.»

Ψήφοι: 1 ανάληψη μιας υπόθεσης/εβδομάδα.

• Σχέσεις: «Είμαι εσωστρεφής—δεν μιλάω.»

Νέα εκδοχή: «Είμαι άνθρωπος που ακούει και ρωτά.»

Ψήφοι: 1 ερώτηση ανοιχτού τύπου κάθε μέρα.

6) Συχνές παγίδες

• Όλα-ή-τίποτα: Αν βλέπω ότι δεν μου ταιριάζει τέλεια, το εγκαταλείπω. → Άνοιξε το εύρος των επιλογών σου και θα ανοίξει και η ταυτότητά σου.
• Ταμπέλες άλλων: «Στη δουλειά με ξέρουν έτσι». → Η ταυτότητα είναι διαπραγματεύσιμη, δεν επιβάλλεται.
• Κρυφός φόβος απώλειας: Άφησε παλιά «ναι» για να δημιουργήσεις χώρο σε νέα «ναι».

Δεν χρειάζεται να «σκοτώσεις» τον παλιό σου εαυτό. Χρειάζεται να του δώσεις εναλλακτικές. Όταν η ταυτότητά σου γίνει ευέλικτη, η εξέλιξη γίνεται συνήθεια.

Πώς ξεκινάς όταν νιώθεις «βαλτωμένος/η»; Μικρά tips που σπάνε την αδράνεια και σε βάζουν σε ροή, χωρίς υπερπροσπάθεια.

Το νερό που μένει ακίνητο θολώνει. Το ίδιο κι εμείς. Δεν χρειάζεσαι να συμβεί κάτι κακό, μπορείς και μόνο σου να ταράξεις τα νερά.

• Ασάφεια «δεν ξέρω ποιο είναι το επόμενο βήμα που χρειάζεται να κάνω».

• Υπερβολική φιλοδοξία «ξεκινάω απότομα και τα κάνω όλα μαζί».

• Κόπωση απόφασης & περισπασμοί.

• Βάζω τις «ετικέτες» που με κρατάνε σε αδράνεια «δεν είμαι πρωινός τύπος».

Χειρίσου έξυπνα το πως ξεκινάς. Κάν’ το τόσο μικρό που να μην μπορείς να το αρνηθείς (κανόνας 2′). Στόχος δεν είναι το αποτέλεσμα, είναι η απόδειξη ότι προχωράς.

• Σαφήνεια: θέτεις ξεκάθαρα το επόμενο βήμα, διατυπωμένο με ενεργητικό ρήμα.

• Ρυθμός: σταθερή ρουτίνα «μετά τον καφέ → 2′».

• Ενέργεια: 90″ reset (3 βαθιές αναπνοές, διάταση, νερό).

1) 90″ reset (αναπνοή, στάση, νερό).

2) 2′ κάτι σύντομο που σε οδηγεί στο στόχο.

3) +2′ αν νιώσεις ότι ξεκόλλησες «προαιρετικά». Κλείσε με ✔ στο mini‑tracker.

Μετά τον καφέ → 2′ σημειώσεις.

Με το κλείσιμο υπολογιστή → 10′ περπάτημα.

Με το βραδινό πλύσιμο δοντιών → 2′ αξιολόγηση της ημέρας.

Πριν: Τοποθέτησε αυτά που σε κινητοποιούν σε χώρο ορατό. Ώστε να σε «τραβάνε».

Κατά τη διάρκεια: μείνε εστιασμένος και μείωσε τους περισπασμούς και βάλε ορατό timer.

Μετά: κλείσιμο (✔ + 1 πρόταση «τι σε βοήθησε;»).

• Τελειομανία: «αυτό που κάνω δεν είναι αρκετό και δεν αξίζει» → Η συνέπεια θέλει μικρά βήματα.

• Διακοπές: αν για οποιαδήποτε πειστική δικαιολογία σταμάτησες, βάλε κανόνα «επιστροφή σε 2′» την πρώτη μέρα.

• Περισπασμοί: ασχολήσου μόνο με το απαραίτητο εργαλείο.

Το να ενεργοποιηθείς δεν χρειάζεται ταλέντο, χρειάζεται σχέδιο. Φτιάξε μια μικρή ροή σήμερα και άφησε την ταχύτητα για αργότερα.

Όσο προχωράμε, κάτι παράδοξο συμβαίνει: αρχίζουμε να αφαιρούμε. Το καράβι που βαραίνει από τα πολλά πράγματα, δεν πιάνει ποτέ λιμάνι. Η δεξιοτεχνία δεν φαίνεται από τον όγκο και την ποσότητα, αλλά από το πόσο εύκολα μπορούμε να «απεξαρτηθούμε» από κάτι περιττό.

Δεν πρόκειται για μια άδεια ζωή, χωρίς ιδέες και προορισμό. Απλά, αναρωτήσου σε τι επιλέγεις να πειθαρχήσεις. Έχεις την ικανότητα να λες «όχι» σε όσα σε αποδυναμώνουν, ώστε να δώσεις χώρο σε αυτά που σου είναι χρήσιμα; Η απλότητα είναι αυτό που μένει στο τέλος της ημέρας.

Πρακτικά, πρόκειται για 3 λέξεις: Στόχος. Σύστημα. Αποτέλεσμα. Βάζεις έναν στόχο για 7 ημέρες, ακολουθείς μια διαδικασία για να τον πετύχεις – όσο πιο απλή μπορείς - και ορίζεις τον τρόπο που θα κρίνεις την πρόοδό σου. Ένας αριθμός, αρκεί.

Πολλές φορές μπερδεύουμε την απλότητα με την απλοϊκότητα. Υπάρχουν συγκεκριμένες καταστάσεις που απαιτούν πολυπλοκότητα, όπως η ασφάλεια και η υγεία. Εκεί το ζητούμενο δεν είναι να αφαιρέσεις την ευθύνη, αλλά να αφαιρέσεις τον «θόρυβο». Κράτα λίστες ελέγχου με ξεκάθαρα βήματα, όχι ατελείωτα πλάνα.

Διάλεξε ένα απλό ζήτημα από την καθημερινότητά σου. Όρισε μια χρονική στιγμή και έναν τόπο. Γράψε στο χαρτί πώς θα το καταφέρεις με δύο προτάσεις. Σημείωσε ένα ✔ όταν το ολοκληρώσεις. Τίποτα άλλο. Αν στο τέλος της εβδομάδας δεν άλλαξε κάτι στην συμπεριφορά σου, σημαίνει ότι το ζήτημα δεν ήταν και τόσο απλό. Ξεκίνα ξανά με κάτι πραγματικά απλό και κάθε φορά βάζε κάτι λίγο πιο περίπλοκο. Έτσι εκπαιδεύεις τον εαυτό σου, ώστε όταν φτάσεις να ασχοληθείς με τα πραγματικά περίπλοκα ζητήματα της ζωής σου, να έχεις την εμπειρία να τα απλοποιήσεις και αυτά.

Τελικά, απλότητα είναι η ηρεμία που νιώθεις όταν όλα βρίσκονται στη θέση τους. Δεν χρειάζεται περισσότερη δύναμη – ενέργεια - προσπάθεια, χρειάζεται λιγότερος θόρυβος. Αν θες να το κάνουμε πράξη για 30 μέρες, στείλε μου DM με τη λέξη «Απλότητα».

Υπάρχουν μέρες που κάθεσαι μπροστά από μια άδεια σελίδα και νιώθεις το απόλυτο κενό. Κι όμως, αν μείνεις λίγο ακόμη, αρχίζεις να «διαβάζεις» κάτι που δεν γράφτηκε ακόμα. Ό,τι δεν υπάρχει, αλλά είναι έτοιμο να υπάρξει, δίνει εντολή στο χέρι σου να το σχηματίσει, πριν καν πιάσεις το μολύβι. Αυτό εννοώ όταν μιλάω για το να βλέπεις το ανείπωτο.

Η φράση «Διάβασε αυτά που δεν έχουν γραφτεί ακόμη» δεν είναι ποιητική, είναι ένας βασικός κανόνας της πειθαρχία. Είναι η ικανότητα να φαντάζεσαι το αποτέλεσμα σαν να έχει ήδη συμβεί και να γυρνάς ανάποδα, από εκεί προς το σήμερα. Αν ακούγεται απλό, είναι γιατί πράγματι είναι, αλλά μην το θεωρήσεις εύκολο. Θέλει ηρεμία, λίγους κανόνες και θάρρος να αποφύγεις κάθε περισπασμό.

Φαντάσου ότι βρίσκεσαι τρεις μήνες μετά. Κοιτάς τον εαυτό σου και λες: «Μια χαρά είμαι». Τι βλέπεις; Με μία φράση. Βλέπεις μικρές καθημερινές συνήθειες: ένα πρόγραμμα που κρατάς, δύο ώρες την εβδομάδα όπου δουλεύεις χωρίς περισπασμούς, έναν σύστημα που σε βοηθά να παίρνεις αποφάσεις. Η εικόνα αυτή - όσο πιο καθαρή είναι τόσο το καλύτερο - είναι το «γραμμένο» που ακόμη δεν έχει γραφτεί. Από εκεί ξεκινάμε.

Ο σχεδιασμός ανάποδα δεν είναι check‑list, είναι τρόπος να ζεις. Πρώτα ορίζεις το στιγμιότυπο της επιτυχίας και μετά ρωτάς: «Τι πρέπει να γίνει σήμερα για να φτάσω εκεί;» Όταν έχεις την απάντηση, κόβεις οτιδήποτε δεν βοηθά και κρατάς μόνο τα ελάχιστα που σε φέρνουν πιο κοντά. Ένα σύστημα, ένα ραντεβού με τον εαυτό σου, ένα αποτέλεσμα. Λιγότερα, και καλύτερα.

Θυμάμαι έναν επαγγελματία που ήρθε με εκατό ιδέες και κανένα αποτέλεσμα. Αντί να δουλέψουμε πάνω στις εκατό, σταθήκαμε για λίγο στην εικόνα του τριμήνου: πώς θα μοιάζει μια «ήρεμη, παραγωγική εβδομάδα» γι’ αυτόν; Δύο τρίωρα αφοσίωσης χωρίς τηλέφωνο. Ένα κείμενο την εβδομάδα που να έχει νόημα. Δύο ποιοτικές επαφές αντί για είκοσι βιαστικά μηνύματα. Από εκεί σχεδιάσαμε ανάποδα: κλείδωσε τα τρίωρα στο ημερολόγιο, διάλεξε μέρα διαβούλευσης, όρισε δύο ανθρώπους που θα μιλά με νόημα. Σε τέσσερις εβδομάδες, χωρίς φανφάρες και τυμπανοκρουσίες, είχε χτίσει ρυθμό.

«Κι αν οραματιστώ λάθος;» ρωτάς. Τότε κερδίζεις ακόμη κάτι καλύτερο: μαθαίνεις πιο γρήγορα. Το ανείπωτο δεν είναι να έχεις μαντικές ικανότητες, δείχνει εργατικότητα. Γράφεις μια πρόταση για το πώς θα μοιάζει το αποτέλεσμα που θέλεις, το δοκιμάζεις για επτά ημέρες και βλέπεις. Αν δεν αλλάζει τίποτα στη συμπεριφορά σου, την ξαναγράφεις με λιγότερα λόγια. Αν σε τραβάει προς τα μπροστά, την κρατάς. Η απλότητα εδώ δεν έρχεται κατά τύχη, έρχεται με συνέπεια και επιλογές.

Υπάρχει και ο αντίλογος: «Ο κόσμος είναι περίπλοκος. Πώς να χωρέσει σε τρεις γραμμές;». Συμφωνώ, και δεν προσπαθούμε να τον μικρύνουμε. Προσπαθούμε να μικρύνουμε τον θόρυβο. Σε πεδία όπου υπάρχουν πραγματικές ευθύνες (υγεία, ασφάλεια κλπ) σταματάς μόνο ό,τι είναι περιττό. Κρατάς λίστες ελέγχου, καθαρά βήματα, και προχωράς με ρυθμό. Η απλότητα δεν είναι αφέλεια, είναι εξοικονόμηση δυνάμεων.

Αν θέλεις έναν τρόπο για να αρχίσεις, δοκίμασε το εξής: γράψε στην κορυφή της σελίδας σου την πρόταση «Σε τρεις μήνες θα πω ότι…». Συμπλήρωσέ τη με απλά λόγια, χωρίς πολλά επιρρήματα. Τα επιρρήματα μας αποσυνδέουν από αυτό που θέλουμε. Έπειτα ρώτα: «Ποια είναι τα τρία μικρά πράγματα που αν τα κάνω κάθε εβδομάδα, αυτό θα πραγματοποιηθεί;». Κλείσε ένα ραντεβού με τον εαυτό σου, μία συνήθεια στην εργασία σου και έναν τρόπο που θα μετράς. Την απόδοση. Όλοι οι υπόλοιποι στόχοι θα περιμένουν. Κι αν δεν σου βγαίνει; Μείωσέ το μέχρι να σου βγει.

Στο τέλος της εβδομάδας, μην αναζητήσεις την τελειότητα. Αναζήτησε ίχνη ότι άρχισε να κινείται: έστω και ένα κείμενο που γράφτηκε χωρίς βιασύνη, μια ώρα που έμεινε καθαρή, ένα «όχι» που σε προστάτευσε. Η δεξιοτεχνία ανθίζει στην ηρεμία: δεν κάνει εντύπωση, αλλά αλλάζει τα πάντα στο πέρασμά της. Και καθώς μαθαίνεις να διαβάζεις αυτό που δεν έχει γραφτεί, θα παρατηρείς ότι η μέρα σου γεμίζει με λιγότερα πράγματα, αλλά καλύτερα πράγματα. Έτσι κερδίζεις χρόνο και ηρεμία.

Αυτό προσπαθώ να διδάξω κι εγώ στους ανθρώπους που δουλεύουμε μαζί: να κοιτούν μπροστά σαν να έχουν ήδη φτάσει, και να φέρνουν αυτήν την εικόνα στο σήμερα. Όχι με φωνές, όχι με εξαντλητικά πλάνα, αλλά με λίγους κανόνες που θα είναι σε θέση να τηρήσουν. Από το αποτέλεσμα προς τα πίσω

Αν νιώθεις ότι αυτός ο τρόπος σου ταιριάζει και θες να τον χτίσουμε σε δώδεκα εβδομάδες με σταθερό ρυθμό, μπορείς.

Ήρεμα, καθαρά, χωρίς θόρυβο. Όλο και καλύτερα.

Ακούω συχνά στις συνεδρίες μου: «Δεν ξέρω πως να βάζω όρια. Ξέρω μόνο ότι δεν είμαι περνάω καλά».

Αυτή είναι η πιο ειλικρινής περιγραφή που δηλώνει ότι κάποιος είναι έτοιμος να αναγνωρίσει το πρόβλημα. Ζούμε, δουλεύουμε, αγαπάμε, δημιουργούμε,

και παρ’ όλα αυτά νιώθουμε πως στεκόμαστε λίγα βήματα πριν από το «όριό μου». Κι όμως, το να πλησιάσεις τα όριά σου δεν είναι απαιτεί υπεράνθρωπη προσπάθεια, απαιτεί να τα έχεις οριοθετήσει και να κινείσαι άνετα μέσα σε αυτά. Να μπορείς να αξιολογείς ό,τι κάνεις χωρίς πίεση.

Στο coaching ακολουθούμε την λογική «θα περπατήσουμε μαζί» και όχι «θα σου δείξω πως να το κάνεις». Γιατί τα όρια δεν χτίζονται με δηλώσεις και πειραματισμούς, χτίζονται με ειλικρίνεια και βήμα – βήμα, με βάση τι έχει αξία για εμάς και τους άλλους γύρω μας.

Πώς μπορείς να πλησιάσεις τα όριά σου χωρίς να καείς;

1.Ορίζεις ένα ασφαλές πλαίσιο.

Συμφωνείς εκ των προτέρων τι θεωρείται πρόοδος, τι θεωρείται υπερβολή και που θα βάλεις το «στοπ» για να αυτο-προστατευτείς.

2.Διαλέγεις έναν ρυθμό που να μπορείς να κρατήσεις. Αν επιλέξεις πολλά πράγματα ταυτόχρονα σημαίνει ότι φοβάσαι και θέλεις να κρύψεις τον φόβο σου πίσω από αυτά. Όταν κάτι το κάνεις με ρυθμό, δηλώνει ότι έχεις εμπιστοσύνη σε αυτό που κάνεις και εμπνέεις εμπιστοσύνη και στους άλλους.

3.Κρατάς έναν συγκεκριμένο τρόπο μέτρησης. Όχι πολλούς, έναν!.

Στις συνεδρίες χρησιμοποιώ συχνά τα «capability sprints»:

μικρές περίοδοι δύο‑τριών εβδομάδων όπου στοχεύουμε να ξεκλειδώσουμε μία δεξιότητα σε πραγματικές συνθήκες.

Το sprint ξεκινά με μια ξεκάθαρη πρόταση: «Σε τρεις εβδομάδες θα μπορώ να…».

Έπειτα στήνουμε τη μικρότερη δυνατή ρουτίνα που κάνει την πρόταση πραγματοποιήσιμη, τόσο μικρή που να μην μπορείς να την αρνηθείς.

Στο τέλος κάθε εβδομάδας, ελέγχουμε τον τρόπο μέτρησης και ρωτάμε: «Με έφερε πιο κοντά;».

Αν ναι, συνεχίζουμε. Αν όχι, δεν αυτομαστιγωνόμαστε, αλλάζουμε την προσέγγιση, την απλοποιούμε και ξαναρχίζουμε.

Υπάρχει και ο πειρασμός του να θέλεις να φαίνεσαι ότι κινείσαι στα όρια. Εκεί είναι χρήσιμο να αξιοποίησης τη γνώμη ενός ανθρώπου που σε βλέπει χωρίς να σε κρίνει, που ρωτάει τις σωστές ερωτήσεις και κρατά τον καθρέφτη σταθερό. «Τι έμαθες;» «Τι θα κάνεις διαφορετικά;» «Τι σταματάς;». Η προσωπική ευθύνη δεν πρέπει να δημιουργεί θόρυβο, είναι διαυγής. Και αυτή η διαύγεια είναι που υπηρετεί το κοινό καλό: όταν ένας άνθρωπος πλησιάζει τα όριά του χωρίς να καίγεται, αφήνει πίσω του χώρο, ευγένεια και γίνεται πρότυπο.

Θυμάμαι μια δημιουργό που φοβόταν να δημοσιεύσει. Ήθελε να είναι όλα τέλεια και τιμωρούσε τον εαυτό της για κάθε ασυνέπειά της προς την τελειότητα. Αντί να κυνηγήσουμε την «τελειότητα», συμφωνήσαμε σε ένα μικρό πείραμα:

δύο κείμενα την εβδομάδα, 45’ αφοσίωσης το καθένα, χωρίς δικαίωμα δεύτερης ανάγνωσης.

Ο τρόπος μέτρησής μας ήταν απλός: *2 εβδομάδες* Τίποτα άλλο. Στις τρεις εβδομάδες, τα κείμενα άρχισαν να βγαίνουν μόνα τους.

Όχι όλα, αλλά αρκετά. Και αυτό ήταν αρκετό για να ξεπεράσει τον φόβο, χωρίς να «καεί» η ίδια.

Τα όρια δεν είναι σαν την γραμμή τερματισμού στο στίβο, είναι ένα φάσμα. Κάθε μέρα που πλησιάζεις, μετακινούνται λίγο παραπέρα, όχι για να σε εξαντλήσουν, αλλά για να σου δώσουν το χώρο να εξελιχθείς.

Εκεί μπαίνει το «κοινό καλό». Όταν βελτιώνεις ικανότητες, δεν το κάνεις μόνο για το βιογραφικό σου. Το κάνεις για να προσφέρεις περισσότερα, να υπηρετήσεις αποδοτικότερα, να γίνεις άνθρωπος που η παρουσία του

εκπέμπει ηρεμία. Η δεξιοτεχνία δεν περιορίζεται στο προσωπικό όφελος, αφήνει κοινωνικό αποτύπωμα.

Φυσικά, απαιτείται διάκριση. Υπάρχουν πεδία όπου τα πράγματα δεν είναι απλά, όπως η ασφάλεια και η υγεία. Σε αυτά δεν παίζεις με τα όρια. Ορίζεις τρόπους να ενεργήσεις, ζητάς δεύτερα γνώμη, προστατεύεις τον εαυτό σου και τους άλλους. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο σεβασμός των ορίων είναι σημάδι ωριμότητας, όχι αδυναμίας.

Αν θέλεις να ξεκινήσεις τώρα, πάρε μια σελίδα και γράψε: «Σε τρεις εβδομάδες θα μπορώ να…».

Κάν’ το όσο πιο συγκεκριμένο γίνεται. Διάλεξε τη μικρότερη ρουτίνα που σε οδηγεί εκεί, τόσο μικρή που να νιώθεις ότι παίζεις ένα παιχνίδι. Όρισε δύο ραντεβού με τον εαυτό σου στο ημερολόγιο. Βρες έναν τρόπο μέτρησης. Και άφησε τις μεγάλες δηλώσεις για αργότερα.

Το ζητούμενο δεν είναι να εντυπωσιάσεις, είναι να προχωρήσεις.

Στο τέλος της εβδομάδας, κάνε την πρώτη ανασκόπηση χωρίς κριτική διάθεση. Τρία ερωτήματα αρκούν: (1) Τι λειτούργησε; (2) Τι δεν λειτούργησε και γιατί; (3) Τι αλλάζω;

Αν μείνεις συνεπής σ’ αυτό, θα δεις ότι τα όρια δεν είναι ένας τείχος, είναι μία πορεία. Και θα αρχίσεις να τα πλησιάζεις με λιγότερο άγχος και περισσότερη σιγουριά.

Αυτό είναι το έργο μου ως coach: όχι να σε σπρώξω, αλλά να σε συνοδεύσω. Να κρατήσω το πεδίο ασφαλές, να σου δώσω πλαίσιο και ρυθμό, να γίνω ο καθρέφτης που σε βοηθά να δεις ό,τι ήδη υπάρχει μέσα σου.

Με σεβασμό στον χρόνο και στους ανθρώπους γύρω σου. Γιατί όταν ένας άνθρωπος κινείται προς τα όριά του με υπευθυνότητα, κερδίζει ο ίδιος, κερδίζουμε όλοι.

Αν αυτός ο τρόπος σου ταιριάζει, μπορούμε να τον χτίσουμε μεθοδικά, μαζί.

Υπάρχει ένας απλός τρόπος να χτίσεις αυτοπεποίθηση: να εκτιμάς τον εαυτό σου φροντίζοντας για την καθημερινή του εξέλιξη. Διάλεξε έναν τομέα και δούλεψέ τον με προσοχή. Μάθε κάτι σήμερα που χθες δεν ήξερες. Δημιούργησε κάτι. Χτίσε μια ρουτίνα που να σε κάνει να θέλεις να σηκώνεσαι το πρωί, ακόμα και τις μέρες που δεν έχεις διάθεση.

Η αυτοπεποίθηση δεν χτίζεται με λόγια, έρχεται ως αποτέλεσμα της ικανότητας. Και η ικανότητα δεν είναι στιγμιαία, την χτίζεις μέρα με την μέρα με μελέτη και πρακτική. Μικρές, μετρήσιμες κινήσεις: μια σελίδα σημειώσεων την ημέρα, δύο ώρες αφοσίωσης την εβδομάδα, μια δεξιότητα τον μήνα που να γίνει η «δεύτερη φύση» σου.

Όσο σέβεσαι αυτές τις μικρές δεσμεύσεις, τόσο το σώμα και το μυαλό σου, σε εμπιστεύονται.

Και κάπως έτσι, απλά, γεννιέται η αυτοπεποίθηση, χωρίς τυμπανοκρουσίες. Και δουλεύει…

Συχνά με ρωτούν: «Να κυνηγήσω τις αδυναμίες ή να καλλιεργήσω τις δυνάμεις;». Η εμπειρία μού λέει: από τις δυνάμεις ξεκινάς.

Οι αδυναμίες διορθώνονται καλύτερα όταν υπάρχουν δυνάμεις να στηριχτούν. Ξεκίνα από ό,τι ήδη σε κάνει ικανό: από την περιέργεια, την επιμονή, την ευγένεια στις σχέσεις.

Δώσε τους συχνότητα. Φτιάξε ένα «εργαστήρι» εβδομάδας που να τις δουλεύει συστηματικά.

Ένας απλός κανόνας που χρησιμοποιώ με όσους συνεργάζομαι: ένα μικρό πείραμα ικανότητας/εβδομάδα.

Διαλέγεις ένα θέμα (π.χ. «γράφω 200 λέξεων», «δύο ποιοτικές επαγγελματικές επαφές», «μία παρουσίαση») και το κάνεις με πλήρη προσοχή. Στο τέλος, ρωτάς: «Τι έμαθα;» «Τι κρατάω;» «Τι αλλάζω;».

Δεν χρειάζεται ένταση, χρειάζεται ρυθμός. Η αθόρυβη επανάληψη χτίζει την ικανότητα και η ικανότητα χτίζει την εμπιστοσύνη.

Και κάτι ακόμα: η μελέτη. Όχι ως συλλογή αποσπασμάτων, αλλά ως τεχνική. Διάλεξε ένα βιβλίο σχετικό με στο έργο σου και μελέτησέ το όπως

θα μελετούσες ένα όργανο: υπογράμμισε λίγες γραμμές, μετέτρεψέ τες σε άσκηση, δοκίμασέ τες στη δουλειά.



Τι σημαίνει «σεβασμός προς τον εαυτό» στην πράξη; Να κρατάς τον λόγο σου όταν δεν σε βλέπει κανείς.

Να μην κάνεις ό,τι κλέβει την προσοχή σου. Να επιλέγεις την σιωπή αντί για την επίδειξη. Να λες «όχι» εκεί που η ενέργεια σου νιώθεις ότι ξοδεύεται.

Και να αφήνεις κάθε εβδομάδα ένα αποτύπωμα. Κάτι που μπορούσες να μην κάνεις, αλλά το έκανες καλά.

Εκεί χτίζεται ο χαρακτήρας που στηρίζει την ικανότητα, και η ικανότητα φέρνει την βεβαιότητα που χρειαζόμαστε για να υπηρετήσουμε αυτά που επιθυμούμε.

Αν χρειάζεσαι πλαίσιο για να το ζήσεις αυτό σε βάθος, υπάρχει ένας δρόμος: να οργανώσεις τη βδομάδα σου γύρω από λίγες υψηλής αξίας πράξεις και να μετράς μόνο ό,τι μετράει. Όχι «να τα κάνω όλα», αλλά «να κάνω τα λίγα που με βοηθούν να εξελιχθώ».

Μ’ αυτή τη φιλοσοφία δουλεύω κι εγώ με ανθρώπους που αναλαμβάνουν ευθύνη για την τέχνη τους, την ομάδα τους, το έργο τους.

Με ρυθμό, με σεβασμό στον άνθρωπο, με καθαρές συμφωνίες.

Νιώθεις ότι αυτή η στάση σου ταιριάζει και θες να καλλιεργήσουμε ικανότητα μεθοδικά και ανθρώπινα; Γίνεται.

Όταν το μυαλό είναι «πολυάσχολο», τα σημαντικά χάνονται. Δεν τα ξεχνάς επειδή δεν αξίζει να τα θυμάσαι, αλλά επειδή σκορπίζεις την προσοχή σου εδώ και εκεί.

Για να επιστρέψουμε στα ουσιώδη χρειαζόμαστε κάτι που δεν είναι και το εντυπωσιακό: Μία διαδικασία.

Η διαδικασία είναι η τέχνη να βάζεις τάξη στο πριν, στο κατά τη διάρκεια και στο μετά. Να ξεκαθαρίζεις γιατί κάνεις κάτι, να μειώνεις την πολυπλοκότητα στο ελάχιστο, και να δίνεις στον εαυτό σου έναν ρυθμό που μπορεί να ακολουθήσει.

Ας το κάνουμε πρακτικά με ένα τρίπτυχο: Ξεκαθάρισε → Μείωσε → βάλε ρυθμό.

Ξεκαθάρισε: γράψε με μία πρόταση το αποτέλεσμα που επιδιώκεις και τις δύο προϋποθέσεις που χρειάζονται για να επιτευχθεί.

Μείωσε: αφαίρεσε βήματα μέχρι να χωρέσουν σε μία μικρή λίστα που να χωρά στην παλάμη σου.

Βάλε ρυθμό: βάλε στο ημερολόγιο δύο σχετικές ενέργειες την εβδομάδα και αξιολόγησε το αποτέλεσμα έτσι ώστε να έχει νόημα για σένα.

Οτιδήποτε άλλο είναι θόρυβος...

Η διαδικασία δεν σεβασμός προς τον εαυτό σου. Σε προστατεύει από το να τρέχεις άσκοπα, σου επιτρέπει να επιστρέφεις όταν διασπάσαι, και σου θυμίζει ότι η πρόοδος δεν είναι θέμα έμπνευσης, αλλά ρυθμού. Είναι επίσης ένας καλός τρόπος να συγχρονίζεται η ομάδα: όταν μοιράζεσαι το τρίπτυχο, οι αντιλήψεις συνδέονται, οι ενέργειες ευθυγραμμίζονται και τα «γιατί» γίνονται κοινά.

Δεν θα ξεχάσω ένας πελάτη μου στο coaching που πνιγόταν μέσα σε ατελείωτες λίστες. Εργαστήκαμε με «ένα πράγμα την ημέρα» και «τρία βήματα στην εργασία». Το σκορ μας ήταν τα καθαρά 90’ αφοσίωσης.

Τίποτα το τρομερό, απλά και μόνο συνέπεια. Μέσα σε εβδομάδες, η διάκριση ανάμεσα στο σημαντικό και στο επείγον έγινε ξεκάθαρη, και το άγχος άρχισε να υποχωρεί. Όχι επειδή μειώθηκαν οι ευθύνες, αλλά επειδή αυξήθηκε η τάξη.

Θα υπάρξουν μέρες που όλα θα μοιάζουν μπερδεμένα. Εκεί δεν χρειάζεται να εφεύρεις νέα μέθοδο. Χρειάζεται να γυρίσεις στο τρίπτυχο, να πάρεις μια ανάσα και να ξαναγράψεις την πρόταση αποτελέσματος.

Μπορείς να το κάνεις σε ένα μικρό χαρτί: «Αυτό που θα αλλάξω σήμερα είναι…».

Μετά, τρία βήματα, μία ενέργεια, και ένας τρόπος αξιολόγησης. Οραματίσου την διαδικασία ως ένα «σπίτι» στο οποίο επιστρέφεις γεμίζεις τις μπαταρίες σου, ανασυντάσσεις τις δυνάμεις σου και… συνεχίζεις.

Και κάτι σημαντικό: η διαδικασία δεν είναι θρησκεία. Προσαρμόζεται και απαιτεί ακρίβεια (ασφάλεια, συμμόρφωση) και δημιουργεί χώρο για δημιουργικότητα όταν χρειάζεται. Ουσιαστικά αφαιρεί τα περιττά. Αποδεικνύει κάθε μέρα ότι η απλότητα δεν είναι φτώχεια, αλλά ώριμη επιλογή.

Αν θες αυτή η τάξη να γίνει μέρος της καθημερινότητάς σου, χρειάζεσαι κάποιον να ρωτά τις σωστές ερωτήσεις και να σε φέρνει πίσω στο τρίπτυχο όταν ξεφεύγεις.

Μ’ αυτή τη φιλοσοφία εφαρμόζω το πρόγραμμα «Πως διαχειρίζομαι τον χρόνο μου και ιεραρχώ τις εργασίες μου.», με απλές δεσμεύσεις και ένα τρόπο αξιολόγησης που μετρά τα αποτελέσματα.

Υπάρχουν μέρες που νομίζεις πως η ακαταστασία «συμβαίνει» από μόνη της. Το γραφείο γεμίζει χαρτιά, το ημερολόγιο γεμίζει μικρο‑υποχρεώσεις, το μυαλό γεμίζει με ανοιχτά θέματα. Δεν είσαι εσύ το πρόβλημα, είναι η ακαταστασία. Τα συστήματα τείνουν να επιστρέφουν στο χάος αν δεν φροντίσουμε ώστε να μείνουν σε τάξη. Χωρίς μια μικρή σκόπιμη προσπάθεια, το σημαντικό πνίγεται από το επείγον.

Το δύσκολο δεν είναι να φτιάξεις ένα σύστημα, είναι να το κρατήσεις ζωντανό. Ένα νέο πολύπλοκο εργαλείο δεν είναι η λύση. Η λύση είναι, λίγη και καθημερινή εργασία με σύστημα, ώστε να συνεχίσει το σύστημα να δουλεύει. Ενέργειες που διατηρούν την τάξη και ενέργειες που επαναφέρουν την τάξη. Ένα καθημερινό reset πέντε λεπτών. Μια εβδομαδιαία ανασκόπηση. Μια αξιολόγηση για τα αποτελέσματα της εβδομάδας. Όσο πιο απλές διαδικασίες ακολουθούμε, τόσο πιο ανθεκτικές είναι.

Δουλεύοντας με ανθρώπους που η μέρα τους είναι γεμάτη, βλέπω ότι η φθίνουν στην ακαταστασία αργά και σταθερά. Ένα «ναι» παραπάνω, ένα σημείωμα χωρίς τις απαραίτητες λεπτομέρειες, μια εργασία χωρίς πλάνο εκτέλεσης και η ακαταστασία εμφανίζεται. Για να το προλάβεις, χρειάζεται να χτίσεις τρόπους σταθεροποίησης:

• Καθημερινό reset (5′): άδειασε το γραφείο, άδειασε τα εισερχόμενα, γράψε το σημαντικότερο πράγμα για την επόμενη μέρα.

• Εβδομαδιαία ανασκόπηση (20′): κλείσε/ανάθεσε/προγραμμάτισε κάθε ανοικτή εκκρεμότητα, ανανέωσε τις λίστες σου και τροποποίησε τις προτεραιότητες.

Η ακαταστασία αγαπάει την ασάφεια. Άρα εσύ οφείλεις να αγαπάς τη σαφήνεια. Γράψε στην πρώτη σειρά του εβδομαδιαίου προγράμματος την πρόταση: «Στο τέλος αυτής της εβδομάδας θα …». Μόνο μία. Συνδύασέ τη με τρία πράγματα που μπορούν να γίνουν σχετικά εύκολα. Αν η εβδομάδα σου ξεφύγει, μην τιμωρείς τον εαυτό σου, απλά επανάφερέ τον στην τάξη. Η τάξη δεν είναι κάτι που το πετύχαμε και τελειώσαμε, είναι αποτέλεσμα της καθημερινότητάς μας.

Στο νερό, κάθε κύμα τείνει να διαλύεται. Με τον ίδιο τρόπο και σώμα μας – αν το ακούσουμε - ξαναβρίσκει την τάξη. Το ίδιο και στην εργασία: όταν νιώθουμε ότι η ενέργειά μας σκορπίζετε, η σωστή αντίδραση δεν είναι να αυξήσουμε την ταχύτητα, αλλά να κάνουμε μικρές ενέργειες που θα μας βοηθήσουν να επανασυνδεθούμε με την εσωτερική μας πηγή ενέργειας.

Κάποιοι τομείς απαιτούν αυστηρότητα (ασφάλεια, υγεία). Σε αυτούς τους τομείς, η ακαταστασία δεν συγχωρείται.

Αν θέλεις να κρατήσεις μόνο ένα πράγμα από αυτό το κείμενο, κράτησε αυτό: η τάξη δεν χαρίζεται. Κερδίζεται με απλές, καθημερινές και σταθερές ενέργειες. Δώσε στον εαυτό σου λίγα, καλά μοτίβα και θα διαπιστώσεις ότι το σημαντικό κερδίζει σε σχέση με το επείγον.

Με αυτό το πνεύμα σχεδίασα το πρόγραμμα «Δομή & Ρυθμός — 12 εβδομάδων»: ένα πλαίσιο που σε βοηθά να στήσεις τρόπους για να βάλεις και να κρατήσεις σε τάξη τη δική σου ζωή και την εργασία σου.

Πόσες φορές έχεις ξεκινήσει κάτι με όρεξη κι ενθουσιασμό, και μετά από λίγες μέρες το εγκατέλειψες; Πόσες φορές έχεις πει "αύριο ξεκινάω" και το αύριο δεν ήρθε ποτέ; Η αλήθεια είναι απλή: δεν σου λείπει το όνειρο, σου λείπει η συνέπεια. Και η συνέπεια κρύβεται σε μια λέξη που περιέχει τεράστια δύναμη, αλυσίδα.

Ο James Clear, στο βιβλίο του "Atomic Habits", μας θυμίζει κάτι που όλοι γνωρίζουμε καλά: "Μην σπάτε την αλυσίδα των προπονήσεων και θα είστε σε φόρμα πολύ πιο γρήγορα από όσο φαντάζεστε. Μην σπάτε της αλυσίδα της καθημερινής δημιουργίας και θα έχετε να επιδείξετε πολύ εντυπωσιακό έργο". Αυτή η ιδέα δεν είναι καινούργια, ο Jim Rohn το έλεγε με άλλα λόγια: οι καθημερινές πειθαρχίες είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της επιτυχίας. Αυτό που κάνεις κάθε μέρα καθορίζει ποιος είσαι και τι μπορείς να πετύχεις.

Γιατί η Καταγραφή Αλλάζει τα Πάντα

Σκέψου κάτι απλό: ένα ημερολόγιο με σημειωμένες τις μέρες που προπονήθηκες, έγραψες, διάβασες ή δημιούργησες. Κάθε φορά που βάζεις ένα "ν" σε εκείνη τη μέρα, δεν καταγράφεις απλά μια πράξη, δημιουργείς μια οπτική απόδειξη της εξέλιξής σου. Η αλυσίδα μεγαλώνει, και κάτι μαγικό συμβαίνει: δεν θέλεις να τη σπάσεις!!!

Ο λόγος που η καταγραφή λειτουργεί αποτελεσματικά, είναι ότι συνδυάζει τρία βασικά στοιχεία:

• Την κάνει εμφανή: Βλέπεις τη συνήθειά σου μπροστά σου, δεν την ξεχνάς.
• Την κάνει ελκυστική: Κάθε νέο "ν" είναι μια μικρή νίκη που σε κάνει να θέλεις να συνεχίσεις.
• Την κάνει ικανοποιητική: Η οπτική πρόοδος δίνει άμεση ανταμοιβή στον εγκέφαλό σου.

Η επιτυχία δεν είναι το αποτέλεσμα ενός μεγάλου έργου, αλλά μικρών πράξεων που επαναλαμβάνονται.

Το Παράδειγμα που Αλλάζει την Οπτική

Φαντάσου έναν άνθρωπο που θέλει να ξαναρχίσει να γράφει. Την πρώτη μέρα γράφει μία παράγραφο. Την δεύτερη, άλλη μία. Την τρίτη, το ίδιο. Μετά από 30 μέρες, έχει 30 παραγράφους, έχει αρχίσει να δημιουργεί έργο. Αν όμως σταματήσει στην 5η μέρα, η αλυσίδα σπάει, η ορμή χάνεται, και η επόμενη φορά που θα προσπαθήσει να ξεκινήσει, θα είναι πιο δύσκολη. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στους ανθρώπους που πετυχαίνουν και σε εκείνους που παραμένουν στα όνειρα.

Δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι εκπληκτικό, χρειάζεται να κάνεις κάτι απλό, με συνέπεια, και με πίστη ότι η αλυσίδα που χτίζεις θα σε οδηγήσει εκεί που ονειρεύεσαι.

Ξεκίνα τη Δική σου Αλυσίδα Σήμερα

Αν νιώθεις ότι έχεις χάσει το ρυθμό σου, αν έχεις παρατήσει κάτι που ξεκίνησες με πάθος, τώρα είναι η στιγμή να ξαναρχίσεις. Διάλεξε μία συνήθεια - μόνο μία - που ξέρεις ότι θα σε φέρει πιο κοντά στο όνειρό σου. Πάρε ένα χαρτί, ένα ημερολόγιο, ή μια εφαρμογή, και ξεκίνα να καταγράφεις. Κάθε μέρα που τη ζεις, βάλε ένα "ν". Μην σπάσεις αυτή τη σειρά, γιατί κάθε μέρα που το κάνεις, γίνεσαι πιο δυνατός.

Η μεγαλύτερη δύναμη δεν βρίσκεται κάπου αλλού, βρίσκεται μέσα σου. Η αλυσίδα είναι η απόδειξη αυτής της δύναμης. Είναι η οπτική υπενθύμιση ότι μπορείς, ότι το κάνεις, ότι αξίζει!

Ποια συνήθεια θέλεις να ξεκινήσεις σήμερα; Ποια αλυσίδα θα χτίσεις; Γράψε μου στα σχόλια, θέλω να ακούσω το δικό σου ξεκίνημα.

Δώσε λίγο χρόνο στον εαυτό σου να σκεφτείς. Τι θυμάσαι από την χθεσινή μέρα; Από την χρονιά που πέρασε; Τον Μάιο του 2022; Ίσως όχι πολλά. Σίγουρα, θυμάσαι τη στιγμή που πήρες μια μεγάλη απόφαση, τη στιγμή που κάποιος σου είπε κάτι που σε άγγιξε, τη στιγμή που συνειδητοποίησες κάτι σημαντικό για τον εαυτό σου.

Δεν θυμόμαστε μέρες, θυμόμαστε στιγμές. Συνειδητοποιώντας αυτήν την αλήθεια, μπορείς να αλλάξεις όχι μόνο το πώς ζεις, αλλά και πώς δημιουργείς τη ζωή που θέλεις.​

Γιατί κάποιες Στιγμές έχουν περισσότερη Δύναμη από ολόκληρες Μέρες

Η ζωή δεν είναι απλώς ο χρόνος που περνά. Η ζωή είναι το σύνολο των εμπειριών και το συναίσθημα που αποκομίσαμε από αυτές.

Σκέψου τα παιδικά σου χρόνια. Δεν θυμάσαι όλες τις μέρες στο σχολείο, αλλά θυμάσαι τη στιγμή που ο δάσκαλός σου, σου είπε ότι είσαι ικανός σε κάτι. Δεν θυμάσαι κάθε καλοκαίρι, αλλά θυμάσαι εκείνο το βράδυ που κάθισες με την γιαγιά σου και σου μίλησε για τη ζωή της.​

Αυτές οι στιγμές δεν είναι τυχαίες. Είναι στιγμές με συναισθηματική ένταση, στιγμές όπου κάτι μέσα σου άλλαξε. Και το κλειδί είναι ότι μπορείς να δημιουργείς τέτοιες στιγμές συνειδητά.​​

Πώς να Δημιουργείς Στιγμές που Μένουν Αναλλοίωτες στη Μνήμη σου.

Οι άνθρωποι θυμούνται πώς τους κάνουμε να νιώθουν. Και αυτό ισχύει όχι μόνο για τις σχέσεις μας με τους άλλους, αλλά και για τη σχέση μας με τον εαυτό μας.​

Τρεις τρόποι να δημιουργήσεις αξέχαστες στιγμές:

1. Εστίασε στο τώρα. Αντί να ζεις στον αυτόματο πιλότο, εστίασε στη στιγμή. Όταν πίνεις τον καφέ σου το πρωί, μην κοιτάζεις το κινητό. Νιώσε τη γεύση, τη ζεστασιά, την ηρεμία. Αυτές οι μικρές στιγμές συνειδητότητας γίνονται δυνατές αναμνήσεις.​​

2. Χτίσε σύνδεση. Κάνε τους άλλους να νιώθουν σημαντικοί. Όταν ακούς έναν φίλο, μη σκέφτεσαι τι θα πεις μετά. Άκουσέ τον με προσοχή. Έτσι, αυτή τη στιγμή θα τη θυμάστε και οι δύο.​

3. Ανέλαβε την ευθύνη. Οι πιο δυνατές στιγμές δημιουργούνται όταν αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την εσωτερική μας κατάσταση. Η στιγμή που σταματάς να περιμένεις από τους άλλους να σε κάνουν ευτυχισμένο και αρχίζεις να δημιουργείς τη δική σου ευτυχία είναι μια στιγμή που αλλάζει τα πάντα.​

Η Στιγμή που Όλα Αλλάζουν

Ο Jim Rohn είχε μια τέτοια στιγμή στα 25 του, όταν συνάντησε τον μέντορά του. Μια σύντομη συζήτηση άλλαξε ολόκληρη τη ζωή του. Το σημείο κλειδί ωστόσο δεν ήταν η συζήτηση, ήταν η απόφασή του να δράσει με βάση αυτό που άκουσε.​

Κάθε μέρα μας συμβαίνουν δεκάδες πράγματα. Αλλά εμείς επιλέγουμε ποια θα γίνουν στιγμές. Η συμβουλή ενός φίλου, η ιδέα που σου ήρθε στο μυαλό ενώ περπατούσες, η επίγνωση για κάτι που πρέπει να αλλάξεις, όλα αυτά γίνονται στιγμές μόνο όταν τους δώσεις σημασία και μπεις στη δράση.

Ξεκίνα Σήμερα να Δημιουργείς Στιγμές.

Δεν χρειάζεται να περιμένεις μια μεγάλη αλλαγή ή ένα δραματικό γεγονός. Η δύναμη βρίσκεται στις μικρές, καθημερινές στιγμές που επιλέγεις να ζήσεις, δίνοντάς τους την κατάλληλη προσοχή.​

Σήμερα, πριν κοιμηθείς, σκέψου: Ποιες ήταν οι στιγμές της μέρας μου; Όχι τι έκανες, αλλά ποιες στιγμές σε άγγιξαν, σε ενέπνευσαν, σε έκαναν να νιώσεις ζωντανός. Και αύριο, προσπάθησε να δημιουργήσεις συνειδητά μια τέτοια στιγμή.

Γιατί τελικά, δεν είναι οι μέρες που πέρασες που καθορίζουν τη ζωή σου, είναι οι στιγμές που έζησες. Έχεις τη δύναμη να κάνεις κάθε σου στιγμή, σημαντική.​

Ποια θα είναι η επόμενή σου αξέχαστη στιγμή; Εσύ αποφασίζεις.

Ρίξε μια ματιά στις λίστες που έχεις με τις καθημερινές σου υποχρεώσεις. Και ψάξε μέσα σε όλα αυτά που προγραμματίζεις να κάνεις, υπάρχει η λέξη ξεκούραση; Υπάρχει κάτι που προγραμματίζεις να κάνεις για να αποφορτίζεσαι και να αναζωογονείς τον εαυτό σου;

Πριν δούμε πως μπορείς να εξισορροπήσεις την εργασία σου με την ξεκούρασή σου, ας παραδεχτούμε κάτι σημαντικό.

Δεν είμαστε φτιαγμένοι μόνο για να δουλεύουμε.

Σε έναν κόσμο που “πρέπει να παράγει διαρκώς”, ξεχνάμε ότι η δημιουργικότητα, η σοφία και η χαρά δεν έρχονται μέσα από την εξάντληση. Όσα ταλέντα και να έχεις, όσο τυχερός και να πιστεύεις ότι είσαι, αυτό που σε κρατάει δημιουργικό είναι η ικανότητά σου να ξέρεις πότε χρειάζεται να ξεκουραστείς. Και βέβαια δεν χρειάζεται πρώτα να εξαντληθείς για να ξεκουραστείς… Πολλοί αντιλαμβάνονται την ξεκούραση ως αδυναμία, ωστόσο πρόκειται για μια σοφή επιλογή που μας προστατεύει από το burnout, μας επιστρέφει στη δημιουργικότητα και μας βοηθά να συνεχίσουμε με ενέργεια.

Κάθε μέρα είναι διαφορετική.

Αν και η ρουτίνα μας δημιουργεί την εντύπωση ότι οι μέρες επαναλαμβάνονται, όταν βγούμε από αυτήν την πλάνη θα διαπιστώσουμε ότι κάθε μέρα έχει τα δικά της μοναδικά θαύματα. Αποδέξου αυτά που σου προσφέρει, δούλεψε και δημιούργησε τα μικρά σου έργα τέχνης σήμερα. Η αυριανή μέρα θα σου προσφέρει άλλα θαύματα. Κάθε μέρα δεν είναι ίδια με την προηγούμενη. Στην φύση κάθε εποχή έχει τον δικό της ρυθμό, τις δικές τις αρχές, μάντεψε, και εσύ στην φύση ανήκεις.

Πώς μπορείς αν εξισορροπήσεις εργασία και ξεκούραση;

• Δημιούργησε «παράθυρα» μέσα στη μέρα σου: Έστω για 5 λεπτά κάθε μία ώρα, ή 30 λεπτά κάθε 4 ώρες, εστίασε σε κάτι φαινομενικά απλό και ζήσε αυτά τα 5 λεπτά χωρίς να σκέφτεσαι το πριν ή το μετά. Έτσι σιγά-σιγά θα μπορέσεις να το μεταφέρεις και μέσα στις υπόλοιπες δραστηριότητες. Με αποτέλσμα, ακόμη και όταν δουλεύεις, θα ξεκουράζεσαι.
• Εφάρμοσε τεχνικές εναλλαγής έντασης/χαλάρωσης: Κάνε σύντομες βόλτες, διαλείμματα, βαθιές αναπνοές. Προγραμμάτισε την ξεκούραση σου με τον ίδιο ενθουσιασμό που προγραμματίζεις τις εργασίες σου.
• Μάθε να λες όχι χωρίς ενοχές: Μην είσαι πάντα διαθέσιμος. Ένα «όχι» μπορεί να φέρει πολλά «ναι».

Δώσε νόημα στις εργασίες σου και ποιότητα στην ξεκούρασή σου.

Όταν δουλεύεις μηχανικά, εργάζεσαι χωρίς έμπνευση. Φρόντισε να δίνεις τέτοιο ρυθμό στην εργασία σου που ο χρόνος να γίνει φίλος σου. Τότε θα διαπιστώσεις ότι η αποδοτική εργασία δεν σου ζητάει περισσότερο χρόνο, ζητάει καλύτερη ποιότητα. Οπότε φρόντισε να δίνεις στην εργασία σου τον καλύτερό σου εαυτό και αυτό θα σε κάνει να νιώθεις ότι ανανεώνεσαι. Και τότε εργασία και ξεκούραση γίνονται ένα.

Η εργασία και η ξεκούραση είναι οι δύο όψεις της ευτυχίας.

Είσαι έτοιμος να την δημιουργήσεις και να την απολαύσεις;

Κοίτα γύρω σου. Πόσα πράγματα έχεις; Πόσα από αυτά σε κάνουν πραγματικά ευτυχισμένο; Και πόσα από αυτά, απλώς βρίσκονται εκεί; Πως αντιλαμβάνεσαι την επιτυχία, την ευτυχία και την αξία της ζωής σου;

Πλούτος και χρήματα. Μήπως τα έχουμε μπερδέψει;

Η κοινωνία μάς έχει προγραμματίσει να πιστεύουμε ότι επιτυχία σημαίνει περισσότερα χρήματα, περισσότερα πράγματα, περισσότερα likes, περισσότερη αναγνώριση. Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι φτάνουν στην κορυφή της επιτυχίας και αναρωτιούνται: «Αυτό είναι όλο;»

Ο Jim Rohn το έθετε λίγο διαφορετικά: "Μπορείς πάντα να βρεις περισσότερα χρήματα, αλλά δεν μπορείς να βρεις περισσότερο χρόνο. Όταν περνάς μια μέρα κάνοντας κάτι, έχεις μια μέρα λιγότερη για να περάσεις με άλλον τρόπο". Τα χρήματα είναι ένα χρήσιμο εργαλείο, ωστόσο δεν μπορούν να αποτελούν τον σκοπό της ζωής σου. Όταν τα κάνεις σκοπό, χάνεις τις στιγμές που πραγματικά μετράνε, τη σύνδεση, την ησυχία και τη χαρά που σου δίνουν απλόχερα τα απλά πράγματα.

Αλήθεια, τι Σημαίνει να Είσαι Πλούσιος;

Ο αληθινός πλούτος, σύμφωνα με τον Sharma, δεν είναι μόνο χρήματα. Είναι 8 μορφές πλούτου που δημιουργούν μια πλήρη, ισορροπημένη ζωή: προσωπική δύναμη, αυθεντικότητα, εργασία που σε γεμίζει, ποιοτικές σχέσεις, υγεία, ηρεμία, ένας όμορφος τρόπος ζωής και ναι, οικονομική ασφάλεια. Χωρίς τις άλλες επτά, τα χρήματα δεν φέρνουν ευτυχία. Με τις άλλες επτά, νιώθεις πλούσιος ακόμα κι αν δεν έχεις τεράστια περιουσία.

Ο Dale Carnegie το εξηγούσε πολύ απλά: "Η ευτυχία δεν εξαρτάται από αυτά που έχεις, αλλά από τη στάση σου απέναντι σε αυτά που έχεις". Άνθρωποι με απίστευτα λίγα μπορεί να νιώθουν απίστευτα πλούσιοι, επειδή έχουν βρει την ηρεμία, την ευγνωμοσύνη και την αυθεντικότητα που τους γεμίζει.

Πώς να Ζήσεις Πλούσια Ζωή με Λιγότερα.

1. Επέλεξε την Απλότητα: Το να έχεις λιγότερα πράγματα δεν σημαίνει ότι στερείσαι. Σημαίνει ότι έχεις χώρο, χώρο για να αναπνεύσεις, να σκεφτείς, να δημιουργήσεις. Όταν μειώνεις το θόρυβο γύρω σου (πράγματα, υποχρεώσεις, απαιτήσεις), ανακαλύπτεις τι πραγματικά σε κάνει να νιώθεις ζωντανός.

2. Μέτρα την Ευτυχία σε Σχέσεις, όχι σε Πράγματα: Οι καλύτερες στιγμές της ζωής σου δεν ήρθαν με την αγορά κάποιου αντικειμένου, ήρθαν όταν μοιράστηκες κάτι με κάποιον. Ο χρόνος με τους αγαπημένους σου, οι συζητήσεις που σε έκαναν να σκεφτείς, οι στιγμές γέλιου και σύνδεσης, αυτός είναι ο πλούτος που δεν μπορείς να αγοράσεις με χρήματα.

3. Εκτίμησε Αυτά που Έχεις: Μια από τις σημαντικότερες συνήθειες ευτυχίας, είναι να μετράς τα μικρά καθημερινά που έχεις. Κάθε πρωί, πριν σηκωθείς, σκέψου τρία πράγματα για τα οποία είσαι ευγνώμων. Μπορεί να είναι ο ήλιος που μπαίνει από το παράθυρο, ο καφές που θα πιείς, η δυνατότητα να περπατήσεις. Η ευγνωμοσύνη αλλάζει τον τρόπο που βλέπεις τη ίδια την ζωή σου.

4. Γίνε Αυτό που Είσαι Πραγματικά: Ένας από τους πιο σίγουρους τρόπους να νιώσεις κενός είναι να προσπαθείς να γίνεις κάποιος άλλος. Αντί να επιδιώκεις το επιτυχημένο lifestyle κάποιου άλλου, βρες τι σε κάνει εσένα να νιώθεις ολοκληρωμένος. Η αυθεντικότητα είναι πλούτος, που κανείς δεν μπορεί να σου πάρει.

Ο Πλούτος που Χτίζεις Μέσα σου.

Τα χρήματα μπορεί να λύσουν προβλήματα, αλλά δεν δημιουργούν μια ζωή με πληρότητα. Ο αληθινός πλούτος είναι το ποιος έχεις γίνει και η ζωή που έχεις δημιουργήσει για τον εαυτό σου και τους άλλους.

Όταν μαθαίνεις να είσαι ευχαριστημένος με λίγα, ανακαλύπτεις κάτι εκπληκτικό: Είχες ήδη όλα όσα χρειαζόσουν. Ο πλούτος ήταν πάντα εδώ, στις σχέσεις σου, στην υγεία σου, στην ικανότητά σου να απολαμβάνεις την ησυχία, στην ελευθερία να επιλέγεις πώς θέλεις να ζεις.

Εσύ, τι επιλέγεις σήμερα που σε κάνει πλούσιο, χωρίς να σου κοστίζει τίποτα;

Πόσες φορές έχεις πει σε κάποιον «ευχαριστώ» ή «εκτιμώ αυτό που έκανες»; Και πόσες από αυτές το εννοούσες πραγματικά; Η ειλικρινής εκτίμηση φέρνει εντελώς διαφορετικά αποτελέσματα από την κολακεία.

Γιατί η Ειλικρινής Εκτίμηση Είναι Τόσο Δυνατή;

Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στην ειλικρινή εκτίμηση και την κολακεία. Η μία βγαίνει από την καρδιά σου και είναι ανιδιοτελής. Η άλλη είναι κυρίως δημιούργημα της σκέψης σου και είναι εγωιστική. Σκέφτεσαι και λες αυτό που άλλος θέλει να ακούσει και όχι αυτό που πραγματικά νιώθεις.

Όταν δείχνεις εκτίμηση, συμβαίνει κάτι μαγικό: δημιουργείς αληθινή σύνδεση. Ο άνθρωπος απέναντί σου το νιώθει. Το καταλαβαίνει στο βλέμμα σου, στον τόνο της φωνής σου, στην προσοχή που του δίνεις. Και αυτή η στιγμή μπορεί να αλλάξει όχι μόνο τη μέρα του, αλλά και ολόκληρη τη σχέση σας.

Ποια Είναι η Διαφορά;

Η εκτίμηση είναι μία από τις πιο υποτιμημένες αρετές της καθημερινής μας ζωής. Αλλά όταν την εκφράζουμε με ειλικρίνεια, μπορεί να μεταμορφώσει τις σχέσεις μας και να βοηθήσει τους άλλους να ξεδιπλώσουν δυνάμεις που ίσως ούτε οι ίδιοι γνώριζαν ότι είχαν. Μπορεί να τη θυμάται για πάντα, και να την επαναλαμβάνει για χρόνια.

Η Κολακεία, συνήθως είναι γενική και αόριστη, χωρίς ουσία: «Είσαι καταπληκτικός!»

Η Ειλικρινής Εκτίμηση, συνήθως είναι συγκεκριμένη και προσωποποιημένη: «Η υπομονή που έδειξες με τον πελάτη σήμερα ήταν εκπληκτική. Η ικανότητά σου να ακούς με ενσυναίσθηση έκανε τη διαφορά».

Πώς να Δείξεις Αληθινή Εκτίμηση

1. Σταμάτα να Σκέφτεσαι τον Εαυτό σου για 10 Δευτερόλεπτα. Σταμάτα να σκέφτεσαι τα επιτεύγματά σου και τις επιθυμίες σου. Προσπάθησε να εντοπίσεις τα καλά σημεία του άλλου. Η ειλικρινής εκτίμηση απαιτεί να βγεις από τον εαυτό σου και να δεις τον άλλον.

2. Γίνε πιο Συγκεκριμένος. Δεν αρκεί να πεις «υπέροχα». Πρέπει να πεις τι ακριβώς εκτιμάς. «Η παρουσίασή σου σήμερα ήταν εξαιρετική, ειδικά ο τρόπος που έκανες πολύπλοκες ιδέες να ακούγονται απλές». Η συγκεκριμένη εκτίμηση δείχνει ότι πρόσεξες πραγματικά.

3. Άσε τη Στρατηγική στην άκρη. Όπως λέει ο Jim Rohn. Μάθε να εκφράζεσαι, όχι να προσπαθείς να εντυπωσιάσεις. Όταν προσπαθείς να εντυπωσιάσεις, δημιουργείς απόσταση. Όταν εκφράζεσαι με ειλικρίνεια, χτίζεις γέφυρες. Οι άνθρωποι θέλουν να σχετιστούν με κάποιον που λέει «Κι εγώ το ίδιο. Σε καταλαβαίνω», όχι με κάποιον που τους κοιτά αφ’ υψηλού.

4. Δείξε Καλοσύνη σε Όλους, Όχι Μόνο σε Όσους Μπορούν να σε Βοηθήσουν. Πόσο καλός πρέπει να είσαι; Όσο το δυνατόν περισσότερο. Σε ποιον να δείξεις καλοσύνη; Σε όλους όσους συναντάς. Η αληθινή εκτίμηση δεν είναι εργαλείο διαχείρισης των άλλων, είναι τρόπος ζωής. Όταν είσαι ευγενικός με τον σερβιτόρο, τον υπάλληλο στο κατάστημα, τον συνάδελφο, δείχνεις ότι η καλοσύνη σου είναι γνήσια και δεν υποκρίνεσαι.

Τι Συμβαίνει Όταν Δείχνεις Ειλικρινή Εκτίμηση;

Όταν αναγνωρίζεις με ειλικρίνεια τη σημασία ενός ανθρώπου, του δείχνεις ότι αξίζει. Και αυτό μπορεί να αλλάξει όλη τη δυναμική της σχέσης σας και να ενισχύσει την αυτοεκτίμησή του.

Η ειλικρινής εκτίμηση είναι ένα είδος επένδυσης, που κάθε άνθρωπος θέλει να έχει. Συνήθως επιστρέφει σε εσένα πολλαπλάσια και όχι απαραίτητα από εκεί που την έδωσες.

Η Εκτίμηση Είναι Επιλογή

Κάθε μέρα έχεις την ευκαιρία να πεις σε κάποιον κάτι που θα το θυμάται για χρόνια. Μπορεί να είναι ένας συνάδελφος, ένας φίλος, ένα μέλος της οικογένειάς σου, ή ακόμα και ένας άγνωστος. Αρκεί να είναι ειλικρινής, χωρίς στρατηγική και δεύτερες σκέψεις, έτσι ώστε να σου γίνει τρόπος ζωής.

Εσύ σε ποιόν θα δείξεις ειλικρινή εκτίμηση, σήμερα;

Κοίτα γύρω σου αυτή τη στιγμή. Πόσα από τα πράγματα που σε περιβάλλουν τα χρησιμοποίησες τον τελευταίο μήνα; Και πόσα από αυτά απλώς… πιάνουν χώρο;

Κάθε τόσο ξεκαθαρίζεις τα πράγματά σου και πετάς, και έπειτα κάνει ξανά το ίδιο και ξανά και ξανά; Θέλεις να το αλλάξεις αυτό;

Εστίασε πρώτα σε αυτό που ΔΕΝ χρειάζεσαι. Αυτή η αλλαγή προοπτικής, από το "τι χρειάζομαι να πάρω" στο "τι δεν χρειάζομαι πλέον", μπορεί να μεταμορφώσει όχι μόνο τον χώρο σου, αλλά και ολόκληρη τη ζωή σου.​

Γιατί Αρχίζουμε με το "Τι ΔΕΝ Χρειάζεσαι";

Η σύγχρονη κοινωνία μάς έχει μάθει να σκεφτόμαστε σε θετικά, και αυτό είναι καλό. Όχι πάντα… Τα περισσότερα πράγματα, οι περισσότερες επιλογές, οι περισσότερες δυνατότητες, τελικά μας προκαλούν χάος. Ο μινιμαλισμός δεν είναι απλώς αισθητική, είναι φιλοσοφία ζωής και βασίζεται στην ιδέα ότι δεν σου λείπει τίποτα.​

Όταν αφαιρείς το περιττό, ανακαλύπτεις κάτι εκπληκτικό: Είχες ήδη όλα όσα χρειαζόσουν. Η ευτυχία δεν βρίσκεται στη συσσώρευση πραγμάτων, αλλά στην ελευθερία που σου δίνει το να ζεις με λιγότερα.​

Όπως λέει ο Robin Sharma: "Η σαφήνεια προηγείται της επιτυχίας". Και η σαφήνεια έρχεται όταν αφαιρείς τον θόρυβο, τόσο στον χώρο σου όσο και στο μυαλό σου.​

Τι Συμβαίνει Όταν Αφαιρείς το Περιττό;

Αποχαιρετόντας σχεδόν όλα τα πράγματά σου θα διαπιστώσεις με έκπληξη ότι αλλάζεις και εσύ ο ίδιος. Όταν ξεφορτωθείς τα περισσότερα αντικείμενά σου, θα ανακαλύψεις ότι θα σταματήσεις να συγκρίνεσαι. Θα σταματήσεις να νιώθεις ντροπή για το σπίτι σου, θα σταματήσεις να ζηλεύεις τους άλλους, να τρέχεις στην αέναη κούρσα της σύγκρισης και της συσσώρευσης.​

Με κάθε κομμάτι χαρτί που θα ανακυκλώσεις, με κάθε αντικείμενο που θα δωρίσεις… θα αρχίσεις να νιώθεις ότι ένα τεράστιο βάρος φεύγει από τους ώμους σου και το μυαλό σου. Αρχίζεις να νιώθεις απελευθέρωση. ​

Όσοι υιοθετούν τον μινιμαλισμό αναφέρουν ότι πλέον έχουν αυξημένη νοητική σαφήνεια, μειωμένο άγχος και πιο αυθεντικές σχέσεις.

Πώς να Ξεκινήσεις με το "Τι ΔΕΝ Χρειάζεσαι"

1. Κάνε την Ερώτηση: "Το Χρησιμοποιώ;". Πέταξέ το αν δεν το έχεις χρησιμοποιήσει". Δεν χρειάζεται να σκεφτείς "μήπως το χρειαστώ κάποια μέρα". Αν δεν το έχεις χρησιμοποιήσει εδώ και μήνες ή χρόνια, η απάντηση είναι ξεκάθαρη.​

2. Αποχαιρέτησε τον "Ιδανικό Εαυτό" σου. Πολλά από τα πράγματα που κρατάμε ανήκουν σε έναν εαυτό που φαντασιωνόμαστε, όχι στον πραγματικό εαυτό μας. Τα ρούχα που θα φορέσουμε "όταν χάσουμε κιλά", τα βιβλία που θα διαβάσουμε "όταν βρούμε χρόνο", τα εργαλεία που θα χρησιμοποιήσουμε "όταν αποκτήσουμε το hobby". Όταν τα διώχνεις όλα αυτά, δεν χάνεις τίποτα, απλά απελευθερώνεις χώρο για τον πραγματικό σου εαυτό.​

3. Μείωσε τις Συγκρίσεις. Όπως λέει ο Jim Rohn: "Η αληθινή αποτελεσματικότητα είναι να διαλέγεις το σωστό πράγμα να κάνεις, όχι να κάνεις περισσότερα πράγματα". Όταν σταματάς να συγκρίνεσαι με τους άλλους, σταματάς να νιώθεις ότι "σου λείπει κάτι". Και όταν αυτό συμβεί, οι διαφημίσεις, οι celebrities, το Instagram, οι βιτρίνες δεν έχουν πια καμία επίδραση πάνω σου.​

4. Επικεντρώσου στις Εμπειρίες, Όχι στα Αντικείμενα. H εμπειρία είναι που χτίζει τα μοναδικά μας χαρακτηριστικά, όχι τα αντικείμενα. Αυτό που σε κάνει εσένα δεν είναι τα πράγματα που έχεις, είναι οι στιγμές που ζεις, οι άνθρωποι που αγαπάς, οι εμπειρίες που σε γεμίζουν.​

Η Ελευθερία του Να Ζεις Απλά

Ο Sasaki το λέει απλά: "Δεν μπορώ να πιστέψω πόσο άλλαξε η ζωή μου. Ξεφορτώθηκα τα περισσότερα από τα υπάρχοντά μου, και τώρα είμαι πραγματικά ευτυχής". Το να ζεις ως μινιμαλιστής με τα απολύτως απαραίτητα δεν προσφέρει μόνο επιφανειακά οφέλη όπως ένα τακτοποιημένο δωμάτιο ή την ευκολία στο καθάρισμα, σε οδηγεί σε μια πιο θεμελιώδη αλλαγή. Σου δίνει την ευκαιρία να σκεφτείς τι σημαίνει πραγματικά να είσαι ευτυχισμένος.​ Και αυτή η ελευθερία δεν έχει τίμημα.

Εσύ, ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα αποχαιρετήσεις σήμερα;

Ακούμε συχνά τη φράση ότι «είμαστε το αποτέλεσμα των σκέψεων και των συνηθειών μας». Κύριος παράγοντας στη διαμόρφωσης των σκέψεων και των ενεργειών σου, είναι η αντιληπτική σου Ικανότητα. Παρατήρησε, πόσο συχνά, όταν συμβαίνει κάτι, λες «Αυτό είναι το πρόβλημα». Και πόσες φορές σταμάτησες να σκεφτείς: «Μήπως το βλέπω λάθος;»

Η διαφορά ανάμεσα στο να βλέπεις καθαρά και το να βλέπεις μέσα από το φίλτρο του φόβου, της υπερβολής και της παρερμηνείας μπορεί να αλλάξει όχι μόνο την αποτυχία σε επιτυχία, αλλά και ολόκληρη τη ζωή σου.

Γιατί η Αντιληπτική Ικανότητα Είναι τα Πάντα;

Όπως λέει ο Επίκτητος: «Δεν είναι τα πράγματα που μας ταράζουν, αλλά οι κρίσεις μας γι' αυτά». Και αυτή η φράση κρύβει μια μεγάλη αλήθεια: Η πραγματικότητα δεν είναι το πρόβλημα, το πρόβλημα είναι ο τρόπος που την βλέπουμε.

Η αντιληπτική μας ικανότητα είναι που διαμορφώνει την πραγματικότητά μας. Μια αρνητική ή παραμορφωμένη οπτική μπορεί να μετατρέψει διαχειρίσιμες καταστάσεις σε ανυπέρβλητα προβλήματα, ενώ μια καθαρή και ορθολογική προοπτική μπορεί να αποκαλύψει ευκαιρίες μέσα στα εμπόδια.

Υπάρχει μια φράση του Μάρκου Αυρύλιου που εμένα προσωπικά, με βοήθησε να αλλάξω την ζωή μου: «Αυτό που εμποδίζει τη δράση προωθεί τη δράση. Αυτό που στέκεται ως εμπόδιο στο δρόμο σου, γίνεται ο δρόμος». Στην ζωή θα αντιμετωπίσεις προβλήματα. Τα πράγματα δεν θα πάνε όπως τα σχεδίασες. Αλλά αντί να καταρρεύσεις κάτω από το βάρος των δυσκολιών, μπορείς να χρησιμοποιήσεις κάθε εμπόδιο ως πρώτη ύλη για να χτίσεις κάτι καινούργιο.

Η Διαφορά Ανάμεσα στο Πρόβλημα και στη Λύση.

"Οι αντιλήψεις σου είναι το πρόβλημα". Όταν συγκρατήσεις τα συναισθήματά σου, μπορείς να δεις τα πράγματα όπως πραγματικά είναι. Μπορείς να το κάνεις χρησιμοποιώντας την παρατηρητικότητά σου.

Εστιάζοντας στη Λύση:

• Βλέπεις τα γεγονότα όπως είναι, χωρίς να προσθέτεις φόβους και υπερβολές.
• Αντιστέκεσαι στον πειρασμό και τη συναισθηματική αντίδραση.
• Διατηρείς αντικειμενική σκέψη, ακόμα κι αν η κατάσταση είναι πολύ δελεαστική ή πολύ τρομακτική.
• Κρατάς τον ψυχισμό σου ήρεμο και ατάραχο. ​

Εστιάζοντας στο πρόβλημα:

• Ερμηνεύεις τα γεγονότα μέσα από το φακό του συναισθήματος, του φόβου, της απογοήτευσης και ντροπής. ​
• Βλέπεις "ανυπέρβλητα εμπόδια", "τεράστια κωλύματα", "καταστροφές". ​
• Δημιουργείς από μόνος σου προβλήματα που δεν υπάρχουν.
• Μετατρέπεις τη δυσκολία σε δραματική κατάσταση. ​

Πώς να Εκπαιδεύσεις την Αντιληπτική σου Ικανότητα.

1. Σταμάτα και Ρώτα: "Τι Είναι Αυτό;" Πριν αντιδράσεις, δώσε στον εαυτό σου λίγο χρόνο. Κοίταξε την κατάσταση απαλλαγμένη από το συναίσθημα. Είναι ένα «τεράστιο πρόβλημα» ή μια δυσάρεστη κατάσταση που μπορείς να διαχειριστείς; Η παρατήρηση είναι δεξιότητα που μπορείς να καλλιεργήσεις.

2. Διαχώρισε το Γεγονός από την Ερμηνεία. Το γεγονός: "Έχασα τη δουλειά μου". Η ερμηνεία: "Η ζωή μου τελείωσε". Το πρώτο είναι πραγματικότητα. Το δεύτερο είναι η κρίση σου γι' αυτό. Και όπως λέει ο Επίκτητος, η κρίση είναι που σε ταράζει, όχι το γεγονός.

3. Αναζήτησε την Ευκαιρία Μέσα στο Εμπόδιο. Η στωική φιλοσοφία αντιμετωπίζει τα εμπόδια ως πρώτη ύλη για ανάπτυξη. Κάθε δυσκολία είναι ευκαιρία για αυτοβελτίωση. Κάθε αντίσταση είναι ευκαιρία να γίνεις πιο δυνατός.

4. Αποδέξου Αυτό που Δεν Μπορείς να Αλλάξεις. Η Τέχνη της Αποδοχής δεν είναι παθητικότητα. Είναι να αγαπάς ό,τι σου συμβαίνει, γιατί ξέρεις ότι μπορείς να το διαχειριστείς, ή ότι δεν υπάρχει τίποτα που μπορείς να κάνεις γι' αυτό. Απελευθερώνοντας το άγχος για ό,τι δεν μπορείς να ελέγξεις, μπορείς να επικεντρωθείς στο τι μπορείς να ελέγξεις: τις σκέψεις σου, τις πράξεις σου, τη στάση σου.

Η Ζωή σου Είναι Αυτό που Σκέφτεσαι

Όταν καλλιεργήσεις τη στωική νοοτροπία, μπορείς να κάνεις τη ζωή σου πιο ολοκληρωμένη, να αποκτήσεις έναν σκοπό και να είσαι γεμάτος χαρά και ευτυχία, ανεξάρτητα από τις εξωτερικές συνθήκες που αντιμετωπίζεις.

Η αλλαγή δεν έρχεται από το να αλλάξεις την πραγματικότητά σου. Έρχεται από το να αλλάξεις τον τρόπο που την βλέπεις. Και αυτή η αλλαγή είναι στο χέρι σου. Πάντα ήταν!

Εσύ, σε ποιο «Πρόβλημα» ή «Λύση» θα εστιάσεις σήμερα;

Η ζωή είναι η εμπειρία που δημιουργείς μέσα από αυτό που κάνεις, μέσα από αυτό που αισθάνεσαι και σκέφτεσαι. Και όταν αυτές οι τρεις διαστάσεις ευθυγραμμίζονται, τότε συμβαίνει κάτι μαγικό: μπαίνεις στην κατάσταση ροής.​

Τι Σημαίνει να Ζεις Μέσα από την Εμπειρία;

Ξεκίνα, ρωτώντας τον εαυτό σου: «Τι σημαίνει για σένα, καλή ζωή;». Χρήματα; Μια «καλή» δουλειά; Ελεύθερος χρόνος; Τίποτα από τα παραπάνω. Μια καλή ζωή δεν καθορίζεται από εξωτερικές συνθήκες, αλλά από την ποιότητα της εμπειρίας που δημιουργείς.​ Η πραγματική ευτυχία δεν έρχεται από εξωτερικές επιβραβεύσεις ή πράγματα που έχεις κατακτήσει. Έρχεται από εσωτερική ικανοποίηση και την ποιότητα της εμπειρίας. Και αυτή η εμπειρία χτίζεται μέσα από τρεις διαστάσεις:​

1. Τι κάνεις. Η δράση. Το να κάνεις κάτι με όλη σου την ύπαρξη και να είσαι εκεί. Να μην «τρέχει» το μυαλό σου αλλού, να μην λειτουργείς αυτόματα, αλλά με πλήρη συναίσθηση. Όταν κάνεις κάτι και είσαι απόλυτα εκεί, χάνεις την αίσθηση του χρόνου και τίποτα άλλο δεν έχει σημασία εκτός από αυτό που κάνεις εκείνη τη στιγμή.

2. Τι Αισθάνεσαι . Πώς αισθάνεσαι όταν κάνει κάτι. Όχι απλά να κάνεις κάτι, αλλά να νιώθεις τι κάνεις. Να νιώθεις τη χαρά, την πρόκληση, τη δημιουργικότητα και την ενέργεια. Οι κατώτερες συναισθηματικές καταστάσεις, φόβος, άγχος, ανησυχία, ζήλια, δεν υπάρχουν. Εστιάζεις τόσο βαθιά σε αυτό που κάνεις, που χάνεις την αντίληψη του εαυτού σου.​

3. Τι σκέφτεσαι. Η ψυχική ενέργεια που κατευθύνεται ολοκληρωτικά προς έναν στόχο. Χωρίς διάσπαση προσοχής, χωρίς εσωτερικές συγκρούσεις, αλλά απόλυτη και πλήρης ευθυγράμμιση. Όταν σκέφτεσαι καθαρά, με όλη την προσοχή σου εστιασμένη, χωρίς περισπασμούς, τότε η σκέψη γίνεται μέρος της ροής.​

Όταν αυτές οι τρεις διαστάσεις ενωθούν, νιώθεις, δρας και μαθαίνεις, ταυτόχρονα και βιώνεις την κατάσταση ροής.​

Τι Είναι η Ροή και Γιατί Είναι Σημαντικό;

Η ροή είναι μια κατάσταση όπου εμπλέκεσαι τόσο βαθιά σε μια δραστηριότητα που τίποτα άλλο δεν φαίνεται να έχει σημασία. Είναι η κατάσταση όπου χάνεις την αίσθηση του χρόνου, και βιώνεις βαθιά απόλαυση, δημιουργικότητα και απόλυτη σύνδεση με τη ζωή.​

Οι άνθρωποι που βρίσκονται σε ροή αναφέρουν ότι:​

• Αποροφούνται τόσο από την δραστηριότητά τους, που δεν μπορούν να επηρεαστούν από τίποτα άλλο​.
• Αισθάνονται ότι ελέγχουν αυτό που κάνουν.
• Χάνουν την αίσθηση του πώς περνά ο χρόνος​
• Νιώθουν ότι γίνονται ένα με αυτό που κάνουν.​

Η ροή είναι πηγή ψυχικής ενέργειας που εστιάζει την προσοχή και παρακινεί τη δράση. Οδηγεί σε αυξημένη ευτυχία, δημιουργικότητα και παραγωγικότητα. Όταν βρίσκεσαι σε κατάσταση ροής, αποδίδεις στο μέγιστο των δυνατοτήτων σου.​

Πώς να Χτίσεις Ροή στην Καθημερινότητά σου;

Η ροή μπορεί να καλλιεργηθεί. Ακολούθησε τα τρία βασικά βήματα:​

1. Ισορροπία Πρόκλησης και Δεξιοτήτων. Η ροή συμβαίνει όταν οι προκλήσεις μιας δραστηριότητας ταιριάζουν με τις προσωπικές σου δεξιότητες. Αν η δραστηριότητα είναι πολύ εύκολη, βαριέσαι. Αν είναι πολύ δύσκολη, αγχώνεσαι. Η ροή βρίσκεται στη μέση.​

2. Καθαροί Στόχοι και Άμεση Ανατροφοδότηση. Η ροή απαιτεί σαφείς στόχους ώστε να γνωρίζεις αυτό που κάνεις, γιατί το κάνεις. Χρειάζεσαι επίσης άμεση ανατροφοδότηση για να προσαρμόζεις τις ενέργειές σου και να διατηρείς την σύνδεση.​

3. Αυτοτελής Προσωπικότητα. Το να καλλιεργείς μια αυτοτελή προσωπικότητα, δηλαδή να κάνεις πράγματα για τη χαρά που σου προσφέρουν, αυξάνει ουσιαστικά την ικανοποίησή σου από τη ζωή. Οι δραστηριότητες που σε βάζουν σε κατάσταση ροής γίνονται όχι για το αποτέλεσμα, αλλά για την ίδια την απόλαυση της εμπειρίας.

Η Ζωή ως Εμπειρία.

Ο Marcus Aurelius έλεγε: ‘Η ζωή μας είναι αυτό που οι σκέψεις μας την κάνουν». Θα μπορούσες να προσθέσεις εδώ και τις εμπειρίες σου. Το ότι υπάρχεις δεν αρκεί για να νιώθεις ότι ζεις. Ζεις όταν βιώνεις, με όλη την ύπαρξή σου, μέσα από αυτό που κάνεις, αυτό που αισθάνεσαι, και αυτό που μαθαίνεις.​

Και η Ροή; Η ροή είναι η πιο αληθινή μορφή ζωής. Είναι η στιγμή όπου δεν σκέφτεσαι τη ζωή, την ζεις.​ Και αυτό είναι το μόνο που μετράει.

Εσύ, πότε ήταν η τελευταία φορά που βίωσες ότι βρίσκεσαι σε κατάσταση Ροής;

Τι επιλογές κάνεις κάθε μέρα; Τι τρως στο πρωί; Τι ώρα ξυπνάς; Πόσες ώρες αφιερώνεις στο κινητό σου; Πόσες φορές την εβδομάδα γυμνάζεσαι και πως; Νομίζεις ότι όλες αυτές είναι επιλογές τις κάνεις ελεύθερα; Μήπως η αλήθεια είναι λίγο διαφορετική;

Τίποτε δεν είναι τυχαίο. Τα πάντα είναι αποτέλεσμα κάποιων συστημάτων. Και αν δεν σχεδιάσεις το δικό σου σύστημα, τότε θα το κάνουν οι άλλοι για σένα.

Ας δούμε τι πραγματικά σημαίνει αυτό.

Φαντάσου την κόρη σου ή τον γιό σου. Όταν ξυπνά, πιάνει το κινητό. Γιατί; Γιατί είναι εκεί δίπλα. Δεν το κάνει επειδή σκέφτηκε ότι θα είναι χρήσιμο να κοιτάξει το κινητό. Το κάνει επειδή η επιλογή ήταν εύκολα διαθέσιμη. Αν δεν ήταν το κινητό δίπλα στο κρεβάτι, θα έκανε κάτι άλλο. Θα διάβαζε. Θα έκανε διατάσεις. Θα ακολουθούσε μια πιο χρήσιμη και όχι εύκολα διαθέσιμη επιλογή.

Αν εξαφανίσεις τα γλυκά από το σπίτι σου, δεν θα τα φας. Όχι γιατί έχεις μεγαλύτερη αυτοπειθαρχία. Απλά επειδή δεν είναι εκεί. Η επιλογή δεν είναι διαθέσιμη.

Πώς οι Άλλοι Σχεδιάζουν τις Επιλογές σου;

Σκέψου τα social media. Το TikTok, το Instagram, τα Facebook Reels. Όλα σχεδιάστηκαν ώστε η επιλογή να είναι «προχώρησε στο επόμενο βίντεο». Ας πούμε ότι παρακολουθείς μία σειρά στο Netflix, η πλοκή λίγο πριν το τέλος κάθε επεισοδίου είναι σχεδιασμένη με τέτοιον τρόπο, ώστε να δεις και το επόμενο επεισόδιο αμέσως!

Δεν είναι τυχαίο. Ο σχεδιασμός προηγείται. Τα κουμπιά τοποθετούνται σε συγκεκριμένα σημεία. Τα χρώματα επιλέγονται για να προσελκύσουν την προσοχή σου. Ο αλγόριθμος προβλέπει τι θα κάνεις και σου το κάνει εύκολο να το κάνεις.

Κι εσύ; Απλώς κάνεις τις επιλογές που σου προσφέρουν.

Όπως λέει ο James Clear: «Περίμενα ότι θα είχα μεγαλύτερη αυτοπειθαρχία, αλλά η αλήθεια ήταν ότι δεν είχα σχεδιάσει σωστά το περιβάλλον μου».

Πώς Να Σχεδιάσεις τις Δικές σου Επιλογές;

1. Ξεκίνα με το περιβάλλον σου.

Δεν έχει νόημα να λες «θα φάω υγιεινά». Είναι πολύ πιο εύκολο να κόψεις τα ανθυγιεινά από το σπίτι και να βάλεις φρούτα στο κέντρο του τραπεζιού. Τώρα η επιλογή "υγιεινή διατροφή" είναι διαθέσιμη και εύκολη.

2. Κάνε τις καλές επιλογές όσο το δυνατόν πιο προφανείς.

Αν θέλεις να κάνεις γυμναστική, βάλε τα ρούχα της γυμναστικής δίπλα στο κρεβάτι σου τη νύχτα. Ξυπνάς και έχεις δίπλα σου τα «εργαλεία» για το σύστημα που έχεις σχεδιάσει.

3. Κάνε τις κακές επιλογές δύσκολες.

Θες να μειώσεις τη χρήση κινητού; Βάλε το να φορτίζει σε άλλο δωμάτιο. Θες να σταματήσεις να τρως στη νύχτα; Πλύνε τα δόντια σου νωρίτερα.

4. Μετέτρεψε τις σκέψεις σου σε ρουτίνες.

Δεν χρειάζεται να σκέφτεσαι κάθε μέρα «πρέπει να ξυπνήσω στις 6». Κάνε το μέρος της ρουτίνας σου και το σύστημα θα το κάνει για σένα.

Τι επιλέγεις;

Όταν δεν καταφέρνεις να αλλάξεις, δεν φταις εσύ. Φταίει το σύστημα που δημιούργησες. Οπότε το μυστικό της αλλαγής, δεν είναι να αλλάξεις εσύ. Το μυστικό είναι να σχεδιάσεις νέο σύστημα. Και αυτός ο σχεδιασμός έχει πολλά στάδια. Σε κάθε στάδιο, αλλάζεις και ένα στοιχείο του συστήματός σου.

Εσύ, ποιο στοιχείο της καθημερινότητάς σου θα άλλαζες σήμερα για να κάνεις καλύτερες επιλογές; Ξεκίνησε από εκεί. Μόνο ένα αρκεί, για αρχή.